VI SA/Wa 576/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia obejmującego zabieg odtwórczy tkanek kostnych oraz tkanek miękkich [...] oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia implantoprotetycznego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi J. R. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] października 2013 r. Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż po roku starania, otrzymał decyzję wyrażającą zgodę na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju. Po otrzymaniu decyzji skupił się na ustaleniu terminu operacji, która została wyznaczona na 13 listopada 2013 r. Jednocześnie skarżący poddał się intensywnemu leczeniu nadczynności tarczycy, bowiem lekarz (prof. dr hab. n. med. H. W. – konsultant krajowy w dziedzinie chirurgii [...]) zasugerował, iż w przypadku nieustabilizowanej tarczycy występują problemy z narkozą w czasie operacji. W szpitalu skarżący przebywał w okresie od 13 do 25 listopada 2013 r.. Wówczas to przeprowadzono zabieg rekonstrukcji [...]. Po powrocie do kraju zorientował się, iż od decyzji Prezesa NFZ z [...] października przysługiwał mu środek zaskarżenia w postaci skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak termin do jej wniesienia został przekroczony. Telefonicznie zwrócił się do Naczelnika Wydziału Leczenia Planowanego za Granicą Departamentu Współpracy Międzynarodowej z prośbą o poradę, co może zrobić w takiej sytuacji. Nie uzyskał jednak żadnej informacji w powyższym zakresie. W dniu 8 stycznia 2014 r. podczas rozmowy z konsultantem Rzecznika Praw Pacjenta dowiedział się, iż istnieje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (v. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08). Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do jego złożenia. Z oświadczenia skarżącego zawartego w treści wniosku wynika, iż o możliwości jego złożenia dowiedział się w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej 8 stycznia 20134 r. z konsultantem Rzecznika Praw Pacjenta. Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie skarżący działa samodzielnie bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zatem Sąd dając wiarę oświadczeniu skarżącego uznał, iż nadany 15 stycznia 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz załączoną skargą został złożony w terminie. Wobec powyższego sporną okolicznością jest jedynie, czy skarżący zawinił uchybieniu terminowi. Na gruncie niniejszej sprawy, jako przyczynę uchybienia terminowi wskazano między innymi podjęcie przez skarżącego czynności zmierzających do ustalenia terminu operacji, jaka miała zostać przeprowadzona poza granicami kraju oraz poddanie się leczeniu specjalistycznemu zmniejszającemu ryzyko przeprowadzenia planowanego zbiegu medycznego. Z akt sprawy wynika, iż w trakcie leczenia operacyjnego [...] wykonano u skarżącego wycięcie [...]. Zgodnie z opinią konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie chirurgii [...] dr. hab. n. med. K. O. zmiany pooperacyjne spowodowały u skarżącego zaburzenia podstawowych czynności i estetyki oraz pogarszały stan psychiczny chorego. Zawnioskowano zatem o przeprowadzenie leczenia kompleksowego w R. GmbH, K., Republika Federalna Niemiec, celem poprawy komfortu życia chorego poprzez zamkniecie połączenia [...] oraz stworzenie podparcia kostnego dla protezy jamy ustnej. Decyzją z [...] października 2013 r. Nr [...] skarżący otrzymał zgodę na przeprowadzenie leczenia obejmującego zabieg odtwórczy tkanek [...] oraz tkanek [...]. Organ nie wyraził natomiast zgody na przeprowadzenie leczenia implantoprotetycznego. Sąd, oceniając całokształt okoliczności sprawy, uznał, że skarżący nie zawinił uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. O braku winy w nieterminowym wniesieniu skargi przesądził składający się na stan faktyczny zbieg zdarzeń uniemożliwiających dotrzymanie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Niebagatelne znaczenie w uchybieniu terminu miały okoliczności związane z częściowym wyrażeniem zgody na przeprowadzenie leczenia. Mając na względzie zakres oraz rodzaj planowanego zabiegu, jak również oczekiwania skarżącego związane z poprawą komfortu życia, estetyką czy potwierdzoną przez specjalistów poprawą stanu psychicznego pacjenta, Sąd uznał, że skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie to nie poszczególne zdarzenia losowe, ale ich kumulacja przesądziła o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.