VI SA/Wa 619/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2017 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej B. O. kwotę 2217 zł (słownie: dwa tysiące dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. |Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku B. O.| |(zwanej dalej skarżącą/wnioskodawcą) prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą A. w R. o unieważnienie prawa ochronnego na znak | |towarowy słowno-graficzny [...] o nr [...] udzielonego na rzecz A. Sp. z o.o. w C. (zwaną dalej uprawnioną), działając na podstawie art. | |105 § 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. | |1410 ze zm.; zwanej dalej p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. umorzył postępowanie i przyznał uprawnionej | |koszty postępowania. | |Sporny znak towarowy udzielony uprawnionej z pierwszeństwem od dnia 9 października 2003 r. służy do oznaczania towarów klasie 16, tj. | |krzyżówek, czasopism i książek z krzyżówkami. | |Wnioskiem z 31 sierpnia 2011 r. skarżąca żądała unieważnienie prawa ochronnego na wyżej wskazany znak towarowy. Wskazała, że wprowadza | |do obrotu publikacje, w tym czasopisma krzyżówkowe z wykorzystaniem kolorowych ramek. Podniosła, że działa na tym samym rynku co | |uprawniona wobec czego prawa ochronne na znaki obejmujące kolorowe ramki przysługujące uprawnionej stanowią ograniczenie swobody | |gospodarczej wnioskodawcy. Jej zdaniem, udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło z naruszeniem art. 164 p.w.p. w | |związku z art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p. w związku z art. 120 ust. 1 p.w.p. w zakresie krzyżówek, alternatywnie art. 129 ust. 1 pkt 2 | |p.w.p. w zakresie krzyżówek lub art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. w zakresie czasopism i książek z krzyżówkami. | |Stwierdziła, że ograniczenie jej praw jest niedopuszczalne i posiada interes prawny w żądaniu unieważnienia ww. znaku. Jako podstawę | |interesu prawnego wskazała przepisy dotyczące swobody działalności gospodarczej, zwłaszcza art. 20 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy z | |2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095). Jej zdaniem znaki zarejestrowane na rzecz | |uprawnionej, w tym sporny znak towarowy [...], nigdy nie miały zdolności rejestrowej, tj. konkretnej zdolności odróżniającej, w zakresie | |wskazanym przez wnioskodawcę. Podniosła naruszenia prawa materialnego stwierdzając, że rejestracja spornego znaku towarowego [...] o nr | |[...] nastąpiła z naruszeniem art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p., w związku z art. 120 ust. 1 p.w.p. w zakresie krzyżówek, bowiem jej zdaniem | |krzyżówki nie są towarem. | |Uprawniona wniosła o oddalenie wniosku. W zakresie naruszenia art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p. w związku z art. 120 ust. 1 p.w.p., | |podkreśliła, iż celem powyższych przepisów jest wyłącznie uregulowanie, co może być znakiem towarowym i informowanie o pochodzeniu | |towaru (tzw. abstrakcyjna zdolność odróżniania) bez odniesienia do konkretnych towarów. W tym kontekście rolą art. 120 ust. 1 p.w.p. | |oraz art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p. jest definiowanie, co może informować o pochodzeniu jakiegokolwiek towaru. | |Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Urząd Patentowy oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy | |słowno-graficzny [...] o nr [...]. | |Organ stwierdził, że wnioskodawca posiada interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Jego | |zdaniem, niemożność używania przez wnioskodawcę w działalności gospodarczej, którą prowadzi na tym samym rynku co uprawniony, | |oznaczenia stanowiącego sporny znak towarowy, który w jego ocenie, pozbawiony jest zdolności odróżniającej i jako taki powinien | |pozostać do swobodnego użytku przez wszystkich uczestników obrotu gospodarczego, stanowi ograniczenie swobody jego działalności | |gospodarczej, a co za tym idzie uzasadnia jego interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. | |W zakresie zarzutu udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p. w związku z art. 120 | |ust. 1 p.w.p. w odniesieniu do krzyżówek Urząd Patentowy stwierdził, że krzyżówka jest towarem, który może być przedmiotem transakcji | |handlowych. | |Uznał za niezasadny zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. w związku z | |art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 p.w.p. w odniesieniu do krzyżówek, czasopism i książek z krzyżówkami. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej WSA) wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2038/13, uchylił zaskarżoną| |decyzję. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji zostało utrzymane w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2015 r. | |sygn. akt II GSK 1478/14. | |Ponownie rozpoznając sprawę organ stwierdził, że prawomocny wyrok WSA wiąże organ administracji publicznej, co wynika z art. 153 ustawy| |z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) | |stanowiącego, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego | |działanie zaskarżono. Wskazał także, że WSA odniósł się do kwestii istnienia interesu prawnego wnioskodawcy i zobowiązał organ do | |rozpatrzenia sprawy oraz dokonania pogłębionej analizy posiadania przez wnioskodawcę aktualnego i realnego interesu prawnego (art. 164 | |p.w.p.) w domaganiu się unieważnienia przedmiotowego znaku i jednoznacznego wskazania w jakim zakresie sporna rejestracja | |uniemożliwiała mu w dacie złożenia wniosku swobodne prowadzenie działalności gospodarczej. Organ winien brać pod uwagę fakt, że prawo | |ochronne na znak towarowy słowno-graficzny [...] o nr [...], który istnieje z pierwszeństwem od dnia 9 października 2003 r., służył do | |oznaczania towarów w klasie 16, przy czym prawo ochronne na ten znak towarowy wygasło z dniem 9 października 2013 r. | |Organ podniósł, że przedstawiona argumentacja interesu prawnego wnioskodawcy nie uzasadnia jego żądania unieważnienia spornego prawa | |wyłącznego na ww. znak towarowy [...]. Zdaniem organu w uzasadnieniu interesu prawnego zabrakło elementów stanowiących o istocie samego | |interesu prawnego, jego cech, tj.: bezpośredniości, konkretności, realności jak i aktualności ocenianych w relacji do okoliczności | |faktycznych tej sprawy. Wnioskodawca nie przedstawił dowodów potwierdzających, iż aktualnie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie| |wynikającym z treści wpisu w CEIDG, ponieważ sam wpis, nawet szczegółowo wskazujący charakter tej działalności jak: przeważająca | |działalność gospodarcza i wykonywana działalność gospodarcza, nie kreuje działalności per se. | |Organ ponadto wskazał, że w wyroku wydanym przez WSA w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2037/13, Sąd przychylił się do okoliczności | |wskazanej w ramach uzasadnienia interesu prawnego wnioskodawcy, tj. stwierdzenia, iż sporne prawo stanowi bezpodstawne ograniczenie | |wolności działalności gospodarczej konkurentów. Podniósł, że prowadzenie przez wnioskodawcę konkurencyjnej działalności gospodarczej | |uzasadnia jego interes prawny, ale to przy ponownym rozpoznaniu sprawy Urząd Patentowy bada ten konkurencyjny charakter działalności | |gospodarczej wnioskodawcy wobec uprawnionego, który nie może wynikać z wpisu w CEIDG. Organ uznał, że prawo na sporny znak towarowy [...]| |wygasło i ochrona nie została przedłużona, to wnioskodawca nie może zasadnie twierdzić, że istnienie prawa na ten znak towarowy stanowi| |przeszkodę w aktualnie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Sporne prawo wyłączne wygasło w dniu 9 października 2013 r., | |a więc ponad dwa lata przed wydaniem decyzji w niniejszej sprawie. | |Organ stwierdził, że w tych okolicznościach sprawy sporne prawo wyłączne nie stwarza wnioskodawcy sytuacji realnego i bezpośredniego | |zagrożenia, ograniczenia wolności w prowadzeniu działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie mógł wykazać, że ochrona na sporny znak | |towarowy w jakikolwiek sposób uniemożliwia mu działalność gospodarczą, ponieważ ochrona ta wygasła. Ponadto, między stronami nie toczą | |się żadne postępowania sądowe dotyczące choćby pośrednio spornego prawa na znak towarowy [...] o nr [...]