VI SA/Wa 604/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie punktu aptecznego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2013 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej GIF) uchylił w całości swoją decyzję z [...] października 2012 r., jak i decyzję ją poprzedzającą [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (dalej WIF) z [...] grudnia 2011 r. Za podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 54 § 3 zdaniem pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Jak wynika ze sprawy A. K. (dalej skarżąca) w kwietniu 2005 r. uzyskała zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego o nazwie L. w S. przy ul. C. [...] (dalej punkt apteczny). W czerwcu 2009 r. - na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 103 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. nr 45, poz. 271, ze zm.), dalej p.f., WIF wszczął wobec skarżącej z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia jej ww. zezwolenia. Decyzją z [...] grudnia 2011 r. WIF cofnął skarżącej zezwolenie bowiem uznał, że stwierdzone w toku postępowania nieprawidłowości dowodzą, że przestała ona dawać rękojmię należytego prowadzenia punktu aptecznego. Skarżąca od powyższej decyzji złożyła odwołanie, wynikiem rozpoznania którego GIF, decyzją z [...] października 2012 r. utrzymał w mocy decyzję WIF z [...] grudnia 2011 r. Skarżąca niezgadzając się z cofnięciem w terminie zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o uchylenie w całości zarówno decyzji GIF z [...] października 2012 r., jak i decyzji WIF z [...] grudnia 2011 r. GIF stwierdził, że ww. skarga zasługuje na uwzględnienie i decyzją z [...] lutego 2013 r. uchylił w całości zarówno swoją decyzję z [...] października 2012 r., jak i decyzję WIF z [...] grudnia 2011 r. Wobec uwzględnienia przez GIF ww. skargi, Sąd postanowieniem z 17 września 2013 r. (sygn. akt VISA/Wa 359/13) umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na decyzję z [...] października 2012 r. Rozstrzygnięcie to stało się prawomocne 19 grudnia 2013 r. w skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej (sygn. akt II GSK 2367/13). II. Na decyzję GIF z [...] lutego 2013 r. (dalej decyzja autokontrolna) skarżąca złożyła skargę, przy czym uczyniła to jednocześnie bezpośrednio do Sądu oraz za pośrednictwem GIF. To zrodziło po stronie Sądu konieczność odesłania do organu skargi wniesionej bezpośrednio do niego, co w następstwie spowodowało, że skarga ta została przez Sąd odrzucona postanowieniem z 17 września 2013 r., jako złożona po terminie (sygn. akt VISA/Wa 1117/13). Powyższe postanowienie z 17 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił (sygn. akt II GSK 2368/13) bowiem ustalił, że skarga na decyzję autokontrolną została złożona w terminie. Wskazał, że uwadze Sądu I instancji umknął fakt, że skarga na decyzję autokontrolną została złożona także za pośrednictwem organu i to w terminie, a nie tylko bezpośrednio do Sądu. III. Skarga na decyzję autokontrolną po orzeczeniu NSA została zarejestrowana pod sygn. akt VISA/Wa 604/14. W skardze tej skarżąca wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia poprzez orzeczenie, że decyzja GIF z [...] października 2012 r. oraz decyzja WIF z [...] grudnia 2011 r. zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa – bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o oddalenie skargi. Jak wynika z akt administracyjnych załączonych do sprawy o sygn. akt VISA/Wa 359/13, WIF decyzją z [...] lutego 2013 r., na wniosek skarżącej – w oparciu o art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zw. z art. 70 ust. 4 p.f., stwierdził wygaśnięcie jej zezwolenia na prowadzenie ww. punktu aptecznego. Z informacji uzyskanych od organu (k. 142 akt) wynika, że skarżąca nie złożyła od tej decyzji odwołania, w konsekwencji czego stała się ona ostateczna. W piśmie z [...] marca 2014 r. GIF wniósł o umorzenie niniejszego postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca pomimo wygaśnięcia jej zezwolenia podtrzymała skargę na decyzję z [...] lutego 2013 r. i podała, że wygaśnięcie zezwolenia wprawdzie powoduje, że przedmiot sprawy przestał istnieć, ale w obrocie prawnym pozostają decyzje, których stwierdzenie nieważności jest przez nią pożądane z uwagi na zamiar złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wypada po krótce przedstawić chronologię zdarzeń w niniejszej sprawie. Decyzją z [...] grudnia 2011 r. WIF cofnął skarżącej zezwolenie na prowadzenie ww. punktu aptecznego. Następnie decyzją z [...] października 2012 r. GIF utrzymał w mocy powyższą decyzję WIF. W wyniku złożenia przez skarżącą skargi na decyzję z [...] października 2012 r., GIF uwzględnił ją, w konsekwencji czego decyzją z [...] lutego 2013 r. (dalej decyzja autokontrolna) uchylił w całości zarówno swą decyzję z [...] października 2012 r., jak i decyzję WIF z [...] grudnia 2011 r. Odnotować należy również fakt, że po wydaniu ww. decyzji autokontrolnej, decyzją z [...] lutego 2013 r. WIF na wniosek skarżącej stwierdził wygaśnięcie przedmiotowego zezwolenia i decyzja ta jest ostateczna. W myśl dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2 tego przepisu. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione. Przy czym może ona wynikać zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. W niniejszej sprawie bezprzedmiotowość wyniknęła z przyczyn przedmiotowych, gdyż przedmiot niniejszego postępowania - zezwolenie skarżącej na prowadzenie punktu aptecznego, zostało ostatecznie na jej wniosek wygaszone. Wygaśnięcie to nastąpiło po wydaniu decyzji autokontrolnej, która jest skarżona w niniejszej sprawie. Oznacza to, że przedmiot sprawy został wyeliminowany z obrotu prawnego, a zatem niniejsze postępowanie nie może się toczyć, gdyż nie ma możliwości orzekania w odniesieniu do decyzji która nie istnieje. Mając na uwadze to, że zezwolenie skarżącej zostało ostatecznie wyeliminowane z obrotu prawnego, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.