VI SA/Wa 449/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: zwolnić M. J. od kosztów sądowych M. J. (dalej jako wnioskodawczyni, skarżąca) wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z informacji zawartych we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przedłożonych dokumentów wynika, iż wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Jedynym dochodem rodziny jest renta męża skarżącej wynosząca po potrąceniach komorniczych 384 zł. Wnioskodawczyni nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej, nie uzyskuje żadnych dochodów i jest na etapie ubiegania się o przyznanie renty. Wnioskodawczyni, jak też jej mąż nie posiadają przedmiotów wartościowych ani oszczędności, jak też rachunku bankowego. Jedynym składnikiem majątku wnioskodawczyni jest dom, wobec którego wszczęta została egzekucja komornicza na kwotę 359 015 zł. Skarżąca wyjaśniła, iż nie jest w stanie regularnie uiszczać opłat związanych z utrzymaniem domu, i korzysta z pomocy siostry. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż w sytuacji, w której jedynym dochodem, który może być przeznaczony na bieżące wydatki zarówno skarżącej, jak i jej męża jest otrzymywana przez jej męża renta w wysokości 384 zł., zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca nie jest bowiem w stanie przy takiej wysokości dochodów poczynić jakichkolwiek oszczędności uwzględniając konieczność pokrycia bieżących kosztów życia codziennego. Skarżąca nie dysponuje przy tym również oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.