VI SA/Wa 497/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. i H. G. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego W. G. od kosztów sądowych. W. G. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący otrzymuje zasiłek przedemerytalny w wysokości 878, 17 złotych miesięcznie. Żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 1667,52 złotych miesięcznie. Skarżący, ani jego żona, nie dysponują rachunkami bankowymi. Wśród niezbędnych miesięcznych wydatków skarżący wymienił między innymi kredyt w kwocie ok. 650 złotych miesięcznie, wydatki związane z zamieszkaniem w wysokości około 700 złotych miesięcznie, opłaty za media w kwocie około 250 złotych, wydatki na leki oscylujące w granicach od 400 do 600 złotych miesięcznie oraz spłaty prywatnie zaciągniętych pożyczek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż dochody uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę sięgały kwoty około dwóch i pół tysiąca złotych. Uwzględniając wskazane przez skarżącego stałe koszty miesięczne sięgające niemalże dwóch tysięcy złotych (w tym wydatki na leczenie), stwierdzić należy, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i jego żony. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.