VI SA/Wa 6184/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Szczepan Borowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2023 r.; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 września 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej także jako: SKO w Warszawie lub organ) utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Mazowieckiego (dalej także jako: organ pierwszej instancji albo Marszałek) z dnia 15 maja 2023 r. w przedmiocie wykreślenia podmiotu [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: skarżąca lub Spółka) z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. Wspomniana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Skarżąca została wpisana do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia (nr wpisu [...]). Wobec braku złożenia przez Spółkę w ustawowym terminie tj. do dnia 31 stycznia 2023 r. informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (obecnie: Dz.U. z 2024 r., poz. 475, dalej jako: u.z.p.), tj. usług w zakresie: pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego, pracy tymczasowej za 2022 r., Marszałek pismem z dnia 3 marca 2023 r. wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pisma, naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 u.z.p. poprzez przedstawienie, działającemu z upoważnienia Marszałka Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie, informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2022. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 9 marca 2023 r., jednakże nie usunęła wyżej wymienionego uchybienia w wyznaczonym terminie. Wobec tego w dniu 17 kwietnia 2023 r. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone Spółce w dniu 20 kwietnia 2023 r. W dniu 4 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie wpłynęło pismo podpisane przez pełnomocnika skarżącej, który wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu potwierdził, że otrzymał wezwanie do usunięcia naruszenia i niezwłocznie podjął działania w celu zebrania wszystkich dokumentów, ale miał utrudniony kontakt z zarządem Spółki, co spowodowało brak możliwości przygotowania sprawozdania we wcześniejszym terminie. Jednocześnie przesłał formularz z informacją o działalności Spółki prowadzącej agencję zatrudnienia i wniósł w związku z tym o umorzenie postępowania. Decyzją z dnia 15 maja 2023 r. organ pierwszej instancji orzekł o wykreśleniu skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji. W uzasadnieniu decyzji Marszałek stwierdził, że ani w terminie do 31 stycznia 2023 r. ani w wyznaczonym w piśmie z dnia 3 marca 2023 r. terminie skarżąca nie przesłała informacji o swojej działalności w roku 2022. Argumenty pełnomocnika skarżącej, że dokument nie został przesłany w wyznaczonym terminie albowiem były trudności ze skontaktowaniem się z zarządem Spółki w celu skompletowania niezbędnej dokumentacji organ pierwszej instancji uznał za nieusprawiedliwione, w szczególności dlatego, że ze złożonego dokumentu wynika, że Spółka nie wykazuje żadnej aktywności w 2022 r. Zdaniem Marszałka złożony przez skarżącą dokument nie stanowi usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, albowiem przesłany formularz to nieobowiązujący (od roku 2018) druk sprawozdania z działalności agencji zatrudnienia. Tym samym zdaniem organu pierwszej instancji w sprawie zaistniały przesłanki zobowiązujące Marszałka Województwa do wykreślenia skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia z uwagi na naruszenie art. 19f ust. 1 u.p.z. Od tej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Decyzji organu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako: k.p.a.), art. 10 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ administracji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, na którym powinno być oparte rozstrzygnięcie, wbrew nałożonemu obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, podczas gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, iż strona skarżąca nie miała możliwości prawidłowego zapoznania się z żądaniem organu administracji i uczestnictwa w postępowaniu, - art. 12 k.p.a. poprzez przyznanie prymatu zasadzie szybkości postępowania a w konsekwencji zaniechanie wnikliwego zbadania sprawy przed wydaniem niewspółmiernie szkodliwej i nieodwracalnej w swych skutkach decyzji administracyjnej, - art. 18m ust. 1 pkt 6 u.z.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i podjęcie decyzji o wykreśleniu strony skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia, a przede wszystkim uznanie, że usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia po upływie wyznaczonego przez organ w tym celu terminu nie może skompensować negatywnego skutku o charakterze materialnoprawnym tj. uchylić konieczności wykreślenia z rejestru w sytuacji, gdy skarżąca podjęła niezbędne kroki w celu naprawienia zaistniałego naruszenia niezwłocznie po uzyskaniu informacji o toczącym się względem niej postępowaniu, - art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 u.z.