VI SA/Wa 620/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu drogowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: przywrócić termin Dnia 13 maja 2008 r. Sąd wydał wyrok oddalający skargę R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Dnia 9 czerwca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 94 akt) skarżący – R. K. odebrał ww. wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym mu środku odwoławczym. Zatem od dnia 10 czerwca 2008 r. rozpoczął bieg ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Ostatnim dniem tego terminu był dzień 9 lipca 2008 r. Dnia 7 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie k. 98 akt), a więc w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. Sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 500 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Dnia 5 stycznia 2009 r. adwokat z urzędu stawił się w Sądzie celem zapoznania się z aktami sprawy i złożył do nich pełnomocnictwo procesowe, udzielone mu przez skarżącego. Dnia 6 stycznia 2009 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od ww. wyroku z dnia 13 maja 2008 r. wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku adwokat podniósł, iż po otrzymaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu bezzwłocznie nawiązał kontakt ze skarżącym, celem uzyskania od niego stosownego pełnomocnictwa. Owe pełnomocnictwo adwokat otrzymał w dniu 2 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy (art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), cytowana dalej jako p.p.s.a.). Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona winna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu. Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca wiąże ten skutek, iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem, że aby możliwe było ubieganie się o przywrócenie terminu, w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi zaistnieć obiektywna, realna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie tej czynności. Przy czym powstanie tej przeszkody nie może być spowodowane działaniem strony i musi być od niej całkowicie niezależne. W myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie terminu strona obowiązana jest dokonać czynności, której nie dokonała w ustawowym terminie, a o przywrócenie której wnosi. Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać terminowość jego złożenia. W tej kwestii Sąd w pełni podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 nie publ., zgodnie z którym, zastosowanie w przypadku wniesienia przez pełnomocnika z urzędu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. (równoczesne z wniesieniem wniosku dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie), oznaczałoby niczym nieuzasadnione zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocnika reprezentującego stronę z urzędu a pełnomocnika reprezentującego stronę w drodze wyboru. Zakreślony ww. przepisie siedmiodniowy termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez adwokata ustanowionego z urzędu w praktyce prowadzi do ograniczenia mu do siedmiu dni terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Tego typu zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocników jest niczym nieuzasadnione i nie powinno mieć miejsca. Dlatego też, w ocenie Sądu należy przyjąć, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż z dniem upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu go do występowania w sprawie. Jak wynika z akt sprawy dnia 5 stycznia 2009 r. adwokat z urzędu, będący pełnomocnikiem skarżącego zapoznał się z aktami sprawy i złożył do nich pełnomocnictwo procesowe udzielone mu przez skarżącego. Sąd przyjął więc dzień 5 stycznia 2009 r. za dzień ustania przyczyny w uchybieniu ww. terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem ustawowy siedmiodniowy termin do wniesienia rozpoznawanego wniosku rozpoczął bieg dnia 6 stycznia 2009 r. Przedmiotowy wniosek złożono w Sądzie dnia 6 stycznia 2009 r., w konsekwencji zachowując terminowość jego złożenia. Jednocześnie strona zadość uczyniła warunkowi sine qua non rozpoznania niniejszego wniosku, wyrażonemu w art. 87 § 4 p.p.s.a., stanowiącemu że równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano w ustawowym terminie, a o przywrócenie której się wnosi, tj. złożyła skargę kasacyjną. Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 maja 2008 r. należy podkreślić, iż w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący, nie mając możliwości wniesienia osobiście skargi kasacyjnej ze względu na istniejący w tym zakresie przymus adwokacki, złożył w ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. także w zakresie ustanowienia adwokata. Złożenie przez skarżącego w ustawowym terminie do złożenia skargi kasacyjnej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata świadczy o należytej dbałości skarżącego o swoje interesy. Dodatkowo działania ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu, który w stosunkowo krótkim czasie, tj. niezwłocznie po zapoznaniu się z aktami sprawy złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z jednoczesnym dopełnieniem czynności, której uchybił w ocenie Sądu w pełni uzasadnią przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.