. Uprawniony nie domaga się więc | |od wnioskodawcy zaprzestania działań w związku z wygasłym aktualnie prawem ochronnym na ww. znak towarowy. | |Zdaniem organu wobec wygaśnięcia ex lege w dniu 9 października 2013 r., prawa ochronnego na ww. znak towarowy [...] na skutek upływu | |okresu, na które zostało udzielone i zaniechaniu przez uprawnionego złożenia w terminie wniosku o przedłużenie ochrony nie można | |przyjąć, aby interes prawny wnioskodawcy posiadał ww. cechy, skoro fakty i okoliczności zaistniałe w sprawie nie wykazują związku | |pomiędzy sytuacją prawną wnioskodawcy a prawem na sporny znak towarowy. Jego zdaniem konieczna jest ocena czy wnioskodawczyni miała | |realny i aktualny interes prawny występując z żądaniem. Zdaniem organu brak wykazania interesu prawnego wnioskodawcy stanowi o braku | |jednego z koniecznych elementów stosunku administracyjnoprawnego i musi prowadzić do rozstrzygnięcia natury wyłącznie procesowej tzn. | |do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. | |Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając: | |I. naruszenie przepisów postępowania tj.: | |1. art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku WSA z 10 marca 2014 r., sygn. akt VI | |SA/Wa 2038/13, poprzez przyjęcie, że skarżąca nie legitymuje się interesem prawnym w postępowaniu o unieważnienie prawa na sporny znak | |słowno-graficzny [...] [...], co skutkowało wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie, podczas gdy w ww. wyroku WSA przesądził o | |interesie prawnym skarżącej; | |2. art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne | |ustalenia faktyczne, dowolną ocenę dowodów oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia | |decyzji administracyjnej - w zakresie w jakim Urząd Patentowy przyjął, że skarżąca nie wykazała okoliczności przemawiających za | |uznaniem jej indywidualnego, realnego, aktualnego i bezpośredniego interesu prawnego w unieważnieniu spornego znaku [...] [...], podczas | |gdy skarżąca faktycznie wykazała takie okoliczności; | |3. art. 8 k.p.a. ustanawiającego zasadę pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydanie odmiennej | |decyzji w porównaniu z innymi rozstrzygnięciami organu wydanymi w analogicznych stanach faktycznych i prawnych (tj. w sprawach znaków | |"[...]" [...], [...], [...]) oraz wbrew wyrokowi WSA z 7 grudnia 2016 r., sygn. akt: VI SA/Wa 979/16; | |II. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 28 k.p.a. w związku z art. 164 p.w.p. i w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez ich | |błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w przyjęciu braku interesu prawnego skarżącej w | |unieważnieniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy, podczas gdy skarżąca wykazała interes prawny w rozumieniu ww. przepisów. | |Zdaniem skarżącej sporny znak powinien być wyłączony spod ochrony, ponieważ jest oznaczeniem opisowym dla towarów w klasie 16 | |klasyfikacji nicejskiej. Odbiorcy tych towarów (czasopism z krzyżówkami) bez trudu dostrzegą w tym znaku informację o cesze towaru, tj.| |o stopniu trudności zadania krzyżówkowego. W takiej sytuacji, inni przedsiębiorcy, którzy działają na tym samym rynku, mają uzasadniony| |interes w przekazywaniu odbiorcom takich informacji. Wobec powyższego, interes prawny wywodzi się z przysługującego każdemu | |przedsiębiorcy prawa do opisowego oznaczania swoich towarów (stosowania oznaczeń informacyjnych dla tych towarów), a tym samym prawa do| |kwestionowania próby wykorzystania przez innego przedsiębiorcę oznaczenia wyłącznie opisowego jako znaku towarowego. Jej zdaniem | |swoboda stanowi istotny element swobody prowadzenia działalności gospodarczej, zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP oraz w art. 6 | |ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. | |Wskazała, że już sam fakt, że sporny