VI SA/Wa 495/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a ustanowić dla K. G. adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2008 r. odrzucił skargę K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. Skarżący K. G. złożył w dniu 14 maja 2008 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z przedmiotowej skargi. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż K. G. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z nieletnim synem, pozostającym na jego utrzymaniu. Skarżący uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 2140 zł brutto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy o wysokości osiąganego dochodu oraz PIT-40 za rok 2007 r.),. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W sytuacji, w której na wyłącznym utrzymaniu skarżącego pozostaje 14-letni syn, a jego jedynym źródłem dochodów jest miesięczne wynagrodzenie w wysokości 2140 zł brutto, nie jest możliwe poczynienie przez skarżącego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.