VI SA/Wa 486/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w S. na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozpatrzenia podania o uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę W dniu 2 czerwca 2015 r, został zgłoszony do zarejestrowania przez B., pod numerem [...] znak towarowy przestrzenny przeznaczony do oznaczania towarów i/lub usług w klasach: 16, 18, 25, 35, 42. W dniu 2 października 2015 r. wpłynął do Urzędu wniosek pełnomocnika M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o dokonanie zmiany Zgłaszającego przedmiotowy znak towarowy na M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. z uwagi na umowę sprzedaży prawa ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego z dnia 23 lipca 2015 r. zawartą przez B. B. z M. Sp, z o.o. z siedzibą w S. (poprzednio [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W.). W dniu 7 października 2015 r. wpłynął do Urzędu wniosek pełnomocnika M. S. o dokonanie zmiany Zgłaszającego przedmiotowy znak towarowy na M. S. z uwagi na umowę sprzedaży prawa ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego z dnia 29 lipca 2015 r. zawartą przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. z M. S. W dniu [...] listopada 2015 r. Urząd Patentowy w wyniku rozpatrzenia wniosków z dnia 2 i 7 października 2015 r. dokonał zmiany uprawnionego do zgłoszenia słownego znaku "B.". W pierwszej kolejności organ dokonał zmiany uprawnionego do ww. zgłoszenia z B. B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą B. z siedzibą w G. na M. Sp. z o.o. z siedzibą w S., a następnie z M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na M. S. Pismem z dnia 25 lipca 2016 r., M. R. poinformowała o zmianie nazwiska z S. na R. W piśmie z dnia 10 listopada 2016 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu 14 listopada 2016 r., pełnomocnik M. R. wniósł o zmianę wpisu w rejestrze znaków towarowych poprzez wykreślenie jako właściciela wpisu M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. oraz wpisanie jako właściciela M. R. w sprawie przestrzennego znaku towarowego zgłoszonego za nr [...]. W uzasadnieniu powołano się na sporządzoną w formie aktu notarialnego umowę sprzedaży prawa ze zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego z dnia 3 listopada 2016 r. zawartą przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. z M. R., wyjaśniając jednocześnie, że umowa sprzedaży zawarta w dniu 29 lipca 2015 r. stała się nieważna. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Urząd na podstawie art. 157 § 2 w związku art. 126 w związku z art. 61 § 1 i § 4 kpa, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie cesji prawa do przedmiotowego znaku towarowego. W uzasadnieniu postanowienia Urząd wskazał, iż jedna ze stron zakwestionowała ważność umowy sprzedaży praw wynikających ze znaków towarowych: [...], [...] oraz [...] zawartej w dniu 23 lipca 2015 r. pomiędzy B. a M. Sp. z o.o. Natomiast w wyroku z dnia 6 marca 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1087/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że umowa sprzedaży prawa ochronnego na znak [...] oraz praw ze zgłoszeń znaków towarowych [...], [...] z dnia 29 lipca 2015 r. zawarta pomiędzy M. Sp. z o.o. a M. S. (obecnie R.) jest nieważna z uwagi na niezachowanie formy aktu notarialnego. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Urząd Patentowy RP na podstawie art. 97 §1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 776) zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia podania o uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny, zgłoszonego dnia 2 czerwca 2015 r. przez B., zam. w G. W uzasadnieniu postanowienia Urząd wyjaśnił, iż postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny, o nr [...], z uwagi na okoliczności, które uniemożliwiają ustalenie zgłaszającego w sprawie. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależne jest bowiem również od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie [...], w którym B. B. podniosła zarzut, że stanowiąca podstawę wydania decyzji umowa sprzedaży prawa ochronnego na znak towarowy z dnia 23 lipca 2015 r. jest nieważna, gdyż została zawarta w stanie wyłączającym świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli oraz pod wpływem błędu co do charakteru dokonywanej czynności. Urząd Patentowy uznał, iż nie jest możliwe wydanie decyzji bez uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd powszechny kwestii ważności umowy z dnia 23 lipca 2015 r., przenoszącej m.in. prawo do zgłoszonego znaku [...] z B. B. na M. Sp. z o.o., a tym samym ustalenia kto jest zgłaszającym w sprawie. Zdaniem Urzędu prawomocne rozstrzygnięcie tej sprawy przez sąd powszechny będzie rzutowało na ocenę, czy M. Sp. z o.o. nabyła prawo do znaku [...]