znak został zarejestrowany z naruszeniem przeszkody rejestracji, określonej w art. 129 ust. 1 pkt | |2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przesądza o istnieniu interesu prawnego skarżącej. | |Jej zdaniem błędne jest stanowisko Urzędu Patentowego, potwierdzające związanie organu wyrokiem wydanym w innej sprawie - dotyczącej | |znaku towarowego [...] [...] (wyrok z 27 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2040/13). Ponadto wskazała, że ten wyrok również nie przesądził o| |braku interesu prawnego skarżącej. | |Skarżąca utrzymuje, iż sporny znak powinien być wyłączony spod ochrony, ponieważ jest oznaczeniem opisowym dla towarów w klasie 16 | |klasyfikacji nicejskiej. Odbiorcy tych towarów (czasopism z krzyżówkami) bez trudu bowiem dostrzegą w tym znaku informację o cesze | |towaru, tj. o stopniu trudności zadania krzyżówkowego. W takiej sytuacji, inni przedsiębiorcy, którzy działają na tym samym rynku, w | |tym oczywiście skarżąca, mają uzasadniony interes w przekazywaniu odbiorcom takich informacji. | |Uznała, że ocena organu uznająca, że wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy, przed wydaniem decyzji w sprawie unieważnienia, | |wyklucza interes prawny podmiotu wnioskującego o unieważnienie znaku jest błędna. Powołując się na orzecznictwo opisane w skardze prawa| |nie wywołuje skutku bezprzedmiotowości postępowania w sprawie z wniosku o unieważnienie prawa. | |Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. | |W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w przepisach p.p.s.a., w ocenie Sądu skarga zasługuje | |na uwzględnienie. | |Wskazać należy, iż przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2016 r. umarzająca postępowanie w sprawie. | |Podkreślić także trzeba, że Sąd orzekając w niniejszej sprawie badał "z urzędu" wykonanie przez organ ww. prawomocnego wyroku WSA, | |który wiąże organ administracji publicznej, co wynika z art. 153 p.p.s.a. stanowiącego, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego | |postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie zaskarżono. | |W wyroku tym WSA odniósł się do kwestii istnienia interesu prawnego wnioskodawcy i zobowiązał organ do rozpatrzenia sprawy oraz | |dokonania pogłębionej analizy posiadania przez wnioskodawcę aktualnego i realnego interesu prawnego (art. 164 p.w.p.) w domaganiu się | |unieważnienia przedmiotowego znaku i jednoznacznego wskazania, w jakim zakresie sporna rejestracja uniemożliwiała mu w dacie złożenia | |wniosku swobodne prowadzenie działalności gospodarczej. Organ powinien takze brać pod uwagę fakt, że prawo ochronne na znak towarowy | |słowno-graficzny [...] o nr [...], który istnieje z pierwszeństwem od dnia 9 października 2003 r., służył do oznaczania towarów w klasie | |16, przy czym prawo ochronne na ten znak towarowy wygasło z dniem 9 października 2013 r. | |Kolejnym zagadnieniem, które winno być brane pod uwagę jest fakt umorzenia postępowanie w związku z przesłankami przewidzianymi w art. | |105 § 1 k.p.a. | |Zdaniem Sądu bezsporne jest, że w dacie wniesienia wniosku o unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego [...], zarejestrowanego z| |pierwszeństwem od dnia 9 października 2003 r., służącego do oznaczania towarów w klasie 16 tj. krzyżówek, czasopism i książek z | |krzyżówkami wnioskująca posiadała interes prawny w żądaniu jego unieważnienia. Trafne są wywody, że interes prawny w tym przypadku | |znajduje oparcie w art. 20 i art. 22 Konstytucji RP, gdyż sporne prawo z rejestracji prowadziło do ograniczenia swobody działalności | |gospodarczej wnioskodawczyni w zakresie tożsamej działalności. Nie ma przy tym znaczenia, czy uprawniony korzystał z przysługującego mu| |prawa z rejestracji wzoru. Sam fakt uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego w sytuacji, gdy inny producent wprowadza na rynek | |produkty o cechach podobnych do zarejestrowanego znaku towarowego, stanowi wystarczającą przesłankę do uznania istnienia po stronie | |tego producenta interesu prawnego w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji określonego wzoru. | |Taki też kierunek wykładni interesu prawnego został wskazany w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2038/13.