VI SA/Wa 515/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić K. K. od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, 2. ustanowić dla K. K. radcę prawnego z urzędu. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2008 r. oddalono skargę K. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu. W dniu 6 czerwca 2008 r. K. K. złożył do Sądu na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez K. K. dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną. Skarżący posiada dom [...]. oraz nieruchomość rolną [...]. Skarżący pobiera świadczenie rentowe w wysokości 748 zł brutto miesięcznie [...]. Żona skarżącego na podstawie umowy o pracę na czas określony wykonuje zadania w ramach prac interwencyjnych finansowanych ze środków Funduszu Pracy, uzyskując wynagrodzenie w wysokości 1126 zł brutto miesięcznie [...] Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W sytuacji, w której skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną, a z tytułu świadczenia rentowego skarżącego oraz wynagrodzenia żony skarżącego z tytułu umowy o pracę uzyskują łącznie miesięczny dochód w wysokości 1874 zł brutto, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcę prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.