. Ważność lub nieważność umowy z dnia 23 lipca 2015 r. jest według Urzędu zasadniczą kwestią, od ustalenia której uzależnione jest rozstrzygnięcie przez tutejszy organ, kto jest stroną w sprawie i na czyją rzecz ma być wydana decyzja. Podmiotem uprawnionym do oceny ważności lub nieważności umowy z 23 lipca 2015 r. jest tylko i wyłącznie sąd powszechny. Wynik tego postępowania w ocenie Urzędu będzie w sposób bezpośredni rzutował na ocenę, czy umowa, o której tu mowa, może stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o dokonanie zmiany zgłaszającego. Związek między rozstrzygnięciem sporu, który zaistniał między stronami umowy a wynikiem postępowania prowadzonego przez Urząd Patentowy RP, jest zatem według organu oczywisty, z tym, że wydanie decyzji administracyjnej musi być poprzedzone dnia prawomocnym zakończeniem postępowania sądowego. Urząd wskazał, iż wobec powyższego zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o ustalenie nieważności umowy sprzedaży z dnia 23 lipca 2015 r., zawisłej przed Sądem Okręgowym w G. IX Wydział rzez Gospodarczy (sygn. akt [...]). Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. Urząd Patentowy po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia z dnia [...] października 2018 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia podania o uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny, zgłoszony w dniu 02 czerwca 2015 r. pod numerem [...] przez B. B., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 4 lutego 2019 r. M. R. i M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. wnieśli do WSA w W. skargę na powyższe postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2018 r., zarzucając naruszenie: 1.art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 252 pwp poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, że w niniejszej sprawie zachodzi tzw. zagadnienie wstępne uniemożliwiające wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy o numerze zgłoszenia [...] oraz przeniesieniu prawa ze zgłoszenia na znak towarowy na rzecz M. R., z uwagi na brak prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie cywilnej przed Sądem Okręgowym w G. o sygnaturze akt [...] pomimo tego, iż wskazane rozstrzygnięcie nie może być zagadnieniem wstępnym w rozumieniu przepisów kpa; 2. art. 35 § 1 w zw. z art. 12 § 1 i 2 kpa w zw. z art. 252 pwp poprzez ich naruszenie i nierozpoznanie wniosku Skarżącej – M. R. - otrzymanego przez Urząd Patentowy 10 listopada 2016 r. w odpowiednim terminie, w związku z czym nastąpiła zwłoka w rozpoznaniu sprawy, w tym w szczególności wniosku dotyczącego zmiany podmiotu uprawnionego do zgłoszenia znaku towarowego ze skarżącej M. sp. z o. o. na skarżącą M. R., co skutkuje naruszeniem zasady szybkości postępowania administracyjnego. W związku z powyższym, strony wniosły o uchylenie zaskarżonego Postanowienia w całości, wyznaczenie terminu do zakończenia sprawy administracyjnej organowi, czego skutkiem winna być zmiana uprawnionego do zgłoszenia z skarżącej M. sp. z o.o. na skarżącą M. R., a następnie udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości prawem przewidzianej. W uzasadnieniu skargi rozwinięto podniesione zarzuty podkreślając, że samo złożenie przez B. B. oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia złożonego rzekomo w stanie wyłączającym świadome powzięcie woli i pod wpływem błędu, nie jest oświadczeniem a priori skutecznym i ważnym. Rozstrzygnięcie tej kwestii jest badane przez Sąd Okręgowy w G. od ponad dwóch lat i dotąd żadne orzeczenie w tej sprawie nie zapadło. Strona skarżąca zauważyła, że sąd oddalając wniosek o zabezpieczenie roszczenia B. B. wskazał na nieuprawdopodobnienie roszczenia, a co za tym idzie tym samym B. B. nie udowodniła swojego roszczenia, co winno skutkować zakończeniem merytorycznym sprawy przez organ. Odnosząc się do kwestii ważności umowy z 23 lipca 2015 r., strona skarżąca zauważyła że jest ona wprawdzie przedmiotem postępowania sądowego wszczętego przez B. B., jednakże już powierzchowna analiza treści zarzutów odnośnie ważności tej umowy, jak i zgromadzonych w tym postępowaniu dowodów z dokumentów, wskazuje na to, że powództwo Pani B. B. nie jest oparte na wiarygodnych podstawach. Ponadto zdaniem skarżącej gdy postępowanie cywilne prowadzone pomiędzy M. sp. z o.o. a B. B. zostanie prawomocnie zakończone poprzez uwzględnienie powództwa B. B., to będzie ona miała możliwość złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji organu, wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu lub postępowania o unieważnienie prawa ochronnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że organ prowadzący postępowanie administracyjne ma obowiązek zawiesić postępowanie w wypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jak przyjmuje się w doktrynie, przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Jest to poza tym zagadnienie otwarte, tzn. nie było przedtem prawomocnie przesądzone na właściwej drodze. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia bądź obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Zagadnieniem wstępnym mogą być zatem wyłącznie kwestie prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji. Stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszenie postępowania uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek: - zagadnienie wstępne wyłania się w toku postępowania administracyjnego, - jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu - jego rozstrzygnięcie musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji - istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie sądu, rozstrzygający sprawę administracyjną Urząd Patentowy RP zasadnie uznał, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do zawieszenia postępowania administracyjnego. Po pierwsze, przedmiotowe postępowanie w sprawie z wniosku o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny złożonego w dniu 02 czerwca 2015 r. przez B. B. nie zostało jeszcze zakończone, a więc sprawa jest w toku. Zgodnie z drugą przesłanką, przed Sądem Okręgowym w G., Wydziałem IX Gospodarczym (sygn. akt [...]) toczy się postępowanie o ustalenie nieważności umowy sprzedaży prawa wynikającego ze zgłoszenia znaku towarowego "B.", zgłoszonego pod nr [...], prawa wynikającego ze zgłoszenia przestrzennego znaku towarowego, zgłoszonego pod nr [...], prawa ochronnego słowno-graficznego znaku towarowego "B.", o nr [...], zawartej w dniu 23 lipca 2015 r" od którego to rozstrzygnięcia zależy ustalenie komu przysługują prawa do przedmiotowego znaku towarowego, a tym samym kto jest stroną w sprawie i na czyją rzecz ma być wydana decyzja. Po trzecie, powyższe zagadnienie nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Ponadto, pomiędzy rozstrzygnięciem zapadłym przed sądem lub innym organem, a rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej zachodzi stosunek zależności tj. Sąd Okręgowy w G. prowadzi postępowanie dotyczące nieważności umowy sprzedaży będącej podstawą uwzględnienia wniosku o dokonanie zmiany Zgłaszającego. Rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej w niniejszej sprawie będzie miało bezpośredni wpływ na wynik zawieszonego postępowania z wniosku o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny złożonego w dniu 02 czerwca 2015 r. Sąd podziela stanowisko organu, że zawieszenie postępowania administracyjnego na czas rozstrzygnięcia przez sąd powszechny kwestii ważności umowy sprzedaży będącej podstawą ustalenia kto jest stroną w sprawie i na czyją rzecz ma być wydana decyzja jest tym samym obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, tj. Urzędu Patentowego RP. Ustalenie komu przysługuje prawo ochronne do znaku towarowego odbywa się bowiem, zgodnie z przepisem art. 284 pkt 2 p.w.p., w trybie postępowania cywilnego, na zasadach ogólnych. Jak słusznie stwierdził Urząd Patentowy RP nie jest on kompetentny, aby w toku postępowania o udzielenie prawa ochronnego samemu dokonać analizy takiej kwestii, a powinien pozostawić tę ocenę sądom powszechnym. W postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy kwestia ustalenia kim jest zgłaszający jest kluczowa, gdyż bez ustalenia tejże kwestii organ nie jest władny wydać decyzji udzielającej bądź odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy - decyzja administracyjna musi być bowiem skierowana do strony, którą w świetle art. 235 ust. 2 p.w.p. w sprawie uzyskania prawa ochronnego jest zgłaszający. Dopóki zatem Urząd nie wie do kogo należy prawo do znaku towarowego, dopóty nie wie na rzecz kogo wydać decyzję. Dlatego też zdaniem sądu za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. podniesiony przez skarżących. Sąd nie podzielił również zarzutów dotyczących naruszenia przez organ art. 35 § 1 k.p.a. oraz art. 12 § 1 i 2 k.p.a., czyli zasady szybkości i prostoty postępowania administracyjnego, Urząd Patentowy RP wskazuje, iż są one niezasadne. Jak zauważył organ przedmiotowa sprawa należy do spraw o dużym stopniu zawiłości, a w toku postępowania uwidocznił się szereg wątpliwości ze strony Urzędu co do możliwości wydania decyzji w sprawie. W toku toczącego się postępowania skarżący wielokrotnie nadsyłali pisma w sprawie, a podejmowane przez nich kroki miały również wpływ na długość toczącego się postępowania, bowiem nakładało to konieczność ustosunkowania się Urzędu do tychże pism.  Mając powyższe na uwadze sąd działając na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.