VI SA/Wa 4386/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu bez licencji oddala skargę Decyzją z [...] października 2014 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 1, 2, 3, art. 4 pkt 22 a, art. 5a ust. 1 i ust. 2, art. 13, art. 87, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy o transporcie drogowym (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.) – także jako utd. oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do utd., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2014 r. nakładającą na S. sp. z o. o. z siedzibą w S. karę pieniężną w kwocie 8000 zł. Decyzje wydano w następujących ustaleniach; [...] marca 2013 r. w miejscowości K. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano do kontroli drogowej pojazd samochodowy marki Scania o nr rej. [...] wraz z naczepą marki Koegel o nr rej. [...]. Pojazdem kierował A. K., który okazał do kontroli drogowej m.in. wypis z licencji nr [...] (blankiet TW [...]) wystawiony w dniu [...] lutego 2009 r. ważnej do [...] lutego 2014 r. na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy udzielonej Ż. sp. z o. o. z siedzibą w G. W toku kontroli ustalono jednak, że przedmiotowy przewóz wykonywano w imieniu S. sp. z o. o. Powyższe ustalono w oparciu o zeznania kierowcy, który oświadczył, iż Przedsiębiorstwo Ż., którego był pracownikiem, uległo przekształceniu we wrześniu 2012 r. w firmę S., w której obecnie jest zatrudniony w charakterze kierowcy. W toku prowadzonych czynności kontrolnych, ustalono, że przewóz drogowy wykonywany był na rzecz i w imieniu na S. sp. z o. o. z siedzibą w S., ul. I., [...]. Tym samym stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji. Pismem z [...] marca 2013 r. zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego z przedstawieniem stwierdzonych naruszeń wraz z informacją o prawach przysługujących stronie. Pismem z [...] marca 2014 r. Główny Inspektorat Transportu Drogowego, Biuro ds. Transportu Międzynarodowego poinformował Inspektora Wojewódzkiego w K., że: - S. sp. z o. o. ([...]) z siedzibą w S. została udzielona licencja na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] ważna do [...] czerwca 2016 r. W piśmie wskazano numery rejestracyjne pojazdów zgłoszonych do licencji bez pojazdów kontrolowanych; - Ż. sp. z o. o. z siedzibą w G. ([...]) została udzielona licencja na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] ważna do [...] czerwca 2018 r. W piśmie wskazano numery rejestracyjne pojazdów zgłoszonych do licencji, mi.in. pojazd kontrolowany nr rej [...]; - [...] marca 2013 r. do GITD, na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 utd., wpłynął wniosek przedsiębiorcy S. sp. z o. o. z siedzibą w S. ([...]) w sprawie przeniesienia uprawnień wynikających z licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] (blankiet [...]) udzielonej [...] sierpnia 2005 r. Ż. sp. z o.o. ważnej do [...] lutego 2019 r. oraz licencji [...] (blankiet [...]) udzielonej S. sp. z o.o. w S., w związku z przekształceniem polegającym na połączeniu spółek; - w związku z powyższym w dniu [...] czerwca 2013 r. S. sp. z o.o. z siedzibą w S. została udzielona licencja o numerze [...] ważna od [...] czerwca 2011 r. do [...] czerwca 2016 r. Do wniosku o przeniesienie licencji zgłoszono m.in. pojazd kontrolowany nr rej [...]. Strona pismem (oświadczeniem) z [...] marca 2013 r. odniosła się do zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Spółka poinformowała, iż ze względu na zmianę nazwy firmy na Ż., [...] listopada 2011 r. rozpoczęła procedurę zmiany nazwy w licencji nr [...], składając wniosek w powyższej sprawie do GITD w Warszawie. W skutek przejęcia przedsiębiorstwa S. nastąpiła kolejna zmiana nazwy na S. sp. z o.o., strona poinformowała również, że od chwili ostatniej zmiany nazwy prowadziła procedurę przerejestrowania pojazdów. Dodatkowo wyjaśniono, iż różnica w licencji i stanie faktycznym ograniczała się jedynie do nazwy podmiotu, bowiem zarówno NIP jak i REGON pozostały bez zmian. Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r., organ zawiesił postępowanie, celem przeprowadzenia dodatkowych czynności wyjaśniających. Postępowanie podjęto [...] kwietnia 2014 r., jednocześnie wzywając stronę do przedłożenia kserokopii wypisu z licencji na transport drogowy rzeczy. Strona wraz z pismem z 24 kwietnia 2014 r. m. in. przesłała kserokopię wypisu z licencji nr [...] udzielonej w dniu [...] czerwca 2013 r. przedsiębiorcy S. sp. z o. o. z siedzibą w S. przy ul. I., ważnej od [...] czerwca 2011 r. do [...] czerwca 2015 r. W tych ustaleniach [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał [...] maja 2014 r. decyzję administracyjną nakładającą na S. sp. z o. o. z siedzibą w S. karę pieniężną w kwocie 8000 złotych za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Opisując ustalenia kontroli, przebieg postępowania wyjaśniającego, powołał treść przepisów utd. oraz regulacji określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, (dalej rozporządzenie (WE) nr 1071/2009); rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, (dalej rozporządzenie (WE) nr 1072/2009); rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006, (dalej rozporządzenie (WE) nr 1073/2009). Organ wskazał, że licencji wspólnotowej udziela się przedsiębiorcy, jeżeli posiada on zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, zaś zgodnie z treścią przepisu art. 13 ust. 1 u.t.d., zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji nie można odstępować osobom trzecim ani przenosić uprawnień z nich wynikających na osobę trzecią. Organ wyjaśnił, iż regulacja ta jest konsekwencją uznania licencji na wykonywanie transportu drogowego za osobiste podmiotowe uprawnienie o charakterze publicznoprawnym oraz braku możliwości jej zbycia i uznania licencji za tzw. ius extra commercium. Organ podkreślił, iż ujęty w utd. przepis o nieprzenoszalności uprawnień wynikających z licencji na wykonywanie transportu drogowego na osoby trzecie, wskazuje, że w przypadku nabycia przedsiębiorstwa transportowego, posiadanie przez jego dotychczasowego właściciela wymaganej licencji nie zwalniało nabywcy z obowiązku wystąpienia z wnioskiem o udzielenie nowej licencji. Organ zważył, iż w przedmiotowym stanie faktycznym zachodziły przesłanki do uznania, iż kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym, bowiem przedsiębiorstwo S. sp. z o. o. z siedzibą S. przy ul I., w dniu kontroli drogowej wykonywało przewóz drogowy rzeczy bez wymaganej licencji. Od powyższej decyzji S. sp. z o. o. z siedzibą S. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W treści odwołania zarzucono organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że strona w dniu kontroli nie posiadała ważnej licencji o której mowa w art. 5 ust. 1 utd., podczas gdy okazany podczas kontroli drogowej wypis z licencji nr [...] potwierdzał udzielenie licencji, a wskazana w wypisie licencji firma Ż. sp. z o.o. była poprzednią firmą strony. Ponadto podniesiono, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisu art. 92a ust. 1, 6, 7 w zw. z pkt. 1.1. załącznika nr 3 do utd. w sytuacji gdy strona w dniu kontroli posiadała ważne pozwolenie. Dodatkowo strona zarzuciła naruszenie przepisu art. 7, 77, 107 k.p.a. poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w sytuacji gdy Główny Inspektor Transportu Drogowego poinformował [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o posiadaniu licencji przez stronę ([...]). Zdaniem strony zaskarżona decyzja była wewnętrznie sprzeczna. W toku postępowania dowodowego organ I instancji został bowiem poinformowany, iż Ż. Sp. z o.o. ([...]) została udzielona licencja na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...], ważna do [...] czerwca 2018 r. Mimo to, wydano decyzję nakładającą na stronę ([...]) karę pieniężną za brak takiego zezwolenia. Strona podniosła, iż Ż. Sp. z o.o. i S. sp. z o.o. to jedynie uprzednia i obecna firma tego samego podmiotu ([...]), zatem organ bezprzedmiotowo przyjął zakaz przenoszenia uprawnień wynikającego z art. 13 ust. 1 utd. oraz sukcesji generalnej zawartej w art. 552 k.c., jako mające zastosowanie w sprawie niniejszej. Decyzją wymienioną na wstępie Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Opisując stwierdzone naruszenia, zarzuty podnoszone w odwołaniu oraz cytując powołane w decyzji przepisy organ odwoławczy odniósł się do poszczególnych naruszeń stwierdzając, że argumentacja strony wskazana w odwołaniu była chybiona. Stwierdził, że S. sp. z o.o. nie była tym samym przedsiębiorstwem co Ż. sp. z o.o., bowiem w niniejszej sprawie nie doszło tylko do zmiany firmy spółki. Organ podkreślił, iż z odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynikało wprost, że doszło do przekształcenia spółek i ich połączenia. Spółka Ż. sp. z o.o. połączyła się ze spółką S. sp. z o.o. w sposób przewidziany w art. 492 § 1 Kodeksu spółek handlowych (j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.), dalej ksh. Jak stwierdzono, nowo powstała spółka była zobowiązana do tego, aby wystąpić o przeniesienie uprawnień wynikających z licencji. Decyzję o przeniesieniu uprawnień spółka otrzymała [...] czerwca 2013 r., a więc już po kontroli drogowej. Dodatkowo organ wyjaśnił, że zgodnie z informacją udzieloną przez Biuro ds. Transportu Międzynarodowego GITD, [...] marca 2013 r. wpłynął wniosek przedsiębiorcy S. sp. z o.o. z siedzibą w S. ([...]) w sprawie przeniesienia na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 utd. uprawnień wynikających z licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...]udzielonej przedsiębiorcy Ż. sp. z o.o. z siedzibą w G. (NIP [...]) oraz z licencji o numerze [...] udzielonej S. sp. z o.o. z siedzibą w S. ([...]), w związku z przekształceniem polegającym na połączeniu spółek. [...] czerwca 2013 r. przedsiębiorcy S. sp. z o.o. została udzielona licencja dotycząca międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o numerze [...] ważna od [...] czerwca 2011 r. do [...] czerwca 2016 r. Organ odwoławczy uznał tym samym, że dopiero od [...] czerwca 2013 r. spółka S. sp. z o. o. była uprawniona do wykonywania transportu drogowego w oparciu o licencję nr [...] wydaną uprzednio na rzecz Ż. sp. z o.o., a więc w dniu kontroli wykonywała transport drogowy rzeczy nie posiadając do tego stosownych uprawnień. Organ wyjaśnił, iż stosownie do art. 13 utd. takie uprawnienia przechodzą z chwilą wydania decyzji administracyjnej przez odpowiedni organ pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę przejmującego uprawnienia wynikających z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wymagań określonych w art. 5 ust. 2 utd. lub pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę przejmującego uprawnienia wynikających z licencji wymagań odpowiednio określonych w art. 5a lub art. 5c ust. 1 lub 2 utd. Organ odwoławczy wskazał, że transport z dnia kontroli nie mógł być wykonywany w oparciu o licencję nr [...] wydaną na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w S., gdyż spółka o numerze [...] zgodnie z informacją z Krajowego Rejestru Sądowego została wykreślona z rejestru [...] września 2012 r. Poza tym pomiędzy skarżącą a ww. podmiotem nie było tożsamości. Zdaniem organu argumentacja wskazana w odwołaniu nie dawała podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, bowiem strona w dniu kontroli wykonywała transport drogowy rzeczy bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone prawidłowo, zaś art. 92c ust. 1 pkt 1 utd. nie mógł mieć w niniejszej sprawie zastosowania. Strona, jako podmiot profesjonalny, winna była wystąpić z wnioskiem o przeniesienie uprawnień wynikających z licencji w momencie połączenia się spółek w 2012 roku, a transport drogowy wykonywać dopiero po uzyskaniu decyzji o przeniesieniu uprawnień na nowy podmiot. Od decyzji S. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie: - art. 92a ust. 1, 6, 7 utd. w zw z pkt. 1.1. załącznika nr 3 do utd., w sytuacji gdy strona w dniu kontroli posiadała ważne pozwolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 utd., co jednocześnie potwierdził Główny Inspektor Transportu Drogowego, Biuro ds. Transportu Międzynarodowego; - art. 13 utd., w sytuacji, gdy w wyniku połączenia S. sp. z o.o. ([...]) oraz Ż. Sp. z o.o. ([...]) nie nastąpiło żadne przekształcenie, nie powstał żaden nowy podmiot, a połączenie nastąpiło na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ksh. poprzez inkorporację S. sp. z o.o. ([...]) przez stronę skarżącą. Powielając argumentację podniesioną w odwołaniu, strona dodatkowo wskazała, iż przywoływane przez organ odwoławczy orzecznictwo nie miało zastosowania w niniejszym stanie faktycznym, bowiem dotyczyło sytuacji w której kara pieniężna została nałożona na spółkę powstałą w wyniku przekształcenia na podstawie art. 552 ksh. W istocie, art. 13 ust. 2 pkt. 2 utd. wymienia połączenie jako przesłankę przeniesienia uprawnień z licencji. Jednakże w dalszej części dyspozycji powoływanego przepisu znajduje się wyraźne odniesienie do "przedsiębiorcy przejmującego uprawnienia". W przypadku skarżącej zastosowanie tego przepisu w odniesieniu do licencji nr [...] oznaczałoby wymóg przeniesienia licencji w obrębie jednego podmiotu posiadającego [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne – art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zgodnie z art. 1 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej nie jest sprawowana przez sąd według kryteriów słuszności, lecz dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia. W sprawie jest poza sporem, że w dniu kontroli ([...] marca 2014 r.) kierujący pojazdem posługiwał się i okazał do kontroli wypis z licencji nr [...] wydanej na rzecz Ż. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. Kierowca przesłuchany w charakterze świadka podał, że od października 2012 r. jest pracownikiem spółki S. oddział w K. i nie został wyposażony w licencję tej spółki na wykonywanie transportu drogowego, a przewóz był wykonywany przez wymienioną spółkę. Jak wynika z KRS, do którego odwoływała się skarżąca, połączenie się spółek Ż. sp. z o.o. i S. sp. z o.o. nastąpiło w lipcu 2012 r. z wpisem spółki S. sp. z o.o. (powstałej na skutek połączenia się spółek) z dniem [...] września 2012 r. Zatem z tą datą (wpisu do rejestru KRS) nastąpiło konstytutywnie skuteczne połączenie spółek – art. 493 § 2 ksh. (także por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie IV CK 495/04). Zgodnie z wpisem w KRS spółką przejmującą była Ż. sp. z o.o., a spółką przejmowaną S. sp. z o.o. i w wyniku połączenia się tych spółek powstała spółka S. sp. z o.o. Należy jednak zauważyć, iż niezależnie od sposobu połączenia (przez przejęcie, przez utworzenie nowej spółki) w wyniku fuzji dochodzi zawsze do powstania nowej spółki, w tym znaczeniu, iż spółka przejmująca (bądź też spółka nowo powstała) zawiera w sobie elementy łączących się spółek. Również przy połączeniu przez przejęcie następuje ukształtowanie się nowej postaci spółki (por. A. Szajkowski, M. Tarska, Prawo spółek handlowych, wyd. 5, Warszawa 2005, s. 782). Jak już nadmieniono połączenie spółek nastąpiło z dniem wpisu do KRS, tj. w dniu [...] września 2012 r. i z tą datą ukształtowała się "nowa postać spółki" pod firmą S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. ul. I.. Jak wskazano w KRS połączenie spółek nastąpiło na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ksh. (łączenie się przez przejęcie) przez przeniesienie całego majątku S. sp z o.o. na Ż. sp. z o.o. z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki przejmującej. W myśl art. 494 ksh. spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (§ 1), a zgodnie z § 2 na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Ustanowiona przepisem art. 494 § 1 ksh. sukcesja praw i obowiązków nie ma jednak charakteru bezwzględnego, jako że doznaje ograniczeń w sferze prawa publicznego, na co wskazuje § 2 in fine tego przepisu. Nie ma zatem niejakiego "automatyzmu" wstąpienia we wszystkie prawa i obowiązki dotyczące koncesji i zezwoleń (w tym licencji), w sytuacji w której przejście tych uprawnień uzależnione jest od zgody organu właściwego wynikającej z przepisów ustawy szczególnej. Taką ustawą jest ustawa o transporcie drogowym ustanawiającą w przepisie art. 13 ust. 1 generalny zakaz przenoszenia prawa z licencji. Licencja jest aktem prawnym (decyzją) wydawanym przez właściwy organ administracji publicznej uprawniającym do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego (art. 4 pkt 17 utd.). W związku z tym, co do zasady, licencja nie może być przedmiotem obrotu, w szczególności dokonywanego w drodze czynności cywilnoprawnych. Od generalnego zakazu z art. 13 ust. 1 utd. został przepisem ust. 2 pkt 2 wprowadzony wyjątek stanowiący, iż organ, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej lub licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 lub 2 lub ust. 2, przenosi, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienia z nich wynikające w razie połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencję - pod warunkami wymienionymi w tym przepisie. W świetle powołanych przepisów nie powinno budzić wątpliwości, na co zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 2010 r. wydanym w sprawie II GSK 392/09, iż uprawnienia z licencji nie są przenoszone wolą licencjobiorcy, lecz jako wynik władczych działań organu administracji publicznej, w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym wnioskiem właściwego podmiotu, o czym stanowi przepis art. 13 ust. 3 utd. Jest poza sporem, że S. sp. z o.o. z siedziba w S. (spółka powstała skutkiem połączenia), świadoma znaczenia przepisu art. 13 ust. 2 pkt 2 utd., gdyż wskazując jako podstawę prawną właśnie ten przepis, wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r., w związku z połączeniem spółek, wystąpiła o przeniesienie uprawnień z licencji nr [...] udzielonej Ż. sp. z o.o. z siedzibą w G., na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego. Wnioskowana licencja została spółce skarżącej udzielona decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., a więc z tą datą skarżąca była uprawniona do wykonywania transportu drogowego na podstawie tej licencji. Jeżeli zatem skarżąca widziała konieczność przeniesienia na siebie licencji w trybie art. 13 ust. 2 pkt 2 utd., co faktycznie miało uzasadnienie prawne w stanie faktycznym po połączeniu spółek, to trudno uznać wystąpienie po stronie skarżącej przesłanek z art. 92c ust. 1 pkt 1 utd., uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. Połączenie spółek nastąpiło w 2012 r., a więc był czas na uregulowanie kwestii dotyczącej licencji. Jak zasadnie podkreślał organ odwoławczy nie było także podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 3 utd., gdyż od dnia ujawnienia naruszenia nie upłynął okres dwóch lat. Zgodnie z ustaleniami kontroli w dniu [...] marca 2013 r. skarżąca wykonywała transport nie posiadając własnej licencji, zatem przewóz wykonywany był z naruszeniem art. 92a ust. 1 w związku z art. 5a utd. Naruszenie to skutkowało nałożeniem kary pieniężnej przewidzianej przez przepis lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym i taka kara została w stosunku do skarżącej prawidłowo orzeczona. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.