VI SA/Wa 460/06

WyrokWSA w Warszawie2006-10-12

Skład orzekający: Halina Emilia Święcicka, Zbigniew Rudnicki, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców może zostać wydana bez dokładnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego, z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dacie popełnienia naruszenia?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazano na brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, wadliwe sporządzenie protokołu kontroli, naruszenie terminów postępowania oraz nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa. Organ odwoławczy powinien był uchylić decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nałożenia kar pieniężnych na przedsiębiorcę A. Z. za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, stwierdzone podczas kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego. Organ pierwszej instancji nałożył karę w wysokości 30.000 zł, a organ odwoławczy (Główny Inspektor Transportu Drogowego) utrzymał w mocy część kar, a część uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił wadliwość postępowania kontrolnego, niewłaściwe uzasadnienie decyzji oraz odpowiedzialność za naruszenia popełnione przez kierowców.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, i zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz A. Z. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. z dnia [...] października 2004r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz A. Z. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy protokołu kontroli przedsiębiorstwa nr [...] wynika, iż w dniu [...] czerwca 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego rozpoczął kontrolę przedsiębiorstwa A. Z., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą U.. W protokole zamieszono informację, że protokół kontroli został sporządzony [...] września 2004 r., nie wskazano natomiast daty zakończenia kontroli, ponadto wskazano, iż kontroli dokonano na podstawie przepisów obowiązujących podczas kontroli, a kwalifikacji prawnych naruszeń na podstawie załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) ze stanem prawnym na dzień [...] września 2004 r., tj. dzień sporządzenia protokołu. Protokół kontroli wraz z wykazem naruszeń, stanowiącym załącznik do niego, strona otrzymała w dniu [...] września 2004 r., składając oświadczenie, iż nie jest w stanie sformułować swoich uwag. Inspektorzy wykonujący czynności kontrolne pobrali do analizy 195 wykresówek z tachografów należących do 7 kierowców zatrudnionych w w/w przedsiębiorstwie, tj. A. Z., L. R., G. J., J. C., R. B., B. D., S. J., którzy wykonywali przewozy w okresie od [...] kwietnia do [...] maja 2003 r. Pismem z dnia [...] września 2004 r. zawiadomiono skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego, który nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie. W oparciu o wyniki powyższej kontroli [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w B. (dalej WITD) wydał w dniu [...] października 2004 r. decyzję nr [...], którą, na podstawie przepisów art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1 pkt 2 i 6 oraz ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. nr 204, poz. 2088.) cytowana dalej jako ustawa o transporcie drogowym, jak również na podstawie lp. 1. 11.1 lit. a i b, lp. 1.11.4 lit. a i b, lp. 1.11.5 lit. a i b, lp. 1.11.9 pkt 1 lit. c, lp. 1.11.9 pkt 2 lit. a, b, lp. 1.11.9 pkt 3 lit. b i c, lp. 1.11.11 pkt 1 lit. a, lp. 1.11.11 pkt 2, lp. 1. 11.11 pkt 4 lit. a, c, d, f załącznika do tej ustawy, nałożył na A. Z. karę pieniężną w wysokości 30.000 zł. Łączna kwota kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia wyniosła 60 350 zł, jednak zgodnie z art. 92 ust. 2 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym kwotę kary pieniężnej ograniczono do 30.000 zł. W decyzji wskazano naruszenia odnoszące się do poszczególnych kierowców, bez pogrupowania na poszczególne naruszenia, bez żadnej numeracji poszczególnych naruszeń. Naruszenia polegały na: a) skróceniu dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu transportu drogowego przez: • J. C. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. 6 min. – kara 100 zł, • R. B. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. 6 min. – kara 100 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 14 min. – kara 150 zł, • A. Z. – [...] kwietnia 2003 r. o 3 godz. 52 min. – kara 400 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 36 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 1 godz. 30 min. – kara 100 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 44 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 3 godz. 6 min. – kara 200 zł, • L. R. - dnia [...] marca 2003 r. o 1 godz. 16 min. – kara 100 zł, - dnia [...] marca 2003 r. o 5 godz. 52 min. – kara 300 zł, - dnia [...] marca 2003 r. o 3 godz. 52 min. – kara 200 zł, - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. 30 min. – kara 100 zł, - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 2 godz. 34 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 36 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 6 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 3 godz. 6 min. – kara 200 zł, • G. J. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 3 godz. 28 min. – kara 200 zł, • S. J. - dnia [...] maja 2003 r. o 6 godz. 18 min. – kara 350 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 6 ust. 3, ust. 4, ust. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców - Dz. U. z 2001 r. Nr 123, poz. 1354 i z 2002 r. Nr 15, poz. 1286 - dalej cyt. jako ustawa o czasie pracy kierowców); b) przekroczeniu maksymalnego dziennego okresu prowadzenia przy wykonywaniu transportu drogowego przez: • J. C. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. – kara 50 zł, • R. B. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 2 godz. 30 min. – kara 250 zł, • A. Z. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 6 godz. 30 min. – kara 650 zł, • L. R. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 12 godz. 54 min. – kara 1250 zł, - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 4 godz. 42 min. – kara 450 zł, - dnia [...] i [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. – kara 50 zł, • G. J. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 2 godz. 58 min – kara 250 zł, • S. J. - dnia [...] maja 2003 r. o 50 min. – kara 50 zł, (stanowi to naruszenie przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców); c) przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy przy wykonywaniu transportu drogowego przez: • R. B. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 3 godz. 45 min. – kara 450 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 58 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 54 min. – kara 150 zł, • L. R. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. – kara 150 zł, - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 3 godz. 56 min. – kara 450 zł, • G. J. - dnia [...] kwietnia 2003 r. o 1 godz. 38 min. – kara 150 zł, - dnia [...] maja 2003 r. o 2 godz. 44 min. – kara 350 zł, (stanowi to naruszenie przepisu art. 10 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców); d) nie okazaniu wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez: • J. C. - za 2 dni: [...] kwietnia 2003 r.– kara 600 zł, • A. Z. - za 23 dni: [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] maja, [...] maja, [...] maja, [...] maja 2003 r. – kara 6900 zł, • L. R. - za 17 dni: [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] maja, [...] maja, [...] maja, [...] maja 2003 r. – kara 5100 zł, • R. B. - za 1 dzień: [...] maja 2003 r.– kara 300 zł, • B. D. - za 26 dni: [...] kwietnia, [...] maja, [...] maja, [...] maja, [...] maja 2003 r. – kara 7800 zł • G. J. - za 28 dni: [...] kwietnia, [...] maja, [...] maja 2003 r. – kara 8400 zł, • S. J. - za 19 dni: [...] kwietnia, [...] maja, [...] maja, [...] maja 2003 r. – kara 5700 zł, (stanowi to naruszenie przepisu art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców); e) fakcie, że przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo (wskutek tego kontrola była utrudniona) przez: • J. C. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia 2003 r. – kara 750 zł, • R. B. - na podst. wykresówek z dni : [...] kwietnia 2003 r. (w załodze z J. C.), [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. (w załodze z A. Z.), [...] maja 2003 r. (w załodze z B. D.) – kara 3750 zł, ograniczono do 3000 zł, • A. Z. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. (w załodze z L. R.), [...] kwietnia, [...] maja, [...] lipca 2003 r. (w załodze z R. B.) – kara 3100 zł, ograniczono do 3000 zł, L. R. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. (w załodze z A. Z.) – kara 1800 zł • B. D. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. – kara 1650 zł, • S. J. - na podst. wykresówek z dni: [...] maja 2003 r. – kara 300 zł, - na podst. wykresówek z dni: [...] maja 2003 r. – kara 300 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki -Dz. U. Nr 230, poz. 1929); f) fakcie, że przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo (wskutek tego nie ma wątpliwości co do zapisów na wykresówkach) przez: • B. D. - na podst. wykresówek z dni: [...]kwietnia 2003 r. – kara 600 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 6 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki ); g) fakcie, że wykresówka z danego dnia była zbyt długo zapisywana (wskutek tego kontrola była utrudniona) przez: • A. Z. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 150 zł, • L. R. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. – kara 450 zł, • S. J. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. - kara 150 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ust. 3 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki); h) fakcie, że wykresówka z danego dnia była zbyt długo zapisywana (wskutek tego kontrola była niemożliwa) przez: • B. D. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 200 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ust. 3 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki); i) braku na wykresówce pełnych danych o okresach pracy kierowcy: • A. Z. - na podst. wykresówki z dnia [...] kwietnia 2003 r. – kara 150 zł, - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 150 zł, • L. R. