VI SA/Wa 511/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska Przewłoka Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia oznakowania zewnętrznego apteki do określonego w zezwoleniu postanawia: odmówić A. Spółce z o.o. z siedzibą w W. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2009r., którą na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 102 pkt 4 ustawy Prawo farmaceutyczne oraz na podstawie art. 104 k.p.a., nakazano doprowadzenie oznakowania zewnętrznego apteki " B." położonej w S. do określonego w zezwoleniu na jej prowadzenie poprzez usunięcie z szyldów apteki określenia "Apteki medyczne" bądź wystąpienia o stosowną zmianę zezwolenia. Od decyzji tej B. Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] maja 2010 r., spółka A. sp. z o.o. z siedzibą w W.p, wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu powołała się na interes prawny po stronie wnioskującego. Ponadto popierała skargę strony skarżącej. W ocenie wnioskującej o dopuszczenie do udziału w sprawie decyzja nakazująca skarżącej usunięcie z szyldu apteki określenia "Apteki Medyczne" bądź wystąpienie o stosowną zmianę zezwolenia bezpośrednio dotyczy jej interesu prawnego. Ten interes prawny wynika z faktu zawarcia z przedmiotową apteką oraz innymi aptekami umowy licencyjnej na korzystanie ze znaku "Apteki Medyczne" zobowiązującej aptekę do wyeksponowania tego znaku obok nazwy własnej apteki na zewnątrz i wewnątrz lokalu, a także na tablicach reklamowych poza lokalem apteki itp. W związku z tym zdjęcie z szyldu apteki przedmiotowego znaku lub zobowiązanie skarżącej do wystąpienia o uzyskanie zezwolenia na rozszerzenie nazwy apteki o ten znak wkracza bezpośrednio w uzyskane przez spółkę prawo, a także wymusza na wnioskodawcy dokonanie niezbędnych zmian w pozostałych umowach z kontrahentami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). Uczestnikiem postępowania na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. może być wyłącznie taki podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik tego postępowania będzie dotyczyć jego interesu prawnego (por. postanowienie NSA z 21 listopada 2005 r. w sprawie I FZ 471/05 nie publ.). Najważniejszymi cechami interesu prawnego w rozumieniu art. 33 p.p.s.a. są bezpośredniość i realność tego interesu. Bezpośredniość dotyczy związku sytuacji prawnej danego podmioty z normą materialnoprawną, z której ten interes wywodzi. Pojęcie interesu prawnego na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozpatrywać w oparciu o podobne kryteria jak to ma miejsce w postępowaniu administracyjnym tzn. o normę prawa materialnego, konkretną sytuację prawną zindywidualizowanego podmiotu prawa, a także możliwość oddziaływania stosownej normy na sytuację prawną tego podmiotu (por. M. Bogusz, Zaskarżanie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa 1997, s. 28, /w/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Orzecznictwo, 2. wydanie pod redakcją B. Dauter, Warszawa 2009, Oficyna a Wolters Kluwer business). Zatem związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę interesu prawnego stanowi jego istotę, przy czym norma ta musi być konkretnie określona i wyodrębniona z innych norm co powoduje, że interesu prawnego nie można opierać tylko na istnieniu jakiegoś aktu prawnego. W związku z tym przymiot uczestnika postępowania (art. 33 § 2 p.p.s.a.) daje dopiero norma o charakterze materialnoprawnym bezpośrednio legitymująca dany podmiot do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym czy do wniesienia skargi do sądu. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniałby go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2008 r. w sprawie II OSK 1082/07). Wnioskodawca opierał żądanie dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowym m.in. na tym, że wiążą go umowy licencyjne z aptekami związane z prawem korzystania przez te apteki z jego znaku usługowego. Jak podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 maja 2008 r. wydanym w sprawie II OZ 416/08 (nie publ.) – nie można stać się uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego wyłącznie na podstawie stosunków prawnych z innymi podmiotami, np. na podstawie umów cywilnoprawnych (...). Zatem fakt zawarcia przez wnioskodawcę ze skarżącą umowy licencyjnej na wykorzystywanie jego znaku nie mógł stanowić podstawy interesu prawnego wnioskodawcy uzasadniającego jego uczestnictwo w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Także ewentualna konieczność dostosowania warunków tej umowy do przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne również nie uzasadniała interesu prawnego wnioskodawcy w sprawie. Jako drugą podstawę interesu prawnego uzasadniającego uczestnictwo w procesie wnioskodawca wskazywał posiadane prawo ochronne na znak "Apteki Medyczne". Nie wskazał jednak na podstawie jakiego konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego jego prawo ochronne do przedmiotowego znaku towarowego mogłoby zostać uszczuplone przez wydaną decyzję administracyjną. Wnioskująca spółka w dalszym ciągu ma prawo do korzystania z przedmiotowego znaku, także decyzje wydane w rozpoznawanej sprawie nie uszczuplają prawa spółki do zawierania umów licencyjnych z innymi podmiotami na korzystanie z tego znaku. Kwestia natomiast miejsca umieszczania tego znaku przez licencjobiorcę nie dotyczy bezpośrednio posiadanego przez wnioskodawcę prawa ochronnego na posiadany znak towarowy. Decyzja nie ingeruje w wygląd lub w treść przedmiotowego znaku towarowego ani w jego kształt. Nie odnosi się więc bezpośrednio do posiadanego prawa ochronnego przez spółkę A. Spółka nie wykazała by posiadane przez nią prawo do znaku "Apteki Medyczne" określało w jakich konkretnych miejscach znak ten powinien być umiejscawiany. Nie mogąc zatem wskazać konkretnego przepisu prawa materialnego, uzasadniającego prawną ochronę posiadanego uprawnienia przed zaskarżoną decyzją, tym samym spółka nie mogła wykazać interesu prawnego do uczestnictwa w sprawie przed sądem administracyjnym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.