VI SA/Wa 604/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr) Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2006 r. sprawy ze skargi A. SA z siedzibą w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz A. SA z siedzibą w R. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] października 2003 roku do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek A. S.A. z R. o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji z powodu nieużywania znaku towarowego "columbus", uznanego w trybie rejestracji międzynarodowej za numerem IR - 613016 na rzecz I. GmbH & Co KG z T. Niemcy. Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania spornego w dniu [...] września 2004 roku w sprawie [...] wydał decyzję, na mocy której wniosek oddalił i przyznał firmie I. GmbH & Co KG z T. Niemcy od A. S.A. z R. kwotę 1600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 170 ust. 1 w związku z art. 255 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej. W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP wskazał, że art. 170 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi o oddaleniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia, jeżeli przed złożeniem wniosku rozpoczęło się lub zostało wznowione rzeczywiste używanie znaku towarowego. Z przedłożonych przez firmę I. GmbH & Co KG z T. Niemcy faktur wynika, że przed złożeniem wniosku znak "columbus" był rzeczywiście używany, co skutkowało oddaleniem wniosku o wygaszenie tego znaku. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2004 roku sygn. [...] spółka A. S.A. z siedzibą w R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła: 1) naruszenie art. 7 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, 2) naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez niezebranie, nierozpatrzenie i nieocenienie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, co miało wpływ na ocenę stanu faktycznego, 3) naruszenie art. 169 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej poprzez niewydanie decyzji o wygaśnięciu (ewentualnie w części) prawa ochronnego na znak towarowy, 4) naruszenie art. 170 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej przez oddalenie wniosku pomimo, że nie zostało wykazane używanie znaku towarowego "columbus" w sposób nie budzący wątpliwości, 5) naruszenie art. 171 ustawy Prawo własności przemysłowej przez nieuznanie za wygasłe prawa ochronnego na znak towarowy "columbus" w odniesieniu do towarów, dla których cytowany wyżej znak nie był używany, 6) naruszenie art. 4 ustawy o języku polskim przez dopuszczenie w sprawie dokumentów, które nie spełniały wymogów przewidzianych przez przepisy prawa tj. nie posiadały formy urzędowej oraz wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 2132/04 skargę oddalił, nie podzielając zarzutów w niej zawartych. Od powyższego wyroku spółka A. S.A. z siedzibą w R. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, opartą na dwóch podstawach tj. na naruszeniu prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 171 ustawy Prawo własności przemysłowej oraz naruszeniu przepisów prawa procesowego tj. art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" oraz art. 171 Prawa własności przemysłowej. Podnosząc powyższe zarzuty, spółka domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i przekazania sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania wnosił, że jako bezzasadna zasługuje na oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 306/05 uchylił zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 13 maja 2005 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził od Urzędu Patentowego RP na rzecz A. S.A. w R. kwotę 950 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za bezpodstawny zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 135 p.p.s.a. natomiast uwzględnił sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 171 Prawa własności przemysłowej, albowiem w aktach sprawy są dowody potwierdzające używanie przez uczestnika postępowania znaku towarowego jedynie do oznaczania: bibułki papierosowej, bibułki papierosowej w listkach, gilzy do papierosów i przyrządu do samodzielnego skręcania papierosów. Podobnych dowodów nie ma w odniesieniu do takich towarów jak: papierośnice, filtry do tytoni do palenia, tytoni surowych. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że listy towarów według klas są zwykle obszernymi zestawieniami, w obrębie których realizowane są prawa z rejestracji znaków towarowych. W rozpoznawanej sprawie chodzi o niektóre towary objęte specyfikacją klasy 34 zawierającej 45 pozycji. Nie można więc przyjmować, że prawa ochronne na znaki towarowe uczestnika postępowania przeznaczone do oznaczania towarów w klasie 34, nie podlegają konkretyzacji przewidzianej w art. 171 Prawa własności przemysłowej przy stwierdzeniu wygaśnięcia tego prawa. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) "Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny". Kierując się zasadą wyrażoną w powyższym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznał skargę A. S.A. z siedzibą w R. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2004 roku, sygn. akt [...] za zasadną. Urząd Patentowy RP naruszył zasady wyrażone w art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. albowiem nie zebrał, nie rozpatrzył i nie ocenił w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa materialnego tj. art. 171 Prawa własności przemysłowej. Uszło bowiem uwadze Urzędowi Patentowemu RP, że uczestnik postępowania tj. firma I. GmbH & Co KG z siedzibą w T. – Niemcy przedstawiła dowody na używanie znaku towarowego w stosunku do niektórych towarów z klasy 34. W tym stanie rzeczy pozostaje do rozważenia czy istnieją przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia prawa z rejestracji z powodu nieużywania znaku towarowego "columbus" w odniesieniu do pozostałych towarów z tej klasy, przy czym badanie zgłoszonego przez A. S.A. z siedzibą w R. wniosku o wygaszenie znaku "Columbus" zgodnie z art. 166 Prawa własności przemysłowej powinno nastąpić w sprawie wszczętej wnioskiem I. GmbH & Co KG z T. o unieważnienie znaków "colombo" R – 136424 i "COLOMBO" R – 136425, do których uprawniony jest A. S.A. w R. (towary w klasie 34). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 a) c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.