VI SA/Wa 551/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi K. P. w przedmiocie ustalenia wydania licencji sportowej zawodnika do uprawiania tenisa stołowego odrzuca skargę W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie p. K. P. wniósł – na podstawie art. 30 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z dnia 17 sierpnia 2005 r.) o: - potwierdzenie lub zaprzeczenie, że licencja sportowa zawodnika K. P. o numerze [...] wydana przez Polski Związek Tenisa Stołowego (dalej: PZTS) w sierpniu 2009 r. została wydana zgodnie z art. 29 wspomnianej ustawy o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej; - na podstawie art. 6 ust 7 ustawy o sporcie kwalifikowanym o unieważnienie decyzji Zarządu PZTS przyznającej licencję klubową na sezon 2009/2010 jednostce administracyjnej – M. w M. (dalej: M.) M., z siedzibą w M., której właścicielem jest Urząd Miasta [...]. W odpowiedzi na skargę PZTS uznał, że pismo skarżącego zawiera w istocie dwie skargi na: - orzeczenie PZTS z [...] września 2009 r. w sprawie przyznania licencji sportowej skarżącemu – K.P., - orzeczenie PZTS z [...] lipca 2009 r. w sprawie przyznania licencji sportowej klubowi sportowemu M., z siedzibą w M., oraz wniósł o rozdzielenie obu powołanych skarg na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) do odrębnych postępowań, w tym o odrzucenie lub o oddalenie obu skarg. Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zarządził rozdzielenie w/w skarg. W uzasadnieniu dotyczącym pierwszej kwestii skarżący wskazał, że w dniach [...] października, [...] grudnia, oraz [...] grudnia 2009 r. zwracał się do PZTS o przekazanie decyzji o przyznaniu licencji sportowej zawodnika K. P. (nr licencji okresowej [...]), jednakże do dnia dzisiejszego takiej decyzji nie otrzymał. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. Wiceprezes ds. Organizacyjnych PZTS poinformował, że PZTS nie jest uprawniony do udzielania informacji dotyczących klubowych i indywidualnych licencji sportowych. Przepisy prawa i regulaminy wewnętrzne PZTS nie przewidują możliwości ujawniania takich informacji osobom trzecim, jak również nie regulują trybu ich udostępniania. Ponadto, w wyniku udostępnienia wnioskowanych informacji mogłoby dojść do ujawnienia chronionych prawem danych osobowych. W ocenie skarżącego, stanowisko to jest nie do przyjęcia, gdyż o informację, czy wydana licencja nosi znamiona decyzji administracyjnej, osobiście wystąpił zainteresowany zawodnik klubowy - jednocześnie członek zarządu klubu sportowego. Odmowa udzielenia tak podstawowej informacji ze względu na ustawę o ochronie danych osobowych i powoływanie się na nieznane wnioskującemu przepisy i regulaminy wewnętrzne PZTS ogranicza prawo do kontroli zasadności wydawanych decyzji administracyjnych - w myśl art. 30 ustawy o sporcie kwalifikowanym. O zasadach przyznawania licencji sportowych przez PZTS można uzyskać istotną wiedzę w ogólnie dostępnych, publikowanych regulaminach nadawania licencji klubowej, trenerskiej. Brak jest jednakże publikowanego regulaminu o nadawaniu licencji zawodniczej, o której mowa w wspomnianej ustawie o sporcie kwalifikowanym w art. 29 w ust. 5. Zachodzi domniemanie, że takiego regulaminu nie ma, gdyż w innych dokumentach publikowanych przez PZTS, jak np. "REGULAMIN zmian przynależności klubowych, wypożyczeń, zwolnień okresowych i potwierdzeń zgłoszeń zawodników Polskiego Związku Tenisa Stołowego" nie określa się zasad przyznawania licencji zawodniczych ani trybu odwoławczego od podjętych decyzji. We wspomnianym "Regulaminie zmian ..." w § 12 w pkt 2 wskazuje się jedynie, że takie zasady zostały sformułowane: "Zasady przyznawania i pozbawiania licencji określa uchwala Zarządu PZTS z dnia 22.05.1998 roku". Wspomniana uchwała nie jest jednak nigdzie publikowana, w związku z tym jej treść nie jest znana publicznie, co ogranicza możliwość odwoływania się od decyzji opartych na tej wewnątrz związkowej normie prawnej, czym zostało ograniczone prawo do kontroli decyzji podejmowanej przez organa administracyjny, a w tym przypadku PZTS w zakresie decyzji o przyznaniu licencji sportowej zawodniczej. W związku z powyższym, skarżący wniósł o sprawdzenie, czy wydanie wspomnianej licencji okresowej zawodniczej nosi znamiona decyzji administracyjnej i czy powinno nosić takie atrybuty decyzji administracyjnej, jak: a) oznaczenie organu, który wydał decyzję, b) data wydania decyzji, c) oznaczenie strony lub stron, do których decyzja jest skierowana, d) podstawa prawną decyzji, e) rozstrzygnięcie sprawy, f) uzasadnienie faktyczne i prawne, g) pouczenie o możliwości odwołania, terminach i trybie, h) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W ocenie skarżącego, ustalenie faktu czy licencja sportowa wydana skarżącemu jest decyzją administracyjną jest także ważne z powodu dodatkowej opłaty wnoszonej dla jej wydania, a która stanowi opłatę za ubezpieczenie NW, którą to umowę ubezpieczeniową PZTS zawarł z ubezpieczycielem. Warunkiem otrzymania potencjalnego świadczenia z polisy NW jest otrzymanie licencji zawodniczej zgodnej z ustawą o sporcie kwalifikowanym. W odpowiedzi na skargę PZTS przypomniał, że w dniu [...] września 2009 r. PZTS przyznał na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o sporcie kwalifikowanym skarżącemu – p. K. P. licencję