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. – kara 1150 zł, - na podst. wykresówek z dni: [...] maja 2003 r. – kara 300zł • R. B. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 150 zł, • B. D. - na podst. wykresówek z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003r. – kara 1050 zł, • S. J. - na podst. wykresówek z dni: [...] maja 2003r. – kara 300 zł. (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ust. 4 ustawy o czasie pracy kierowców); j) nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu (jednak wskutek tego nie było wątpliwości co do zapisów na wykresówkach) przez: • A. Z. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 50 zł, • L. R. - na podst. wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 50 zł, • B. D. - na podst. wykresówki z dnia [...] kwietnia 2003 r. – kara 50 zł, (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki); k) braku przepisowych wpisów na wykresówkach należących do: • A. Z. - nie wpisano miejsca i daty końcowej używania wykresówek z dnia [...] kwietnia i [...] maja 2003 r. – kara 100 zł, - nie wpisano imienia, numeru rejestracyjnego pojazdu, miejsca i daty końcowej używania wykresówki o stanie licznika w chwili włożenia 586458 km – kara 150 zł, - nie wpisano stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu w wykresówce z dnia [...] maja 2003 r. – kara 50 zł, - nie wpisano stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu w wykresówce z dnia [...] maja 2003 r. – kara 50 zł, • L. R. - nie wpisano miejsca i daty końcowej użytkowania wykresówek z dnia [...] marca, [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. – kara 350 zł, • B. D. - nie wpisano stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu oraz miejsca i daty końcowej używania wykresówek z dnia [...] kwietnia i [...] maja 2003 r. – kara 400 zł, - nie wpisano miejsca i daty końcowej użytkowania wykresówek z dnia [...] kwietnia i [...] maja 2003 r. – kara 300 zł, • G. J. - nie wpisano miejsca i daty końcowej użytkowania wykresówek z dnia [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. – kara 300 zł, • S. J. - nie wpisano liczby kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu oraz miejsca i daty końcowej używania wykresówki z dnia [...] maja 2003 r. – kara 100 zł (stanowi to naruszenie przepisów: art. 35 ust. 3, ust. 4 ustawy o czasie pracy kierowców oraz § 12 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki). Od powyższej decyzji A. Z. złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji bądź też o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucał naruszenie: art. 85 ust. 1 ww. ustawy o transporcie drogowym, art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Podnosił, iż [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przeprowadził wadliwie kontrolę w jego przedsiębiorstwie, bowiem stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym postępowanie kontrolne przeprowadza się na podstawie wydanego w tej sprawie postanowienia określającego zakres kontroli oraz osoby upoważnione do jej przeprowadzenia. Organ w przedmiotowej sprawie nie wydał stosownego postanowienia, a nawet jeśli wydał, to nie zostało ono doręczone stronie. Ponadto wskazywał, iż ustawodawca w art. 31 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców nałożył na pracodawcę obowiązek przechowywania zapisów z przyrządów kontrolnych i kart drogowych przez okres 12 miesięcy po wykorzystaniu. Podnosił, iż w dacie kontroli nie miał obowiązku przechowywania wykresówek sprzed ponad roku, w związku z czym organ nie powinien kontrolować wykresówek tego okresu. Ponadto A. Z. wskazywał, że zastosowano kary według starych przepisów, gdy tymczasem od maja 2004 r. wysokość kar za brak wykresówki zmniejszona została do kwoty 200 zł. Zarzucił ponadto, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wadliwe, gdyż nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu ww. odwołania, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a. oraz art. 92 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz lp. 1. 11.1 l, lp. 1.11.4, lp. 1.11.5, lp. 1.11.9 ust. 1 lit. c, lp. 1.11.9 ust. 2 lit. a, b, lp. 1.11.9 ust. 3 lit. b i c, lp. 1.11.11 ust. 1 lit. a, lp. 1.11.11 ust. 2, lp. 1. 11.11 ust. 4 lit. a, c, d, f załącznika do tej ustawy, wydał w dniu [...] grudnia 2005 r. decyzję nr [...] Decyzją tą: 1. w zakresie kar pieniężnych nałożonych z tytułu skrócenia dziennego czasu odpoczynku: - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na J. C. w kwocie 100 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na R. B. w kwocie 100 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na R. B. w kwocie 150 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 400 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 150 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 100 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 150 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 200 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 100 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 300 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 200 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 100 