VI SA/Wa 578/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-09

Skład orzekający: Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jeśli istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie ocenia merytorycznej zasadności decyzji, lecz jedynie przesłanki dotyczące szkody lub skutków wykonania decyzji.
Stan faktyczny
W. S. zaskarżył decyzję Ministra Finansów z grudnia 2014 r., która nałożyła na niego karę pieniężną w wysokości 7.000 zł za niedopełnienie obowiązków związanych z rejestracją i przechowywaniem dokumentów dotyczących transakcji finansowych. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na negatywne skutki finansowe, gdyż utrzymuje się z renty chorobowej. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dołączył dokumentów, jednak sąd uwzględnił dokumenty z innego postępowania, które potwierdziły trudną sytuację finansową skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z grudnia 2014 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z [...] stycznia 2015 r. W. S. (nazywany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z [...] grudnia 2014 r. nr [...], którą nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 7.000 złotych za: niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2014 r. poz. 455), przekazania Generalnemu Inspektorowi dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywaniu przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantora za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r., umarzającą postępowanie pierwszej instancji w zakresie niedopełnienia obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji zaewidencjonowanych w kantorze w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie decyzji z [...] grudnia 2014 r., podając jako jego uzasadnienie zasadność podniesionych w skardze zarzutów postawionych decyzji. Nadto Skarżący wyjaśnił, że wyegzekwowanie nałożonej na Skarżącego kary może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, zważywszy, że utrzymuje się jedynie z renty chorobowej. Kwota 7.000 złotych w zestawieniu z jej wysokością jest znacząca. Skarżący do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dołączył żadnych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co prawda skarżący nie dołączył do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumentów, pozwalających na ocenę, czy zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże Sąd, stosując się do zasady, że jego rozstrzygnięcie winno opierać się na materiale dowodowym sprawy, uwzględnił dokumenty przesłane przez Skarżącego jako uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie [...] maja 2015 r. Z informacji w nich zawartych wynika, że skarżący od 1 marca 2014 r. otrzymuje rentę w wysokości [...] złotych, z tytułu kredytów bankowych spłaca raty miesięczne w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżący nadesłał również postanowienie sądu cywilnego zatwierdzającego sporządzony przez komornika sądowego podział sumy [...] zł uzyskanej z przejęcia nieruchomości należącej do skarżącego, z którego wynika, że Skarżący jest zobowiązany do spłaty zadłużenia w wysokości [...] zł. Nadesłał także obwieszczenie komornika sądowego o licytacji należącego do niego mieszkania. Informacje te w zestawieniu z wysokością nałożonej na stronę kary, pozwoliły Sądowi uznać, że w sprawie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i na tej podstawie orzec jak w sentencji postanowienia. Należy jednocześnie podnieść, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Stanowiłoby to swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 432/10).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło