VI SA/Wa 562/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. We wniosku skarżący podniósł, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie pozbawienie go dochodu oraz zaprzestanie wykonywania pracy, w odniesieniu do której niezbędne jest uprawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Jak bowiem wyżej stwierdzono to na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Nie jest wystarczające powołanie się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, lecz Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołał się na okoliczności pozbawienia skarżącego źródła utrzymania, które mogą uzasadniać zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz okoliczności te muszą zostać poparte stosownymi dokumentami. Skarżący tymczasem nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego obecna sytuacja finansowa i jakie faktycznie uzyskuje dochody, a także potwierdzające jego miesięczne wydatki. Powyższe uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ryzyko utraty dotychczasowej pracy nie przesądza automatycznie o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem skarżący może podjąć zatrudnienie w innym miejscu, w którym nie jest wymagane uprawnienie do wykonywania badań technicznych pojazdów. Skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które uniemożliwiałyby mu podjęcie innej pracy. Wobec powyższego w ocenie Sądu, twierdzenia skarżącego uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zostały poparte żadnego rodzaju dowodem z uwagi na co należy je uznać za całkowicie gołosłowne, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. W tym kontekście wskazać należy, że w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że to w interesie skarżącego leży poparcie twierdzeń wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Co przy tym szczególnie istotne w niniejszej sprawie uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza gołosłownego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje (por.: postanowienie NSA z dnia 19 września 2014 r., II FZ 1419/14, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).