VI SA/Wa 650/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] maja 2009 r. (brak numeru) w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich oddala skargę Okręgowa Rada Adwokacka w [...] uchwałą z [...] lutego 2009 r., wydaną na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, ze zm.; dalej: p.o.a.), § 8 ust. 1 oraz § 19 ust. 1 uchwały nr 22/2005 Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 3 września 2005 r. – Regulamin aplikacji adwokackiej (ze. zm., dalej: Regulamin), skreśliła aplikantkę adwokacką J.B. z listy aplikantów Izby [...], w związku ze stwierdzeniem jej nieprzydatności do wykonywania zawodu adwokata. Podstawę faktyczną podjęcia uchwały stanowił negatywny wynik rocznego kolokwium dla aplikantów adwokackich, przeprowadzonego po pierwszym roku aplikacji. W uzasadnieniu podano, że skarżąca została wpisana na listę aplikantów uchwałą ORA w [...] z [...] września 2007 r. Kolokwium po pierwszym roku aplikacji zostało przeprowadzone w dniach [...] października 2008 r. i miało formę ustną. J.B. otrzymała z niego ocenę łączną niedostateczną, na co złożyły się trzy oceny negatywne i jedna pozytywna. Aplikantka w dniu [...] stycznia 2009 r. przystąpiła do kolokwium poprawkowego - testu pisemnego, z którego otrzymała również ocenę niedostateczną (trzy oceny negatywne i jedna pozytywna). Jednocześnie przed kolokwium poprawkowym skarżąca zwróciła się o udzielenie jej urlopu dziekańskiego w roku szkoleniowym 2008/2009. Dziekan ORA decyzją z [...] listopada 2008 r. uwzględnił wniosek J.B.. W ocenie ORA, urlop nie zwolnił jednak aplikantki od obowiązku zaliczenia kolokwium poprawkowego, obejmującego materię odbytego roku szkoleniowego. ORA powołując przepisy art. 79 ust. 2 p.o.a., § 8 i § 19 ust. 1 Regulaminu uznała, że przesłanka w postaci negatywnego wyniku kolokwium rocznego stanowi samodzielną podstawę stwierdzenia nieprzydatności aplikantki do wykonywania zawodu. W ocenie ORA, dwukrotne uzyskanie wyniku negatywnego z kolokwium rocznego oznacza trwałą niekompetencję aplikantki i brak wiedzy warunkującej prawidłowe wykonywanie zawodu. W celu dodatkowego wyjaśnienia predyspozycji aplikantki do wykonywania zawodu adwokata, ORA zwróciła się do patrona aplikantki o przedstawienie dodatkowej opinii. Wspomniana opinia została złożona i podobnie jak pozostałe opinie o aplikantce była pozytywna. Ponadto ORA umożliwiła J.B. wypowiedzenie się w trybie § 8 ust. 3 Regulaminu. ORA przeprowadziła analizę posiadanych danych o przebiegu aplikacji oraz przyczyn niepomyślnego wyniku kolokwium. Organ pierwszej instancji uznał, że pozytywne opinie o J.B. świadczą o predyspozycjach innych niż wiedza teoretyczna i stanowią jeden z wielu, jednak niewystarczający element warunkujący kontynuację aplikacji. Prezydium NRA orzekając na skutek odwołania skarżącej, uchwałą z [...] maja 2009 r. utrzymało w mocy w całości uchwałę ORA z [...] lutego 2009 r. Organ odwoławczy uznał, że wynik kolokwium rocznego jest najbardziej obiektywnym, a także najbardziej kompleksowym kryterium oceny poziomu przygotowania merytorycznego aplikanta zarówno do wykonywania zawodu, jak też do kontynuowania szkolenia. O jego szczególnej randze świadczy treść § 19 ust. 1 Regulaminu, stanowiącego, że jest to pierwszoplanowa i samodzielna przesłanka stwierdzenia nieprzydatności aplikanta do zawodu, jak też konsekwencje negatywnego wyniku kolokwium. Zdaniem Prezydium NRA, umiejętnościami warunkującymi możliwość kontynuowania aplikacji, aplikant winien wykazać się kumulatywnie, a nie wybiórczo. Pozytywne opinie o przebiegu praktyk i szkolenia, dobra opinia patrona czy wykazanie się aktywnością społeczną należy uznać w tej mierze za niewystarczające. Wiedza teoretyczna musi być traktowana jako fundament i punkt wyjścia dla podejmowania praktycznych czynności związanych z wykonywaniem zawodu. Organ podkreślił, że rozpoznając sprawę wziął pod uwagę zgromadzone pozytywne opinie o aplikantce i przeanalizował ich znaczenie, jednak nie mogły one przesądzić o swego rodzaju "zniwelowaniu" konsekwencji wywołanych oceną niedostateczną z kolokwium. Opinie wydane w toku roku szkoleniowego nie tylko