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i podjęcie decyzji o wykreśleniu strony skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia, podczas gdy skarżąca nie została prawidłowo wezwana przez organ administracji do usunięcia naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, przez co korespondencja kierowana przez Wojewódzki Urząd Pracy nie mogła skutecznie określać praw i obowiązków strony skarżącej. Opisaną na wstępie decyzją z dnia 26 września 2023 r. SKO w Warszawie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny i przytoczył przepisy prawa znajdujące zastosowanie w sprawie. Stwierdził, że z materiału dowodowego wynika, że przed wszczęciem postępowania w sprawie wykreślenia z rejestru strona była wezwana do przedłożenia formularza informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2022 r. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie i nie przedłożyła wymaganego dokumentu w terminie wskazanym w wezwaniu z dnia 3 marca 2023 r. Nie przesłała ona również prawidłowo wypełnionego formularza informacji w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Zdaniem organu z ustaleń tych wynika, że skarżąca prowadząca agencję zatrudnienia naruszyła warunek prowadzenia agencji określony w art. 19f ust. 1 u.p.z.. Zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 6 tej ustawy marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie została spełniona obligatoryjna przesłanka wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia. Organ stwierdził ponadto, że zarzuty odwołania nie mają wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Od decyzji SKO w Warszawie skargę złożyła Spółka [...] wnosząc o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. Naruszenie prawa materialnego tj.: a) art. 18m ust. 1 pkt 6 u.z.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i podjęcie decyzji o wykreśleniu skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia, pomimo złożenia informacji o działalności agencji zatrudnienia co powodowało że w momencie orzekania nie istniała przesłanka do wykreślenia podmiotu z rejestru. 2. Naruszenie przepisów postępowania które miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy tj.: a) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ administracji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, na którym powinno być oparte rozstrzygnięcie, wbrew nałożonemu obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, podczas gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca nie miała możliwości prawidłowego zapoznania się z żądaniem organu administracji, a przede wszystkim dopełniła wszelkich ciążących na spółce obowiązków przed dniem wydania decyzji administracyjnej, b) art. 12 k.p.a. poprzez przyznanie prymatu zasadzie szybkości postępowania, a w konsekwencji zaniechanie wnikliwego zbadania sprawy przed wydaniem niewspółmiernie szkodliwej i nieodwracalnej w swych skutkach decyzji administracyjnej, c) art. 7a k.p.a. poprzez brak współdziałania organów w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, d) art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji i brak ustosunkowania się do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2493 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania. Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem wymienionych kryteriów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem Sądu organy, w szczególności organ odwoławczy naruszyły art. 7 k.p.a., art. 8, art., 75, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu istotnie wpływającym na zaskarżone rozstrzygniecie. Z powołanych przepisów wynika obowiązek organu polegający na wyjaśnieniu istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii poprzez zebranie wyczerpującego materiału dowodowego i jego wyczerpujące wyjaśnienie w kontekście znajdującej w sprawie podstawy materialnoprawnej. Innymi słowy organ ma zebrać materiał dowodowy uzasadniający przyznanie uprawnienia lub nałożenie na stronę postępowania sankcji wynikających z przepisów prawa materialnego. Ustalenia organu oraz wyjaśnienie podstawy prawnej musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które zawiera wszystkie elementy określone w art. 107 § 3 k.p.a. Zaznaczyć należy, że postępowanie administracyjne powinno zostać przeprowadzone zgodnie z określoną w art. 8 k.p.a. zasadą zaufania do organów Państwa. Z zasady tej wynika nie tylko obowiązek prawidłowego rozważenia stanu faktycznego i prawnego rozstrzyganej sprawy, lecz także obowiązek rozważenia skutków prawnych, które wywołują wszelkie ostateczne akty administracyjne funkcjonujące w obrocie prawnym. Zasada zaufania obywateli do organów państwa jest mocno powiązana z zasadą praworządności, zasadą prawdy obiektywnej, zasadą uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu strony. Zasada zaufania obywateli do organów państwa nakłada na organ administracji publicznej obowiązek praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania, który wyraża się w dokładnym zbadaniu okoliczności sprawy, ustosunkowaniu się do żądań stron oraz uwzględnieniu w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II GSK 183/06, LEX nr 290139). Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 18m ust. 1 pkt 6 u.p.z. Zgodnie z tym przepisem marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h. Stosownie zaś do art. 19f ust. 1 u.p.z. agencja zatrudnienia ma m.in. obowiązek przedstawiania Marszałkowi Województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, tj. usług w zakresie: pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego, pracy tymczasowej, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni. W związku z tym zadaniem organu pierwszej instancji było ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości, czy w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki obligujące do wykreślenia skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia, a zatem czy dopuściła się ona tego typu naruszenia zasad prowadzenia agencji, które niosą za sobą surową sankcję w postaci uniemożliwienia w istocie dalszego prowadzenia działalności w tym zakresie. Obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy spoczywa nie tylko na organie pierwszej instancji, ale również na organie odwoławczym. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 k.p.a. polega na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy, zarówno w zakresie podstawy faktycznej jak i prawnej. Decyzja organu drugiej instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu pierwszej instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym. Organ odwoławczy zobligowany był zatem do ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, wraz z odniesieniem się do zarzutów powołanych przez stronę w odwołaniu. W ocenie Sądu SKO w Warszawie nie wywiązało się z obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów postępowania co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu decyzja organu drugiej instancji, narusza w sposób istotny wskazane na wstępie przepisy postępowania. Uzasadniając decyzję SKO w Warszawie ograniczyło się w istocie do przytoczenia przepisów prawa stanowiących podstawę swojej decyzji, jak też decyzji organu pierwszej instancji oraz ustalonego przez Marszałka stanu faktycznego, jak też ogólnego stwierdzenia, że zarzuty odwołania nie mają wpływu na wydane rozstrzygnięcie. W żadnym razie organ nie wyjaśnił motywów, jakimi kierował się wydając zaskarżoną decyzję, ale przede wszystkim nie odniósł się do zarzutów odwołania. Obowiązek ustosunkowania się przez organ odwoławczy do zarzutów wynika z art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. Stanowisko organu prowadzącego postępowanie - po przeprowadzeniu koniecznych czynności procesowych - powinno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy nie odpowiedział skarżącej dlaczego mimo, że złożyła informację o swojej działalności jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, została wykreślona z rejestru agencji zatrudnienia. Kwestia ta natomiast miała zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanych przepisów u.p.z. wynika, że decyzja o wykreśleniu agencji z rejestru agencji ma charakter decyzji związanej. Zgodnie bowiem z art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Przesłanką zatem wydania takiej decyzji jest nieusunięcie naruszenia warunków prowadzenia agencji określonych w ustawie. Oceniając przesłankę "usunięcia naruszenia" w wyznaczonym terminie nie można tracić z pola widzenia charakteru decyzji o wykreśleniu. Stosownie do art. 18n ust. 1 u.p.z. w przypadku wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru, wpis następuje, gdy decyzja stanie się ostateczna. Oznacza to, że decyzja o wykreśleniu agencji z rejestru ma charakter konstytutywny. To z kolei prowadzi do wniosku, że przesłanki obligujące organ do podjęcia tego rodzaju decyzji muszą być aktualne na dzień wydania decyzji. Organ rozstrzygający sprawę ma obowiązek procesowy dokonania oceny zasadności wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wykreślenia z rejestru z uwzględnieniem stanu faktycznego co do braku usunięcia naruszenia warunków prowadzenia agencji na dzień wydania decyzji, aż do zakończenia postępowania administracyjnego - wydania decyzji ostatecznej (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt II GSK 417/20 oraz wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 listopada 2022 r., sygn. II SA/Bd 1606/21 – dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie, że obowiązek marszałka województwa sprowadzający się do konieczności uprzedniego wezwania podmiotu prowadzącego agencję zatrudnienia do usunięcia stanu naruszenia prawa w wyznaczonym terminie należy postrzegać jedynie, jako przesłankę, aktualizuje obowiązek wszczęcia postępowania administracyjnego. W ten sposób ustawodawca prawem materialnym określił