VI SA/Wa 626/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej – A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej organ, Prezes UOKiK) zawiadomił skarżącą - A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, na podstawie art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) w związku z art. 43b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności - tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 138, poz. 935 ze zm. (dalej soz), w sprawie wprowadzonej do obrotu przez skarżącą suszarki do włosów [...] typ [...],[...], niezgodnej z zasadniczymi wymaganiami określonymi w § 6 ust. 1 i § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 sierpnia 2007 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla sprzętu elektrycznego (Dz. U. Nr 155, poz. 1089). W toku prowadzonego postępowania organ, w oparciu o przepisy art. 41b ust. 1 w związku z art. 38 ust. 3 pkt 1 i art. 43b soz, wydał w dniu [...] stycznia 2012 r. postanowienie znak [...] o wyznaczeniu skarżącej spółce 21-dniowego terminu (od dnia otrzymania postanowienia) na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami w trzech dziennikach (gazetach) o zasięgu ogólnopolskim. W ww. postanowieniu zawarto pouczenie, że nie służy na nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na powyższe postanowienie Prezesa UOKiK (doręczone skarżącej 2 lutego 2012 r.) skarżąca w dniu 23 lutego 2012 r. wniosła – pośrednictwem organu – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jej rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż zaskarżone postanowienie nie może zostać uznane za postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), gdyż nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie służy na nie żaden środek zaskarżenia. Strona może, na podstawie art. 142 k.p.a., zaskarżyć je w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie, przy czym w niniejszej sprawie decyzja nie została jeszcze wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 38 ust. 3 pkt 1 soz, postępowania w zakresie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami prowadzi Prezes UOKiK. Natomiast stosownie do treści art. 41b ust. 1 soz, organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami albo wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku oraz powiadomienie konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach, określając termin i sposób powiadomienia. Żaden przepis ustawy o systemie oceny zgodności nie przewiduje zaskarżalności postanowienia o wyznaczeniu terminu na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami. Z całokształtu uregulowań ww. ustawy co do kontroli i sposobu usuwania niezgodności wynika, że jest to postanowienie dyscyplinujące stronę w toku postępowania, które ma doprowadzić do szybkiego usunięcia stanu wadliwego, bez konieczności wydawania w tym względzie decyzji (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1370/05, LEX nr 227749). Terminu na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami nie wlicza się do okresu prowadzenia postępowania w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami, które nie może trwać dłużej niż 4 miesiące (por. art. 41c ust. 1 soz). Art. 43b soz stanowi, iż w zakresie nieuregulowanym w rozdziale 6 tej ustawy do postępowania w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami oraz do postępowania, o którym mowa w art. 43a ust. 3-5 soz, stosuje się przepisy k.p.a. Zatem w tych przepisach należy uzupełniająco szukać odpowiedzi na pytanie czy dopuszczalne jest zaskarżenie postanowienia o wyznaczeniu terminu do usunięcia niezgodności wyrobu z zasadniczymi wymogami. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, zaś według art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Postanowienie o wyznaczeniu terminu na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami nie jest wymienione w k.p.a. jako zaskarżalne. Również, jak wyżej wskazano, przepisy ustawy o systemie oceny zgodności nie przewidują możliwości zaskarżenia tego postanowienia. Skoro ani ta ustawa ani k.p.a. nie wskazują środków zaskarżenia postanowienia o wyznaczeniu terminu na wycofanie wyrobu z obrotu oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami, to jest ono niezaskarżalne. Postanowienie Prezesa UOKiK z dnia [...] stycznia 2012 r. nie należy do postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania w sprawie, jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Dlatego mając za podstawę art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w myśl którego skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1-5 tego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w pkt 1 niniejszego postanowienia. O zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, iż prawidłowa wysokość wpisu w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).