VI SA/Wa 538/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie wobec prezesa zarządu zakładu ubezpieczeń od obowiązku posiadania udowodnionej znajomości języka polskiego postanawia - odrzucić skargę - Na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...], Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, po rozpoznaniu wniosku skarżącej spółki G. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie wobec Pana E. F., prezesa zarządu skarżącej spółki od obowiązku posiadania udowodnionej znajomości języka polskiego oraz umarzającej postępowanie w części dotyczącej wniosku o wyrażenie zgody na powołanie Pana E. F. na prezesa zarządu G. S.A. - - utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2005 r. W treści decyzji organ pouczył stronę skarżącą, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 30 grudnia 2005 r., a więc termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 30 stycznia 2005 r. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wniósł skargę na przedmiotową decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych w dniu 27 stycznia 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), kierując ją jednakże bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 30 stycznia 2006 r. (data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie). W dniu 6 lutego 2006 r. Sąd nadał skargę na adres organu za pośrednictwem Urzędu Pocztowego [...] na ul. T. (vide: informacja Kierownika Biura Podawczego WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2006 r. – k. 46 akt sądowoadministracyjnych). Skarga G. S.A. wpłynęła ostatecznie do organu w dniu 7 lutego 2006 r. W odpowiedzi na skargę przesłanej wraz aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, bądź – z ostrożności procesowej o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także: p.p.s.a.) skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie, już po upływie terminu do jej wniesienia, skarga wpłynęła do organu administracji. Należy zauważyć, iż zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (tak również: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), według którego w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie p.p.s.a. (a więc od dnia 1 stycznia 2004 r.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1, a więc tak, jak gdyby została wniesiona za pośrednictwem tego organu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.