odnoszą się do innych umiejętności, niż badane w trakcie kolokwium, ale również są sporządzane w warunkach sprzyjających bardziej korzystnej prezentacji aplikantki – w toku codziennych zajęć wykonywanych pod nadzorem patrona, w sytuacji nie tak stresującej jak egzamin. Specyfika zawodu adwokata nader często wiąże się ze stresem, presją czasową itp., zatem dla sprawdzenia umiejętności radzenia sobie z właściwymi dla adwokata zadaniami bardziej miarodajna jest sytuacja związana ze zdawaniem kolokwium, niż codzienna praca pod nadzorem opiekuna. Prezydium NRA odnosząc się do kwestii przystąpienia do kolokwium poprawkowego w okresie urlopu dziekańskiego podniosło, że urlop dziekański, zgodnie z § 5 ust. 5 Regulaminu, polega na przerwie w zajęciach przewidzianych programem aplikacji, zaś aplikant nie może wykonywać zadań zleconych przez patrona, zastępować go przed sądami oraz odbywać praktyk w organach wymiaru sprawiedliwości (§ 3 ust. 2 pkt a i c), może natomiast uczestniczyć w szkoleniu (§ 3 ust. 2 pkt b). Chociaż Regulamin nie normuje wprost zagadnienia przystępowania do kolokwiów; to wykładnia celowościowa i systemowa nakazuje traktować jako oczywistość, możność zdawania kolokwiów obejmujących materiał tych lat szkoleniowych, które są objęte urlopem. W związku z powyższym dopuszczalne, a nawet wskazane jest zaliczenie już odbytego roku szkoleniowego poprzez zdanie kolokwium rocznego. Zdaniem organu odwoławczego, zarzut dotyczący naruszenia § 18 ust. 1 Regulaminu nie zasługiwał na uwzględnienie. Powołany przepis nie wskazywał granicznej daty przeprowadzenia kolokwium rocznego, lecz nakazywał wyznaczenie go "na zakończenie" roku szkoleniowego. Kolokwia nie mogą odbywać się w okresie wakacji aplikanckich ([...]), zaś termin [...] października 2008 r. był jednym z wcześniejszych możliwych. Prezydium NRA zauważyło, że skarżąca wskazała na negatywną konsekwencję zbyt późnego, jej zdaniem, przeprowadzenia kolokwium, w postaci konieczności ponoszenia opłat za kolejny rok szkoleniowy, nie wyjaśniając jednak w jaki sposób październikowy termin kolokwium miałby się przyczynić do jego negatywnego wyniku. Odnosząc się do zarzutu skarżącej co do merytorycznych przyczyn udzielenia jej urlopu, zarazem usprawiedliwiających negatywny wynik kolokwium, Prezydium NRA zauważyło, że wniosek skarżącej z [...] listopada 2008 r. nie zawierał prośby o przesunięcie terminu kolokwium, zaś jednym z istotnych powodów wystąpienia o urlop były względy finansowe (niemożność ponoszenia opłaty), nie wpływające z kolei w żadnym stopniu na zdolność przygotowania się do egzaminu. Prezydium NRA zwróciło też uwagę, że kolokwium roczne weryfikuje wiedzę zdobywaną w toku minionego roku szkoleniowego (tu: do [...] czerwca 2008 r.), nie zaś - we wrześniu czy październiku kolejnego roku. Podkreślono, że problemy finansowe i rodzinne, uniemożliwiające kontynuację aplikacji, skarżąca zgłosiła dopiero jesienią 2008 r., a zatem nie powinny były one wpływać na ocenę możliwości właściwego przygotowywania się do kolokwium w czasie pierwszego roku aplikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej również jako WSA) uwzględniając w dniu [...] sierpnia 2010 r. skargę J.B, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sygn. akt VI SA/WA 1337/09 podniósł, że skarżąca w wystarczającym stopniu uprawdopodobniła, iż jej trudności osobiste – rodzinne i majątkowe, uzasadniające wniosek o udzielenie urlopu dziekańskiego, były znane ORA w [...] i powinny być wzięte pod uwagę przy ustalaniu obowiązku zdawania kolokwium rocznego. Zdaniem Sądu, ORA nie rozważyła w żaden sposób rozbieżności między znajdującymi się w aktach osobowych bardzo dobrymi opiniami z przebiegu pracy w zakresie praktycznego przygotowania do zawodu a merytorycznym poziomem wiedzy wynikającym z niezaliczonego kolokwium. WSA podkreślił, że ocena nieprzydatności skarżącej do zawodu jedynie ze względu na negatywny wynik kolokwium była dowolna i nie znajdowała potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy samorządu adwokackiego obu instancji - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 7 k.p.a. - nie podjęły kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, uwzględniając interes społeczny i słuszny interes strony. W uzasadnieniu uchwały Prezydium NRA zabrakło należytego ustosunkowania się do szeregu zarzutów podniesionych w odwołaniu od uchwały ORA. Zdaniem Sądu, stanowiło to naruszenie zasad określonych w art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. WSA zwrócił uwagę, że z § 8 ust. 3 Regulaminu wynika jednoznacznie, że podjęcie uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów adwokackich następuje po zapoznaniu się przez ORA z opinią patrona oraz po umożliwieniu wypowiedzenia się przez aplikanta, który ma zostać skreślony. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie wymóg ten został spełniony wyłącznie formalnie, a skreślenie nastąpiło mimo dobrej opinii patrona i bez wnikliwego pochylenia się nad problemami aplikantki, której sytuacja jest pochodną rozwiązań systemowych. WSA powołując się na stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 590/10 stwierdził, że słuszny jest zarzut naruszenia art. 79 ust. 2 p.o.a. We wspomnianym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że negatywny wynik kolokwium rocznego nie powoduje automatycznie skutku w postaci skreślenia z listy aplikantów adwokackich na podstawie art. 79 ust. 2 p.o.a., lecz wymaga dokonania oceny przydatności aplikanta do wykonywania zawodu adwokata w oparciu o wszelkie okoliczności dotyczące przebiegu aplikacji. Sąd podzielił także dokonaną przez aplikantkę wykładnię § 18 ust. 1 i 3, § 5 ust. 5 – 8 oraz § 19 ust. 1 Regulaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę na brzmienie § 19 ust. 2 Regulaminu, w myśl którego "Nieusprawiedliwione nieprzystąpienie aplikanta do kolokwium częściowego oraz rocznego jest równoznaczne w skutkach z negatywnym wynikiem kolokwium." W ocenie Sądu powołany przepis, przy istniejących uwarunkowaniach i żądaniu przystąpienia do kolokwium, przy oczywistym braku przygotowania, postawił aplikantkę w sytuacji niedopuszczalnego wyboru, z którego wyjściem w każdej sytuacji było skreślenie z listy aplikantów adwokackich. Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. W skardze domagało się uchylenia zaskarżonego wyroku WSA. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1376/10, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku podniósł, iż wniesiona skarga kasacyjna była zasadna, gdyż nie mogło zostać uznane za wystarczającą podstawę do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., lakoniczne stwierdzenie, że naruszenie przepisów postępowania przejawiało się w braku należytego ustosunkowania się do "szeregu zarzutów" podniesionych w odwołaniu, bez wskazania jakich konkretnie zarzutów uchybienie to dotyczyło. Tymczasem, Sąd pierwszej instancji nie tylko nie sprecyzował na czym polegało uchybienie Prezydium NRA w powyższym zakresie, ale także nie podjął próby wykazania, że to ogólnie określone uchybienie mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a w szczególności, że był to wpływ istotny. Jednocześnie – zdaniem sądu kasacyjnego - Sąd pierwszej instancji stwierdzając naruszenie prawa materialnego - art. 79 ust. 2 p.o.a., nie wyjaśnił na czym konkretnie polegało naruszenie, którego dopuściły się organy obu instancji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchylenie zaskarżonej decyzji nie zostało poprzedzone właściwą oceną jej zgodności z prawem zarówno w płaszczyźnie dochowania wymaganej prawem procedury jak i zastosowania prawa materialnego. Wskazując na powyższe naruszenia, Sąd II instancji wskazał, iż rozpoznając sprawę ponownie, WSA powinien ocenić legalność zaskarżonej uchwały w płaszczyźnie dochowania wymaganej prawem procedury oraz poszanowania przepisów prawa materialnego mających zastosowanie przy jej podejmowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uchwałą z dnia [...] lutego 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] działając na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 123 poz. 1058 z późn. zm.) § 8 ust. 1 oraz § 19 ust. 1 uchwały nr 22/2005 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 3 września 2005 r. – Regulamin aplikacji adwokackiej (z późn. zm.) w pkt 3 stwierdziła nieprzydatność aplikanta adwokackiego J.B do wykonywania zawodu adwokata, w pkt 4 skreśliła aplikanta adwokackiego J.B z listy aplikantów adwokackich Izby [...]