VI SA/Wa 517/09

Dnia 16 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 517/09) odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z wniosku Komendanta Głównego Policji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd miał obligatoryjny obowiązek zawieszenia postępowania, z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z treścią art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7. odrzucenie skargi kasacyjnej; 8. odrzucenie zażalenia; 9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10. ukaranie grzywną. Należy zauważyć, że z treści art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że zaskarżalne jest tylko postanowienie dotyczące kwestii zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia już zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Powołany wyżej przepis zawiera katalog przypadków, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji; zatem jeżeli ani powyższy przepis ani inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje wprost prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego, oznacza to, że zażalenie na to postanowienie nie jest dopuszczalne. Do takiej konkluzji prowadzi m.in. wykładnia językowa. Użyte w przepisie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sformułowanie "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym Sąd zawiesza postępowanie. Nie można powyższego twierdzenia utożsamiać z rozstrzygnięciem, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania. Przyjęta wyżej wykładnia art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje również w zgodzie z zasadami wykładni systemowej. Należy bowiem zauważyć, że ustawodawca przewidując w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość wydania rozstrzygnięcia "pozytywnego" (zawieszenie) oraz "negatywnego" (odmowa zawieszenia) w sposób wyraźny stwierdza, czy oba takie rozstrzygnięcia są zaskarżalne, czy tylko jedno z nich. Na poparcie powyższego stwierdzenia przykładowo można wskazać przepis art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdzie wyraźnie dopuszczono możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 tej ustawy, jak również na odmowę wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia. Przykładem sytuacji, gdzie tylko jedno z rozstrzygnięć jest zaskarżalne, jest dopuszczenie możliwości zaskarżenia wyłącznie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z uwagi na fakt, iż przedmiotem postanowienia z dnia 24 lipca 2009 r. jest odmowa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Zatem w myśl przytoczonych powyżej przepisów, postanowienie należało doręczyć stronom bez uzasadnienia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II GZ 142/08, w którym sąd wskazał, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Takie twierdzenie znajduje aprobatę we wcześniejszym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt II OZ 413/08, w którym sąd wskazał, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie. Kwestia ta może zostać ewentualnie podniesiona przez skarżącego w środku odwoławczym od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Podobnie orzekł również NSA w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 554/08. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż także Sąd Najwyższy na gruncie identycznie brzmiących przepisów k.p.c. wyraził stanowisko, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie (tak m. in. SN w orzeczeniu z dnia 28 sierpnia 1951 r., C 463/51, OSNC 1952/2/51). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.