VI SA/Wa 486/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. j. z siedzibą w E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. j. z siedzibą w E. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – S. Sp. j. z siedzibą w E. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] grudnia 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję o cofnięciu udzielonego na rzecz skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż w jej ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z faktyczną niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnieniem zatrudnionych pracowników, utratą korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków - co w efekcie może doprowadzić do zachwiania płynności finansowej przedsiębiorcy, odpływem konsumentów do innych kontrahentów - co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podkreśliła, iż zwolnienie pracowników na tym etapie postępowania może doprowadzić do sytuacji, w której w przypadku następczego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego ponowne uruchomienie apteki może być utrudnione z uwagi na fakt znalezienia przez zwolnionych pracowników pracy w innym miejscu. Wskazała również na ponoszone przez nią koszty najmu lokalu w kwocie [...]złotych, co świadczy o realnych i bardzo dotkliwych stratach finansowych, pozbawiających przedsiębiorcę źródła dochodu. Zaznaczyła, iż sprzedaż produktów leczniczych jest jedynym przedmiotem działalności jaką wykonuje. Do wniosku załączyła 3 umowy o pracę zawarte z zatrudnianymi przez nią pracownikami oraz umowę najmu lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca oparła swój wniosek na obu ustawowych przesłankach uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, podkreślając, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduję likwidację miejsc pracy oraz pozbawi spółkę przychodu co może zachwiać jej stabilnością finansową. Zaznaczyła, że sprzedaż produktów leczniczych jest jedynym przedmiotem działalności jaką wykonuje. W ocenie Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności apteki (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei dla skarżącej oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie mogłoby doprowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Powyższe stanowisko znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (v. postanowienia NSA z 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 547/14 oraz akt II GZ 551/14). Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.