VI SA/Wa 650/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. odrzucić zażalenie; 2. zwrócić A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wpis w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. strona skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego J. C., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że zaskarżone ww. postanowienie z dnia 18 czerwca 2008 r. jest zaskarżalne i w związku z tym Sąd obowiązany był doręczyć je wraz z uzasadnieniem, a nie jedynie samą sentencję. Strona skarżąca podniosła, iż takie działanie Sądu jest rażącym naruszeniem prawa, skutkującym niemożnością merytorycznego odniesienia się strony do treści rozstrzygnięcia, przy upływającym terminie do jego zaskarżenia. Skutkuje to niemożnością skontrolowania prawidłowości rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Taka sytuacja zdaniem strony skarżącej oznacza także pozbawienie strony możności obrony swych praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 163 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7. odrzucenie skargi kasacyjnej; 8. odrzucenie zażalenia; 9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10. ukaranie grzywną. Należy zauważyć, że z treści art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że zaskarżalne jest tylko postanowienie dotyczące kwestii zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia już zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 581). Z uwagi na fakt, iż przedmiotem postanowienia z dnia 18 czerwca 2008 r. jest odmowa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Zatem w myśl przytoczonych powyżej przepisów, postanowienie należało doręczyć stronom bez uzasadnienia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II GZ 142/08, w którym sąd wskazał, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Takie twierdzenie znajduje aprobatę we wcześniejszym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt II OZ 413/08, w którym sąd wskazał, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie. Kwestia ta może zostać ewentualnie podniesiona przez skarżącego w środku odwoławczym od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Podobnie orzekł również NSA w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 554/08. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż także Sąd Najwyższy na gruncie identycznie brzmiących przepisów k.p.c. wyraził stanowisko, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie (tak m. in. SN /w:/ orzeczeniu z dnia 28 sierpnia 1951 r., C 463/51, OSNC 1952/2/51). Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Mając powyższe na uwadze, że przedmiotowe zażalenie z dnia [...] lipca 2008 r. jest niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.