. Powyższą uchwałę utrzymało w mocy uchwałą z dnia [...] maja 2009 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Zgodnie z art. 79 ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze okręgowa rada adwokacka może skreślić aplikanta adwokackiego z listy aplikantów adwokackich w okresie pierwszych dwóch lat aplikacji, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu adwokata. Treść tego przepisu została także przeniesiona do § 8 regulaminu aplikacji adwokackiej (uchwała nr 50/2006 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 3 września 2005 r. oraz uchwały nr 31/2005 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 19 listopada 200 r.). Wspomnianą nieprzydatność do zawodu precyzuje § 19 ust. 1 Regulaminu aplikacji adwokackiej, zgodnie z którym podstawę do stwierdzenia przez okręgową radę adwokacką nieprzydatności aplikanta do wykonywania zawodu może być w szczególności: negatywny wynik kolokwium rocznego, negatywna opinia patrona lub negatywna opinia kierownika szkolenia o przebiegu aplikacji adwokackiej. Każda z tych przyczyn może stanowić (w ocenie organów samorządu adwokackiego – samodzielną) przesłankę stwierdzenia nieprzydatności do wykonywania zawodu adwokata. Należy jednak zwrócić uwagę, że z § 8 ust. 3 Regulaminu wynika jednoznacznie, że podjęcie uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów adwokackich następuje po zapoznaniu się przez okręgową radę adwokacką z opinią patrona oraz po umożliwieniu wypowiedzenia się przez aplikanta, który ma zostać skreślony. Jak wynika z akt sprawy skarżąca dwukrotnie przystąpiła do egzaminu po pierwszym roku aplikacji adwokackiej i dwukrotnie otrzymała ocenę niedostateczną. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z wyroków (z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 590/10), wydanym w podobnym stanie faktycznym jest rozpatrywana, "Organy korporacyjne (...) przyjęły, że wobec regulacji zawartej w § 19 regulaminu, ziszczenie się jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie, w niniejszej sprawie negatywny wynik kolokwium rocznego, automatycznie powoduje skutek w postaci skreślenia z listy aplikantów adwokackich. W efekcie wyłączyły celowość dokonywania ustaleń w zakresie innych okoliczności dotyczących rokowań odnośnie przydatności do zawodu adwokata. Tego rodzaju wykładnia w istocie zmienia charakter decyzji (uchwały) podejmowanej na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze z uznaniowej na związany." Tymczasem, jak stwierdza w powołanym wyroku NSA "Prawidłowo odczytywane wymienione przepisy ustawy i regulaminu prowadzą do odmiennych wniosków. Zachowanie uznaniowego charakteru rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 79 ust. 2 ustawy – Prawo o adwokaturze, wymaga przyjęcia, że występowanie przesłanki lub przesłanek wymienionych w § 19 regulaminu odbywania aplikacji może stanowić przyczynę skreślenia z listy aplikantów adwokackich pod warunkiem dokonania oceny przydatności aplikanta do zawodu adwokata w oparciu o wszelkie okoliczności dotyczące przebiegu aplikacji. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy adwokatury podjęły decyzje o skreśleniu z listy aplikantów w oparciu o wszelkie okoliczności dotyczące przebiegu aplikacji. Jak słusznie zauważył NSA w wyroku z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1376/10 "Prezydium NRA w swojej uchwale wyjaśniło przyczyny stwierdzenia nieprzydatności skarżącej do wykonywania zawodu adwokata. Organy samorządu adwokackiego nie ograniczyły się w tej mierze do kwestii wpływu negatywnego wyniku kolokwium rocznego na ocenę przydatności do wykonywania zawodu, lecz analizowały także inne okoliczności, w tym pozytywne opinie o aplikantce wydane w toku szkolenia. Na stronie 3 i 4 uzasadnienia uchwały Prezydium NRA wyjaśniono z jakich przyczyn wspomniane opinie, sytuacja materialno – rodzinna aplikantki, uzasadniająca udzielenie urlopu dziekańskiego, nie "równoważyły" skutków negatywnego wyniku kolokwium rocznego i nie mogły mieć decydującego wpływu na ocenę przydatności skarżącej do wykonywania zawodu adwokata. Ponadto podano motywy, jakimi kierowało się Prezydium NRA dając pierwszeństwo wynikom sprawdzianu wiedzy teoretycznej". Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do wniosku, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 79 ust. 2 p.o.o., kwestia zachowania uznaniowego charakteru uchwały wiąże się bowiem z rozważaniem przez organ wszelkich okoliczności dotyczących przebiegu aplikacji, w niniejszej sprawie w ocenie składu orzekającego uznanie administracyjne nie zostało przekroczone, a uchwała w sposób odpowiedni uzasadniona. Jeżeli chodzi o pozostałe zarzuty prawa materialnego to jest naruszenie § 18 ust. 1 i 3, § 5 ust. 5-8 i § 19 ust. 1 regulaminu w ocenie Sądu nie są one również zasadne. W tym miejscu na wstępie rozważań dotyczących naruszenia w/w przepisów regulaminu należy wskazać, że decyzją Dziekana ORA z dnia [...] listopada 2008 r. został udzielony skarżącej urlop dziekański na rok szkolny 2008/2009, a więc na następny rok aplikacji. Urlop został ponadto udzielony po kolokwium po pierwszym roku aplikacji, którego skarżąca nie zdała. Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. skarżąca została powiadomiona o terminie kolokwium wyznaczonym na dzień [...] stycznia 2009 r. ([...]a/a), pismo powyższe zostało wysłane [...] listopada 2008 r. na adres skarżącej. Było dwukrotnie w sposób prawidłowy awizowane pierwszy raz [...] listopada 2008 r., a drugi [...] grudnia 2008 r. Pismo nie zostało podjęte, jednak z uwagi na treść art. 44 kpa należy uznać je za doręczone. Wobec powyższego już na początku grudnia skarżąca znała termin egzaminu poprawkowego, a więc w ocenie Sądu dysponowała odpowiednio długim okresem czasu na podjęcie działań mających na celu bądź to przygotowania się do kolokwium bądź to złożenie wniosku o jego przesunięcie. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów na tę okoliczność. Przechodząc do zarzutów merytorycznych należy wskazać, że skarżąca niezasadnie podniosła zarzut naruszenia § 18 ust. 1 i 3 regulaminu. Jak słusznie wskazało Prezydium NRA w zaskarżonej uchwale przepis ten nie wskazywał daty granicznej na przeprowadzenie kolokwium rocznego. Wymogiem było, że kolokwium ma być przeprowadzone na zakończenie roku szkolnego, a więc po zakończeniu szkolenia. Ponieważ rok szkolny kończył się 30 czerwca wobec tego data [...] października była datą zgodną z zapisami powyższego § 18 ust. 1 regulaminu z uwagi na okres wakacyjny przypadający od [...]). Jeżeli chodzi o kwestie naruszenia § 5 ust. 5-8 regulaminu i związanego z tym przystąpienia przez skarżącą do kolokwium poprawkowego [...] stycznia 2009 r., pomimo iż w tym czasie przebywała na urlopie dziekańskim za rok 2008-2009, należy wskazać, ze skarżąca została ze znacznym wyprzedzeniem powiadomiona o terminie kolokwium, przystąpiła do niego dobrowolnie, nie wnosiła o przełożenie terminu kolokwium na późniejszy okres, zaś wszystkie zastrzeżenia związane z kolokwium poprawkowym podniosła dopiero w terminie późniejszym – odwołanie od uchwały ORA w [...]. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd doszedł do przekonania, że co prawda regulamin nie normuje wprost zagadnienia przystąpienia do kolokwium, to jednak należy wskazać, że dopuszczalne jest przystąpienie do kolokwium poprawkowego za rok 2007/2008 w trakcie przebywania na urlopie dziekańskim za rok 2008/2009, gdyż kolokwium poprawkowe dotyczy innego okresu, niż ten okres na który został udzielony urlop. Odbyty rok szkoleniowy winien być zakończony egzaminem, W ocenie Sądu istnieje również możliwość przeniesienia kolokwium poprawkowego, na wniosek osoby zainteresowanej na termin po wykorzystaniu urlopu, jednak w niniejszej sprawie wniosku takiego nie było. Reasumując należy wskazać, że brak jest podstaw prawnych do anulowania wyniku kolokwium poprawkowego skarżącej, gdyż przystąpiła do niego dobrowolnie nie podejmując żadnych działań mających na celu zmianę terminu kolokwium poprawkowego. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.