zawodnika uprawniającą do uczestnictwa w rozgrywkach tenisa stołowego organizowanych przez PZTS. Wniosek o wydanie licencji złożony przez skarżącego zawierał dokumenty określone w art. 29 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym oraz opłatę ustaloną przez PZTS na podstawie art. 29 ust. 7 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe, PZTS wydał orzeczenie zgodne z wnioskiem skarżącego. Zgodnie z art. 30 ustawy o spocie kwalifikowanym, w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku sportowego osobie wnioskującej o przyznanie licencji zawodnika lub pozbawionej takiej licencji przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W dniu [...] stycznia 2010 r. p. K. P. wniósł do WSA w Warszawie za pośrednictwem PZTS skargę na powołane orzeczenie PZTS. Skarżący wniósł o potwierdzenie lub zaprzeczenie, że jego licencja sportowa zawodnika została wydana zgodnie z art. 29 ustawy o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej. W ocenie PZTS, powyższa skarga powinna zostać odrzucona z uwagi na fakt, iż została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Do wydania zaskarżonego orzeczenia doszło w dniu 4 września 2009 r., jak również tego samego dnia doszło do opublikowania informacji o nadaniu licencji K. P. w systemie komputerowym obsługującym rozgrywki organizowane przez PZTS. Nie ulega więc wątpliwości, że termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. już dawno minął. W świetle powyższego, skarga na podstawie art. 58 § 1 ust. 1 pkt 2 p.p.s.a. powinna podlegać odrzuceniu. W przypadku gdyby Sąd nie odrzucił skargi z przyczyny określonej powyżej, PZTS wniósł o jej oddalenie. Żądanie określone w skardze zostało błędnie określone. Z wniosku skarżącego wynika, że żąda on potwierdzenia lub zaprzeczenia, że przyznana mu licencja odpowiada przepisom ustawy o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej. Mając na uwadze art. 30 tej ustawy oraz art. 150 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny nie może wydać orzeczenia odpowiadającego żądaniu określonemu w skardze. Jedynym możliwym wnioskiem, jaki mógł zawrzeć w skardze p. K. P., uwzględniając fakt, że zaskarżone przez niego orzeczenie w pełni odpowiada jego wnioskowi o wydanie licencji, byłby wniosek o uchylenie orzeczenia PZTS lub stwierdzenie jego bezskuteczności. Jednakże, gdyby przyjąć taki wniosek skarżącego i uwzględnić go, to orzeczenie WSA byłoby wydane na niekorzyść skarżącego, co zgodnie z art. 134 § 2 p.p.s.a (uwzględniając zawarte tam wyjątki) jest zakazane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga żądająca ustalenia charakteru prawnego ("potwierdzenia lub zaprzeczenia") licencji sportowej zawodnika – p. K. P. (o nr [...]), wydanej przez PZTS w sierpniu 2009 r.; w ocenie zawodnika licencja ta została wydana zgodnie z art. 29 ustawy o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej. PZTS na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, iż została wniesiona po terminie, lub – m.in. na podstawie art. 150 p.p.s.a. - o jej oddalenie. Żądania PZTS są, w ocenie Sądu, bezzasadne. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego o ustalenie charakteru prawnego licencji sportowej zawodnika wykracza poza zakres właściwości sądu administracyjnego; ustalenie charakteru prawnego określonych aktów (w rozpatrywanej sprawie – orzeczenia PZTS z [...] września 2009 r. w sprawie przyznania licencji sportowej skarżącemu) wykracza poza zakres pojęcia kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, a tym samym – poza zakres kognicji sądu administracyjnego, ustalony w art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o sporcie kwalifikowanym, warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji zawodnika są określane w regulaminach właściwych polskich związków sportowych. Oznacza to m.in., że sprawy związane z przyznawaniem i pozbawianiem licencji zawodnika są uregulowane w przepisach o charakterze wewnątrzorganizacyjnym właściwych polskich związków sportowych lub – z ich upoważnienia – związków sportowych działających w danej dziedzinie sportu. Z treści art. 30 powołanej ustawy, w myśl którego w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku sportowego osobie wnioskującej o przyznanie licencji zawodnika lub pozbawionej takiej licencji przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie wynika jeszcze w żaden sposób charakter tych orzeczeń, a także – jak stwierdza PZTS – możliwość zastosowania w sprawach o ustalenie charakteru prawnego tego rodzaju czynności art. 150 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy ma zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligujący Sąd do odrzucenia skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd nie ma podstaw do oddalenie skargi (jak wnosi o to PZTS), nie ma też podstaw do odrzucenia skargi z powodu jej złożenia po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), gdyż w ten sposób, niejako pośrednio, musiałby uznać swoją kognicję w rozpatrywanej sprawie i odnieść się m.in. do sposobu (i terminu) zawiadomienia zawodnika o treści orzeczenia PZTS z [...] września 2009 r. w sprawie przyznania licencji sportowej. Tymczasem, jak wyżej wskazano, żądanie skargi wykracza w sposób oczywisty poza zakres kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.