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 150 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 150 zł; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 150 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 200 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej G. J. w kwocie 200 zł; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na S. J. w kwocie 350 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; 2. w zakresie kar pieniężnych nałożonych z tytułu przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy: - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na R. B. w kwocie 750 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 150 zł; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 450 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na G. J. w kwocie 150 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na G. J. w kwocie 350 zł; 3. w zakresie kar pieniężnych nałożonych z tytułu przekroczenia dziennego okresu prowadzenia: - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na J. C. w kwocie 50 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na R. B. w kwocie 250 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 650 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 1250 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 450 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 50 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na G. J. w kwocie 250 zł; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na S. J. w kwocie 50 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; 4. utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kar pieniężnych w łącznej kwocie 150 zł tytułem nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek ciągu tego samego 24 godzinnego okresu; 5. utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kar pieniężnych w łącznej kwocie 950 zł tytułem zbyt długiego zapisywania wykresówki z danego dnia; 6. uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kar pieniężnych w łącznej kwocie 8700 zł tytułem nieprawidłowego działania przyrządu kontrolnego – przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji; 7. w zakresie kar pieniężnych nałożonych z tytułu nieokazania wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, za każdy dzień pracy kierowcy: - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na J. C. w kwocie 600 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na R. B. w kwocie 300 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na B. D. w kwocie 7.800 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na S. J. w kwocie 5.700 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 5.400 zł, a w zakresie nałożenia kary w kwocie 1.500 zł uchylono zaskarżona decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 3.900 zł, a w zakresie nałożenia kary w kwocie 1.200 zł uchylono zaskarżona decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na G. J. w kwocie 8.100 zł, a w zakresie nałożenia kary w kwocie 1.500 zł uchylono zaskarżona decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji; 8. utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kar pieniężnych w łącznej kwocie 3.150 zł z tytułu wykresówek niezawierających pełnych danych okresach pracy kierowcy; 9. w zakresie kar pieniężnych nałożonych z tytułu braku przepisowych wpisów na wykresówkach: - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 100 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 150 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 50 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na L. R. w kwocie 350 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na B. D. w kwocie 400 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na B. D. w kwocie 300 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na G. J. w kwocie 300 zł; - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na S. J. w kwocie 100 zł; - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej na A. Z. w kwocie 50 zł i umorzono postępowanie pierwszej instancji w tym zakresie. W uzasadnieniu decyzji organ w następujący sposób odniósł się do powyższych rozstrzygnięć: Ad. 1. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu skrócenia dziennego czasu odpoczynku, organ przytoczył treść 8 ust. 1, 2 i 7 oraz art. 9 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. WE L370 z 01.12.1985) i wskazał, że analiza wykresówek L. R. (z [...] kwietnia i [...] maja 2003 r.) oraz G. J. (z [...] kwietnia 2003 r.) wykazała, iż w tych dniach skrócili oni dzienny czas odpoczynku. Ponadto organ, przytaczając treść art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. stwierdził, iż wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej: - nałożenia kar pieniężnych za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowców jeżdżących w załogach dwuosobowych, gdyż kwestie czy dani kierowcy jeździli w załogach należy ustalić nie tylko w oparciu o zapisy wykresówek okazanych do kontroli ale również innych dokumentów przedsiębiorstwa ewidencjonujących czas pracy kierowców; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 100 zł w oparciu o analizę wykresówki z dnia [...] kwietnia 2003 