VI SA/Wa 517/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. (data nadania pisma u operatora pocztowego) T. W. – dalej: "skarżący" – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał mocy decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy – Pana T. W. (NIP: [...]) z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w związku z orzeczeniem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] września 2014 r., sygn. akt [...], pozbawiającym skarżącego prawa prowadzenia działalności na własny rachunek na okres trzech lat, które uprawomocniło się w dniu [...] października 2014 r. W złożonej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie skarżący podniósł, że w interesie społecznym jest, aby prowadził on w dalszym ciągu działalność gospodarczą, co pozwoliłoby mu zaspokoić wszystkie należności publicznoprawne nieuregulowane do czasu wniesienia skargi, a w konsekwencji przyczyniłoby się do zmniejszenia zadłużenia i zwiększenia wpływu do budżetu państwa. Skarżący wskazał także, że kontynuowanie działalności pozwoliłoby na utrzymanie i docelowe zwiększenie zatrudnienia przyczyniając się do zmniejszenia bezrobocia. Skarżący podniósł również, że prowadzona dotychczas działalność stanowi źródło utrzymania jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W toku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podstawową kwestią jest ocena czy decyzja, której wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na których podstawie określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie, i mocą, którego mocą zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Analizując wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy zauważyć, że zaskarżona decyzja nie jest aktem o opisanych powyżej skutkach, a jedynie aktem, na którego mocy nastąpiło wykreślenie z urzędu na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] września 2014 r., sygn. akt [...], wpisu przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Tym samym zaskarżona decyzja pozbawiona jest cechy wykonywalności niezbędnej do wstrzymania jej wykonania. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.