VI SA/Wa 560/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wyłączenie sędziego WSA Magdaleny Maliszewskiej w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek postanawia oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie sędzia WSA Andrzej Czarnecki postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 560/12 odrzucił skargę Z. W. (dalej skarżący) na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek. W dniu 25 września 2012 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia sporządzona osobiście przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie sędzia WSA Andrzej Czarnecki odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną. W dniu 5 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego stanowiące zażalenie na ww. postanowienie z dnia 4 października 2012 r. W piśmie tym zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Andrzeja Czarneckiego od postępowania ze skargi skarżącego. Uzasadniając złożony wniosek, skarżący wskazał, wyjaśniając jakie korzyści może przynieść udzielenie patentu na projekt "[...]", że sędzia Andrzej Czarnecki nie reaguje "na zachodzące zmiany życiowe". Sędzia Andrzej Czarnecki pismem z dnia 19 listopada 2012 r. złożył oświadczenie, iż nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie z przedmiotowej skargi. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. skarżący wniósł do Sądu zażalenie na ww. postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wspomniane zarządzenie przesłano skarżącemu przy piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r. a doręczono w dniu 1 lutego 2013 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 97 akt). Pismem z dnia 5 lutego 2013 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. oddalił (por. postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 116/13). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 29 maja 2013 r. skarżący został poinformowany, że w związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 14 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r. oddalające wniosek o wyłączenie Sędziego, zobowiązany jest do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W związku z faktem, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od złożonego zażalenia (por. notatka służbowa sekretarza sądowego z dnia 5 lipca 2013 r., karta nr 125), Sąd postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. odrzucił wspomniane zażalenie. Pismem z dnia 11 października 2013 r. skarżący wniósł do Sądu zażalenie na postanowienie z dnia 24 września 2013 r. W zażaleniu tym zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Magdaleny Maliszewskiej. Uzasadniając złożony wniosek wskazał, że sędzia łamie środki ochrony wolności i praw. Sędzia Magdalena Maliszewska pismem z dnia 7 listopada 2013 r. złożyła oświadczenie, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie ze skargi Z. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak stanowi art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w tej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 p.p.s.a.., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia jakiejkolwiek przesłanki wynikającej z przywołanych powyżej przepisów p.p.s.a., mogącej stanowić podstawę wyłączenia sędziego WSA Magdaleny Maliszewskiej, która postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. odrzuciła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 grudnia 2012 r. oddalające wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego. Zdaniem Sądu, zarzuty skarżącego uzasadniające, w jego ocenie, wniosek o wyłączenie sędziego Magdaleny Maliszewskiej, nie stanowią o braku bezstronności tego sędziego jako podstawie jego wyłączenia. Tym samym na gruncie niniejszej sprawy z wniosku o wyłączenie sędziego, brak jest podstaw do uznania przez Sąd zasadności tego wniosku. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd (vide: postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 60/08 czy też postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 października 1995 r. sygn. akt I ACz 309/95, OSA 1997, nr 9, poz. 49), iż samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego w myśl art. 19 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych. Innymi słowy niezadowolenie strony odnośnie do sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może wnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Z akt sprawy nie wynika zatem, aby zachodziły jakiekolwiek z wymienionych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. przyczyny wyłączenia sędziego. W szczególności, w ocenie Sądu, skarżący we wniosku nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego Magdaleny Maliszewskiej. Mając powyższe na uwadze orzeczono na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i art. 19 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.