r. L. R., gdyż w aktach sprawy przekazanych Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego brak jest wykresówki z dalszym zapisem aktywności kierowcy (po godz. 18:25) w dniu [...] kwietnia 2003 r., a zatem organ pierwszej instancji winien ustalić, czy kierowca po tej godzinie odbierał odpoczynek czy też pozostawał w dyspozycji pracodawcy; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 300 zł w oparciu o analizę wykresówki z dnia [...] kwietnia 2003 r. L. R., gdyż aktach sprawy znajdują się dwie wykresówki opatrzone datą [...] kwietnia 2003 r., a ich zapisy są w wielu miejscach zbieżne, wobec czego organ pierwszej instancji winien wyjaśnić tą kwestię i sprecyzować na podstawie której z tych wykresówek została określona wysokość naruszenia i naliczona kara pieniężna; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 100 zł w oparciu o analizę wykresówek L. R. z dni [...] kwietnia 2003 r. gdyż w aktach sprawy nie znajdują się tarczki z zapisem aktywności kierowcy między godz. 13:00 dnia [...] kwietnia 2003 r. a godz. 22:00 dnia [...] kwietnia 2003 r. a zatem organ pierwszej instancji winien przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy kierowca odbierał wówczas odpoczynek czy pozostawał w dyspozycyjności pracodawcy czy prowadził pojazd; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 150 zł w oparciu o analizę wykresówki L. R. z dni [...] maja 2003 r., gdyż zapis aktywności kierowcy na w/w wykresówce nie pokrywa się z ustaleniami dokonanymi przez organ I instancji, zatem organ winien dokonać ponownej analizy wykresówki i ustalić czy, i w jakich godzinach miało miejsce naruszenie; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 350 zł w oparciu o analizę wykresówki S. J. z dnia [...] maja 2003 r., gdyż zapis aktywności kierowcy na w/w wykresówce nie pokrywa się z ustaleniami dokonanymi przez organ I instancji, zatem organ winien dokonać ponownej analizy wykresówki i ustalić czy i w jakich godzinach miało miejsce naruszenie. Ad. 2. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy, organ przytoczył treść art. 7 ust. 1-5 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, iż analiza wykresówek R. B. (z [...] kwietnia i [...] maja 2003 r.), L. R. (z [...] kwietnia 2003 r.) oraz G. J. (z [...] maja 2003 r.) wykazała, iż kierowcy ci przekroczyli maksymalny czas prowadzenia bez przerwy. Ponadto organ, przytaczając treść art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. stwierdził, iż wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej: - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 450 zł z tytułu przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy o 3 godziny i 56 minut przez L. R., co ustalono w oparciu o analizę wykresówki z dni [...] kwietnia 2003 r. Ze względu na fakt, iż w aktach sprawy brak jest wykresówki oznaczonej w w/w sposób, a znajdują się jedynie kserokopie wykresówek z dni [...] kwietnia 2003 r., organ pierwszej instancji winien ponownie dokonać analizy wykresówek L. R. i jednoznacznie określić na podstawie których wykresówek dokonano wyliczenia naruszenia i wysokości kary pieniężnej; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 150 zł z tytułu przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy o 1 godzinę i 38 minut przez G. J., co ustalono w oparciu o analizę wykresówki z dni [...] kwietnia 2003 r. gdyż zapis okresów aktywności kierowcy na w/w wykresówce budzi wątpliwości co do faktu prawidłowego operowania selektorem grup czasowych, a zatem organ pierwszej instancji winien ponownie dokonać analizy przedmiotowej wykresówki i ustalić czy kierowca faktycznie przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy. Ad. 3. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia, organ przytoczył treść art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, iż analiza wykresówek G. J. z dni: [...] kwietnia 2003 r. wykazała, że przekroczył on maksymalny dzienny okres prowadzenia o 2 godziny i 58 minut. Ponadto organ, przytaczając treść art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. stwierdził, iż wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej: - nałożenia kar pieniężnych za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia przez kierowców jeżdżących w załogach dwuosobowych, gdyż kwestie, czy dani kierowcy jeździli w załogach należy ustalić nie tylko w oparciu o zapisy wykresówek okazanych do kontroli ale również innych dokumentów przedsiębiorstwa ewidencjonujących czas pracy kierowców, - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 450 zł w oparciu o analizę wykresówki L. R. z dni [...] kwietnia 2003 r., gdyż w aktach sprawy przekazanych Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego brak jest wykresówki z zapisem aktywności kierowcy z dni [...] kwietnia 2003 r., zatem organ pierwszej instancji winien przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy kierowca odbierał wówczas odpoczynek czy pozostawał w dyspozycyjności pracodawcy czy prowadził pojazd; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50 zł w oparciu o analizę wykresówek L. R. z dni: [...] kwietnia 2003 r., gdyż w aktach sprawy znajduje się również wykresówka z dni [...] kwietnia 2003 r., a zatem organ pierwszej instancji nie określił w uzasadnieniu decyzji, czy zapisy z w/w wykresówki zostały uwzględnione przy naliczaniu kary za stwierdzone naruszenie; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50 zł w oparciu o analizę wykresówek S. J. z dni [...] maja 2003 r., gdyż organ pierwszej instancji nie wykazał, w jaki sposób została "rozliczona" tarczka z dnia [...] maja 2003 r. która była zapisywana zbyt długo i w związku z tym zapisy poszczególnych aktywności kierowcy nakładają się na siebie. Ad. 4. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24godzinnego okresu, organ przytoczył treść art. 15 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, że analiza wykresówek wykazała, iż A. Z. w dniu [...] maja 2003 r., L. R. w dniu [...] maja 2003 r. oraz B. D. w dniu [...] kwietnia 2003 r. użyli dwóch wykresówek w ciągu tego samego okresu rozliczeniowego, co jest niezgodne z powołanymi regulacjami. Ad. 5. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu zbyt długiego zapisywania wykresówki z danego dnia, organ przytoczył treść art. 15 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, że analiza wykresówek wykazała, iż tarczki A. Z. (tarczka z dni [...] maja 2003 r.), L. R. (tarczki z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r.,) B. D. (tarczka z dnia [...] maja 2003 r.) oraz S. J. (tarczka z dnia [...] maja 2003 r.) były zbyt długo zapisywane, czyli ponad okres na jaki były przeznaczone i w skutek tego kontrola była utrudniona. Ad. 6. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu nieprawidłowego działania przyrządu kontrolnego – przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo, organ przytoczył treść art. 15 ust. 3 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85 oraz art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. i stwierdził, iż wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Organ wskazał, iż w aktach sprawy znajdują się kserokopie wykresówek, które zostały okazane w toku kontroli przedsiębiorstwa, jednakże organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego - przełącznik grup czasowych nie był używany bądź używany był nieprawidłowo. Na podstawie akt sprawy nie można stwierdzić, czy kierowcy nieprawidłowo używali przełącznika czy też wykonywali inną pracę, biorąc pod uwagę, iż nie ma dowodu na inną aktywność kierowców niż wynika to z załączonych kopii wykresówek. Organ winien ustalić okresy różnych aktywności kierowców również w oparciu o inne dowody np. ewidencje czasu pracy, a nie tylko na podstawie okazanych do kontroli wykresówek. Ad. 7. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu nieokazania wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, za każdy dzień pracy kierowcy, organ przytoczył treść art. 14 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (dz. U. nr 92, poz. 879) i wskazał, iż analiza wykresówek wykazał, iż nie okazano podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez J. C. (za dni [...] kwietnia 2003 r.), A. Z. (za dni:[...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.), L. R. (za dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.), R. B. (za dzień [...] maja 2003 r.), B. D. (za dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.), G. J. (za dni: [...] maja 2003 r.) oraz S. J. (za dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.). Powyższe zostało ustalone w oparciu o przekazane do kontroli wykresówki w. kierowców oraz zawarte z nimi umowy o pracę lub umowy zlecenia. Ponadto organ, przytaczając treść art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. stwierdził, iż wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej: - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1.500 zł z tytułu nieokazania wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r. przez A. Z.; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1.200 zł z tytułu nieokazania wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r. przez L. R.; - nałożenia kary pieniężnej w wysokości 300 zł z tytułu nieokazania wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za dzień [...] kwietnia 2003 r. przez G. J.; gdyż zgodnie z lp. 1.11.11 ust. 1 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym, karze podlega nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek z urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju przy wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne - w wysokości 300 złotych za każdy dzień pracy kierowcy, a organ I instancji nie uzasadnił w decyzji dlaczego nałożył kary pieniężne za nieokazanie w/w wykresówek, podczas gdy ich kserokopie znajdują się w aktach sprawy. Organ pierwszej instancji winien dokonać ponownej analizy materiału dowodowego. Ad. 8. