VI SA/Wa 4376/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.a.r.l. z siedzibą w L. oraz A. Limited z siedzibą w J. na pismo Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia całości akt sprawy oraz wydania postanowienia w tym przedmiocie postanawia odrzucić skargę P. S.a.r.l. z siedzibą w L. oraz A. ([...]) Limited z siedzibą w J. (dalej: "skarżący") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na akt administracyjny – pismo Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2014 roku dokonany w postępowaniu nr [...] w postaci odmowy udostępnienia całości akt sprawy oraz odmowy wydania postanowienia w tym przedmiocie. Komisja Nadzoru Finansowego w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawiera przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Z treści wskazanego wyżej przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na akt administracyjny – pismo Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2014 roku dokonany w postępowaniu nr [...] w postaci odmowy udostępnienia całości akt sprawy oraz odmowy wydania postanowienia w tym przedmiocie. Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zaskarżony akt administracyjny jest aktem dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odpowiedź pozytywna oznaczałaby podleganie zaskarżeniu tego aktu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podczas gdy wyrażenie stanowiska przeciwnego skutkowałoby uznaniem braku zasadności zaskarżenia i odrzuceniem skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają między innymi w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy zauważyć, że dopuszczalność zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego ma miejsce wyłącznie w tych przypadkach, w których dany akt lub czynność ustalają lub odmawiają ustalenia, stwierdzają lub odmawiają stwierdzenia, potwierdzają lub odmawiają potwierdzenia istnienia uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa (vide: T. Woś "Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa, 2005 r. str. 61). Taki bezpośredni związek wynika zresztą jasno z posłużenia się przez ustawodawcę sformułowaniem "akty lub czynności (...) dotyczące uprawnień lub obowiązków". Słowo "dotyczące" identyfikuje relację aktu lub czynności z uprawnieniami lub obowiązkami strony i nie może podlegać wykładni rozszerzającej. W ocenie Sądu nie jest dopuszczalny taki tok rozumowania, który prowadziłby do objęcia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. aktów, które - choćby nawet pozostawały w związku z danym uprawnieniem lub obowiązkiem - takiego uprawnienia lub obowiązku nie "dotyczą". Tymczasem takie rozszerzające rozumienie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prezentują skarżący w złożonej skardze. Podnoszą bowiem naruszenie przepisów postępowania, które ich zdaniem miały istotny wpływ na wynik sprawy zakończonej decyzją administracyjną, która następnie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd stwierdza, ze miejscem zgłoszenia przez skarżących ewentualnych naruszeń przepisów art. 73 § 1 k.p.a., 74 § 2 k.p.a. oraz art. 10 w zw. z art. 8 k.p.a. powinna być skarga na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] kończącą postępowanie w sprawie. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że działanie Komisji Nadzoru Finansowego polegające na poinformowaniu skarżących, że w aktach sprawy znajdują się wszystkie materiały pisemne (pisma, protokoły adnotacje), które powinny być do tych akt włączone, jako dokumentujące czynności organu nadzoru w postępowaniu administracyjnym, mające istotne znaczenie dla sprawy i do których skarżący mają zapewniony przez przepisy prawa dostęp w ramach wglądu w akta sprawy - nie stanowi czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ust. 4 p.p.s.a., tj. innych niż określone w pkt. 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu, odmienna interpretacja oznaczałaby w istocie możliwość uruchomienia nadmiernej kontroli sądu administracyjnego, nie sprzyjającej sprawnemu zakończeniu postępowania przed organem administracji publicznej. Taka nadmierna kontrola w rzeczywistości rozmijałaby się z ratio legis wprowadzenia uregulowania zawartego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide: orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 345/05 oraz z 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2019/10). W związku z powyższym Sąd stwierdza, że wniesienie powyższej skargi jest niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należy ją odrzucić.