| |W związku z powyższym, stwierdzenie w skarżonej decyzji, że przy ocenie interesu prawnego powinno brać się pod uwagę ten interes jako | |mający cechy bezpośredniości, konkretności, realności jak i aktualności ocenianych w relacji do okoliczności faktycznych tej sprawy nie| |zostało przez organ wykazane aby mógł istnienie interesu prawnego zakwestionować. Wygaśnięcia ex lege w dniu 9 października 2013 r., | |prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny [...] o nr [...] na skutek upływu okresu, na który zostało udzielone i zaniechaniu przez| |uprawnionego złożenia w terminie wniosku o przedłużenie ochrony może prowadzić do umorzenia postępowania. | |Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 173 p.w.p. unieważnienie albo wygaśnięcie prawa ochronnego podlega wpisowi do rejestru | |znaków towarowych, w myśl natomiast art. 244 ust. 5 p.w.p. przed upływem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy | |decyzja nie podlega wykonaniu. Ta niewykonalność decyzji, o której mowa w przytoczonym przepisie oznacza m.in. to, że do czasu upływu | |terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie można przyjąć, że prawo z rejestracji wygasło. Chociaż w decyzji o | |wygaśnięciu prawa z rejestracji jest oznaczona data, z jaką prawo to wygasło, nie znosi to jednak skutków, o których mowa w art. 244 | |ust. 5 p.w.p. Wygaśnięcie prawa, wywołuje skutek od daty złożenia wniosku w tym przedmiocie, a unieważnienie prawa skutkuje jego | |ustaniem od początku tak, jakby prawo nigdy nie powstało. Wygaśnięcie prawa nie eliminuje skutków tego prawa wobec osób trzecich, | |związanych z okresem jego pozostawania w mocy (w szczególności, zachowana zostaje możliwość wystąpienia z roszczeniami dotyczącymi | |okresu, w którym prawo istniało). Natomiast unieważnienie prawa jest tożsame z uznaniem, że prawo nigdy nie istniało (skutek ex tunc), | |co definitywnie wyklucza możliwość wystąpienia z roszczeniami z tytułu naruszenia prawa. Sąd administracyjny nie może przy tym ustalać | |kwestii, związanych z ewentualnymi postępowaniami cywilnymi. | |Zdaniem Sądu w tych okolicznościach sprawy należało uznać, iż organ nie dokonał wyczerpującej oceny wszystkich istotnych okoliczności | |faktycznych związanych z niniejszą sprawą, a w szczególności kwestii istnienia interesu prawnego i umorzenia postępowania w sytuacji | |wygaśnięcia spornego prawa wyłącznego w dniu 9 października 2013 r. W szczególności nie można uznać za uzasadnione stanowisko w | |zakresie bezprzedmiotowości postępowania w rozpatrywanej sprawie, w kontekście skutków prawnych jakie powoduje w obrocie prawnym (w tym| |dla interesu skarżącej) decyzja o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy (ex tunc) oraz wygaśnięcia takiego prawa (ex nunc). | |Należy mieć także na uwadze, iż w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania skarżonej decyzji, na mocy nowelizacji przepisów p.w.p. | |dokonanej ustawą z dnia 11 września 2015 r., ustawodawca odstąpił od konieczności wykazania przesłanki interesu prawnego w | |postępowaniach o unieważnienie i wygaszenie praw ochronnych na znaki towarowe, a taki właśnie charakter ma przedmiotowa sprawa. | |Podsumowując, w ocenie Sądu, przytoczone wyżej okoliczności faktyczne oraz prawne świadczą o tym, że organ nie wyjaśnił przedmiotowej | |sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny | |wpływ na wynik sprawy. | |Wydanie ponownej decyzji w tej sprawie powinno nastąpić z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku. | |Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. orzekł jak | |w sentencji. | |Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie w treści art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt | |1lit. b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( DZ. U. z 2016| |r. poz. 1668). | | | | | | | | | | |