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu wykresówek niezawierających pełnych danych o okresach pracy kierowcy, organ przytoczył treść art. 15 ust. 1, 2 i 6 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, że analiza wykresówek wykazała, iż wykresówki: A. Z. (z dni: [...] kwietnia i [...] maja 2003 r.), L. R. (z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r.), R. B. (z dnia [...] maja 2003 r.), B. D. (z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r.) oraz S. J. (z dni: [...] maja oraz [...] maja 2003 r.) nie zawierają pełnych danych o okresach pracy kierowcy. Ad. 9. W kwestii kar pieniężnych nałożonych z tytułu braku przepisowych wpisów na wykresówkach, organ przytoczył treść art. 15 ust. 5 ww. rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3820/85, i wskazał, że analiza wykresówek wykazała, iż tarczki: A. Z. (z dni: [...] kwietnia, [...] maja 2003 r. oraz tarczka ze stanem licznika [...]), L. R. (z dni: [...] marca, [...] kwietnia, [...] maja 2003 r.), B. D. (z dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.), G. J. (z dni: [...] kwietnia oraz [...] maja 2003 r.) oraz S. J. (z dnia [...] maja 2003 r.) nie zawierają przepisowych wpisów. Natomiast w zakresie ponownego nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50 zł z tytułu braku przepisowego wpisu stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu na wykresówce A. Z. z dnia [...] maja 2003 r. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego należało uchylić, a postępowanie w tym zakresie umorzyć. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu wskazał, iż zgodnie z protokołem kontroli z dnia [...] września 2004 r. nr [...] oraz kartą pobrania wykresówek kierowców kontrola rozpoczęła się w dniu [...] czerwca 2003 r., a w związku z tym skarżący miał obowiązek przechowywania wykresówek z okresu kwiecień — maj 2003. Na powyższą decyzję A. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2004 r. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja nie odnosi się do zarzutów zawartych we wniesionym przez niego odwołaniu, a ponadto odnosi się do niego w tylko niewielkim stopniu, bo prawie we wszystkich przypadkach uchylenia lub utrzymania w mocy nałożonych kar dotyczą innych osób. Kary te są uchylane lub utrzymywane w stosunku do J. C., R. B., L. R., G. J. i S. J.. Zdaniem skarżącego nie można uznać tego za błąd pisarski lub oczywistą omyłkę, gdyż powyższe powtórzone zostało w decyzji kilkadziesiąt razy. Podniósł, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej dotyczących innych osób powinna być skierowana do nich jako adresata. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2006 r. podniósł, iż karanie przedsiębiorcy za czynności pracownika – kierowcy narusza zasady sprawiedliwości. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do treści skargi organ wskazał, iż stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za stwierdzone naruszenia odpowiada podmiot wykonujący transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne, a więc podmiot, który wykonuje działalność zdefiniowaną w art. 4 omawianej ustawy. Odpowiedzialność taka nie spoczywa natomiast na osobie kierującej pojazdem, dlatego należy uznać iż w niniejszej sprawie adresat decyzji został ustalony prawidłowo. Na wezwanie Sądu o nadesłanie kompletnych akt, w tym postanowienia określającego zakres kontroli oraz osoby upoważnione do jej przeprowadzenia, organ nadesłał pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z którego wynikało, iż rozpoczęcie kontroli przez inspektora poprzedzone było okazaniem legitymacji służbowej. Legitymacja upoważniała inspektora do dokonania czynności kontrolnych. Zdaniem organu nie było obowiązku wyposażenia inspektora w odrębne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Badając w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc uzasadniona. Skarżący podnosił w skardze, iż nie odpowiada za naruszenia swoich kierowców, jego zdaniem decyzja powinna być skierowana do kierowców czyli osób, które dopuściły się naruszeń. Sąd nie podzielił tego zarzutu. To skarżący jest przedsiębiorcą wykonującym działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego. Będąc przewoźnikiem odpowiada za osoby którymi posługuje się w wykonywaniu działalności, bez względu na rozróżnienie ich sytuacji prawnej, czy jako zatrudnionych kierowców czy innych osób niezatrudnionych, ale wykonujących osobiście na jego rzecz przewozy. Przedsiębiorca korzysta z pełnej swobody w wyborze osób, które na jego rzecz wykonują przewozy: czy będą to kierowcy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, czy kierowcy świadczący osobiście usługi kierowania pojazdem - jako podmiot gospodarczy. Konsekwencją ustawowego ukształtowania odpowiedzialności podmiotów wykonujących transport drogowy za naruszenia wymienione w art. 92 ustawy o transporcie drogowym, są m. in. kary pieniężne przewidziane w art. 92 ustawy jak i w załączniku do niej. Postępowanie związane z kontrolą transportu drogowego podlega ogólnym przepisom procedury administracyjnej zawartych między innymi w przepisach art. 7, art. 75, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 7 kpa organ administracji publicznej powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art.75 § 1). W myśl art. 77 § 1 organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80). Z kolei zgodnie z art. 107 § 3 uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył wyżej wymienione przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie administracyjne trwało z pogwałceniem terminów wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Tymczasem [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego czynności kontrolne rozpoczęte w dniu [...] czerwca 2003 r. udokumentował protokołem sporządzonym dopiero po upływie jednego roku, trzech miesięcy i czterech dniach a wszczął postępowanie zawiadomieniem, który strona otrzymała w dniu [...] października 2004 r. Nie wykonał w tym czasie żadnych czynności o których mowa w art. 36 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji wydając decyzję o nałożeniu kary pieniężnej oparł się o ustalenia określone w protokole i załączniku do niego sporządzonego z kontroli przedsiębiorstwa. Zasady sporządzania protokołu reguluje przepis art. 67 k.p.a., który określa wymogi stawiane protokołowi sporządzanemu przez organ. Z przepisu tego wynika, iż protokół sporządza się z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. W myśl art. 68 § 1 k.p.a. protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. W przedmiotowej sprawie protokół został sporządzony bez zachowania wyżej wymienionych wymagań materialnych i formalnych. Kontrola przedsiębiorstwa skarżącego została dokonana przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego bez żadnego upoważnienia. Nie określono czasu trwania kontroli ani jego przedmiotu, nie wskazano również daty zakończenia kontroli, protokół został sporządzony po upływie jednego roku, trzech miesięcy i czterech dniach, licząc od daty rozpoczęcia kontroli. W protokole wskazano, iż kontrola przedsiębiorstwa obejmuje okres od [...] kwietnia 2003 r. do [...] maja 2003 r., podczas, gdy kontroli poddano także czas pracy kierowców z poza wskazanego okresu (wykresówki A. Z. z [...] lipca 2003 r. i [...] lipca 2003 r.). Brak wskazania daty zakończenia kontroli uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji wobec braku możliwości ustalenia stanu prawnego mającego zastosowanie do wydanej decyzji. W protokole jak i w decyzji I instancji wskazano, iż kwalifikacji prawnych naruszeń dokonano na podstawie przepisów prawnych z daty sporządzenia protokołu. W ocenie Sądu data sporządzenia protokołu nie decyduje o tym, które przepisy mają zastosowanie do stwierdzonych naruszeń. Prawidłowość działań kierowców przedsiębiorcy w kontrolowanym okresie powinny być oceniane na podstawie przepisów obowiązujących w dacie stosowania konkretnych wykresówek, chyba, że z przepisów intertemporalnych ustawy o transporcie drogowym i ustawy o czasie pracy kierowców w dacie orzekania wynikałoby inaczej. Obie decyzje nie odpowiadają wymogom stawianym przez art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Decyzja administracyjna powinna zawierać m.in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne. Rozstrzygnięcie decyzji musi być sformułowane w taki sposób, aby możliwe było jego wykonanie (por. B. Adamiak J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" wyd. C.H.Beck, Warszawa 2003, str. 489). NSA w wyroku z 30 czerwca 1998r. (I SA/Łd 1478/96 niepubl.) wskazał, że "rozstrzygnięcie musi być sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, a nie pośrednio wynikać z uzasadnienia decyzji". Kontrolując decyzję II instancji stwierdzić należy, że bez definitywnego ustalenia naruszeń i kar z nimi związanymi nie można zastosować ograniczenia maksymalnej wysokości łącznej nałożonej kary pieniężnej. Zdaniem Sądu organ odwoławczy winien stosownie do dyspozycji art. 138 § 2 k.p.a., w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, uchylić decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując równocześnie temu organowi, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Dopiero po ustaleniu wszystkich naruszeń i obliczeniu łącznej wysokości kar można zastosować ograniczenie wysokości kary wynikające z art. 92 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. Działając na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd objął też kontrolą decyzję I instancji. Kontrolując decyzję organu I instancji wskazać należy, iż jest ona nieczytelna. Decyzja jest obszerna, zawarta na piętnastu stronach, bez zastosowania jakiejkolwiek systematyki, numeracji poszczególnych naruszeń. Organ poddał analizie poszczególne wykresówki a nie stwierdzone naruszenia. Zważywszy powyższe Sąd uznał, że doszło w sprawie niniejszej do uchybień procesowych, które miały wpływ na wynik sprawy, zatem obie decyzje musiały zostać uchylone. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rozważy zgromadzony materiał dowodowy, wskaże na czym polegało każde naruszenie prawa, określi karę jaką za każde naruszenie wymierza i wyjaśni jej wysokość. Ponieważ decyzja zawierać będzie w istocie wiele rozstrzygnięć częściowych co do każdego ze stwierdzonych uchybień, organ rozważy zasadność przyjęcia takiej systematyki decyzji, która sprawi, że będzie ona jasna i precyzyjna. Może się do tego przyczynić zastosowanie punktów i podpunktów. Zważywszy powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. Sąd uchylił obie zaskarżone decyzje i orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania decyzji w uchylonej części Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 i 205 § 1 p.p.s.a. i zasądził kwotę 900 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło