VI SA/Wa 431/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. z siedzibą w S., Stany Zjednoczone Ameryki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. z siedzibą w S., Stany Zjednoczone Ameryki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" o numerze [...]. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi M. z siedzibą w S., Stany Zjednoczone Ameryki (dalej skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] maja 2013 r., Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, iż sprawa stanowiąca przedmiot skargi została mu powierzona 10 grudnia 2013 r. Wniesienie skargi w terminie uniemożliwił mu stan jego zdrowia – zapalenie gardła i oskrzeli połączone z wysoką gorączka trwające od dnia 20 grudnia 2013 r. Z uwagi na okres weekendowy, przedświąteczny i następnie okres świat zmuszony był do skorzystania z wizyty domowej znajomej lekarki (sobota 21 grudnia 2013 r.) a następnie z "nocnej pomocy lekarskiej" (23 grudnia 2013 r.). Pierwszym dniem, w którym możliwa była wizyta u lekarza rodzinnego był dzień 27 grudnia 2013 r. Podkreślił, iż ma 65 lat, kilka lat temu przeszedł ciężkie zapalenia płuc. Od tego czasu przeziębienia kończą się zwykle wysoką gorączką i zapaleniem oskrzeli. Do wniosku pełnomocnik skarżącego załączył zwolnienia lekarskie obejmujące okres od 23 grudnia 2013 r. do 3 stycznia 2014 r. Zaświadczenie z 21 grudnia 2013 r. wystawione przez lekarza pediatrę M. W. o stanie zdrowia w okresie dwóch dni poprzedzających wystawienie zaświadczenia. W treści wniosku pełnomocnik podniósł ponadto, iż przed upływem terminu, którego dotyczy zwolnienie, z uwagi na ustąpienie gorączki, zapoznał się z aktami sprawy i wykonał czynności niezbędne do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). W orzecznictwie i w doktrynie powszechnie przyjęte jest, że zakres pojęcia wina w uchybieniu terminu obejmuje również winę osób trzecich upoważnionych przez uczestnika postępowania (stronę) do dokonania czynności (v. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 410). Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do jej złożenia. Powyższe, umożliwia merytoryczne rozpoznanie kwestii ewentualnego zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Dokonując oceny w tym względzie Sąd stwierdził, iż skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W rozpoznawanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu wskazano chorobę pełnomocnika skarżącego, która uniemożliwiła mu wykonywanie czynności zawodowych, w tym wypadku sporządzenie w terminie skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] maja 2013 r., Nr [...]. Okoliczność ta została potwierdzona załączonymi do wniosku o przywrócenie terminu, zaświadczeniami lekarskimi ZUS ZLA z 25 i 27 grudnia 2013 r. wystawionymi przez lek med. M. N. specjalistę chorób wewnętrznych oraz lek. Ł. G.. Z powyższych dokumentów wynika, że pełnomocnik skarżącego był niezdolny do pracy w dniach: od 23 grudnia 2013 r. do 3 stycznia 2014 r. W związku z powyższym, wyjaśnić należy, że wymóg uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia okoliczności, na którą się ona powołuje. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie, który podlega ocenie Sądu (v. postanowienia NSA z 12 października 2007 r., sygn. akt II FZ 353/07; postanowienie NSA z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 46/12). Jeśli zatem w rozpoznawanej sprawie przyczyną uchybienia była choroba pełnomocnika, która w ocenie lekarza uniemożliwiła mu wykonywanie obowiązków zawodowych, to dokonanie przez Sąd oceny odmiennej wymagałoby istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo wykazania fałszu dokumentu co do treści lub formy wraz z konsekwencjami wykrycia czynu karalnego (v. postanowienie SN z 12 maja 2006 r., sygn. V CZ 29/06, Lex nr 200921). W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.