tryb postępowania organu administracyjnego, który ma zapewnić, że sankcje administracyjne będą realizowane tylko wobec podmiotów, które odmawiają, świadomie uchylają się od wykonania obowiązków określonych w prawie (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Po 377/20). Termin określony w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy jest terminem urzędowym. Ustawodawca nie określił bowiem terminu do usunięcia naruszeń pozostawiając jego określenie uznaniu organu. Z charakteru tego terminu, w ocenie Sądu, można wnioskować, że usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia po upływie wyznaczonego przez organ w tym celu terminu może "naprawić" negatywny skutek o charakterze materialnoprawnym (uchylić konieczność wykreślenia z rejestru). Skoro kwestia wyznaczenia odpowiedniego czasu do usunięcia naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia należy do sfery uznania organu administracji publicznej, to nie można przyjmować, że upływ okresu dowolnie wyznaczanego przez organ z mocy prawa prowadzi do nieodwracalnego ukształtowania skutków prawnomaterialnych. Przyjęcie wykładni o prekluzyjnym charakterze terminu określonego w art. 18m ust. 1 pkt 6 u.z.p. byłoby sprzeczne z wymogami władztwa administracyjnego wynikającymi z art. 7 k.p.a., które wymaga aby wydane rozstrzygnięcie było zgodne z interesem publicznym, ale też słusznym interesem obywateli. Nie może ono zatem pomijać okoliczności istniejących w dniu wydania decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt ustaleń faktycznych w sprawie należy zaznaczyć, że skarżąca zareagowała na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie wykreślenia jej z rejestru agencji zatrudnienia i jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji (decyzja z dnia 15 maja 2023 r.) przedstawiła wraz z pismem z dnia 27 kwietnia 2023 r. (data wpływu do organu: 4 maja 2023 r.) dokument na urzędowym druku, który w jej ocenie stanowił sprawozdanie z działalności za rok 2022. Organ pierwszej instancji nie poddał gruntownej analizie tego dokumentu albowiem uznał, że został on złożony po upływie wyznaczonego terminu, a zatem czynność ta jest nieskuteczna. Jedynie ogólnie stwierdził, że skarżąca złożyła informacje na niewłaściwym formularzu. W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że ustawodawca nie przewidział obowiązku złożenia sprawozdania na konkretnym formularzu obowiązującym w danym roku. Elementy sprawozdania zostały określone w art. 19f u.p.z.. Stąd też kontrolując złożony przez skarżącą dokument organy powinny skupić swoją uwagę na jego merytorycznej zawartości, a nie wyłącznie na tym czy informacje zostały przedstawione w odpowiednim druku. W niniejszej sprawie za podstawę wykreślenia skarżącej Spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia przyjęto nieusunięcie w wyznaczonym terminie naruszeń warunków prowadzenia agencji (art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy). W ocenie Sądu konieczne jednak stało się uchylenie zaskarżonej decyzji jak też poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji ze względu na naruszenie podstawowych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego. Organ drugiej instancji nie dokonał bowiem właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Naruszenie w tym zakresie przez SKO w Warszawie art. 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie można bowiem stwierdzić, czy nierozważenie dowodów dotyczących istotnej dla sprawy okoliczności (informacji o działalności skarżącej przedstawionych do akt sprawy), pozostaje bez istotnego wpływu na wynik sprawy, dopóki nie dokona się oceny tych dowodów. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią, że termin określony w art. 18m ust. 1 pkt 6 u.z.p. nie ma skutku prekluzyjnego, czyli nie wywołuje skutków prawnych w postaci zamknięcia możliwości usunięcia stanu naruszenia prawa. Z kolei powzięcie informacji o wykonaniu obowiązków informacyjnych przed wydaniem decyzji aktualizuje obowiązek procesowy organu zbadania kompletności złożonego dokumentu nazwanego przez stronę sprawozdaniem pod kątem jego poprawności formalnej i merytorycznej, a następnie wydania właściwego rozstrzygnięcia. Wydanie decyzji o wykreśleniu skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia w świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie było przedwczesne. Ze względu natomiast na kontrolne funkcje sądu administracyjnego, nie może on dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu załatwieniu sprawy rozstrzygniętej zaskarżonym aktem. Inaczej mówiąc, sąd nie może w tym zakresie wyręczać organu administracyjnego i dokonać ustaleń co do spełnienia przez skarżącą warunków prowadzenia agencji zatrudnienia w oparciu o przedłożone do akt sprawy dokumenty, co zresztą nie jest sporne w tej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uznając, że jedynym kosztem postępowania jaki poniosła skarżąca był wpis od skargi w wysokości 100 zł.