VI SA/Wa 653/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarżący nie był obecny na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 czerwca 2012 r., skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przesłanie uzasadnienia ww. wyroku. W treści wniosku wskazał, iż nastąpiło uchybienie terminu, ale nie z jego winy bowiem w tym okresie przebywał w delegacji służbowej i nie miał możliwości korespondencji z Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy w piśmie z dnia 11 czerwca 2012 r. wnosi również o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pod rygorem uznania, że ww. pismo stanowi wyłącznie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. wskazał, że jego pismo z 11 czerwca 2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2012 r. Sąd wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni od otrzymania wezwania wskazał okoliczności uzasadniające przyjęcie, że wniosek skarżącego z dnia 11 czerwca 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 maja 2012 r. został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Sąd pouczył skarżącego, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 26 lipca 2012 r. wyjaśnił, że 5 czerwca 2012 r. został skierowany do odbycia delegacji służbowej. Wskazał, że delegacja zakończyła się w dniu 8 czerwca 2012 r. tj. w piątek i w tym dniu wieczorem wrócił do domu. Wniosek złożył 11 czerwca 2012 r. tj. w poniedziałek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.). Przyczyną uchybienia terminu w niniejszej sprawie był wyjazd służbowy skarżącego, z którego skarżący wrócił w dniu 8 czerwca 2012 r. Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 30 maja 2012 r. został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a przesłanką od której wystąpienia Sąd uzależnia przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Obowiązkiem strony jest więc uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę po jej stronie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r. I SA/Gd 794/99, postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r. I SA/Gd 560/00). W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w skierowanym do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wyłączających brak jego winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącego okoliczność przebywania w dniach od 5 do 8 czerwca 2012 r. w delegacji służbowej i braku możliwości korespondencji z Sądem nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu i nie potwierdza, że dochował on należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie można stwierdzić, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącego, bowiem wyrok w przedmiotowej sprawie zapadł 30 maja 2012 r. i skarżący mógł stosowny wniosek złożyć przed wyjazdem w delegację. Jak wynika z akt sprawy, w doręczonym skarżącemu w dniu 2 maja 2012 r. zawiadomieniu o terminie rozprawy (odbiór pokwitowała żona skarżącego, k. 35), Sąd wyczerpująco pouczył stronę nie tylko o ewentualnym doręczeniu z urzędu odpisu wyroku uwzględniającego skargę - określonego w pkt 4 pouczenia - ale również o sposobie i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w przypadku oddalenia skargi przez Sąd (k. 32). Skoro skarżący nie był obecny na rozprawie, mógł w celu dochowania należytej staranności niezwłocznie skontaktować się z sekretariatem Sądu, aby zasięgnąć informacji, co do zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia oraz dalszych czynności. W niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę, a więc termin do złożenia wniosku o uzasadnienie tego wyroku upływał z dniem 6 czerwca 2012 r. Skarżący znając tryb zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia (z ww. pisma Sądu doręczonego stronie 2 maja 2012 r.) oraz uzyskując informację z sekretariatu Sądu o treści zapadłego wyroku, jeszcze przed służbowym wyjazdem (co miało miejsce 5 czerwca 2012 r.) mógł wystąpić z wnioskiem o uzasadnienie. Mógł też wyręczyć się inna osobą w wysyłaniu przedmiotowego wniosku po tym dniu, tym bardziej, że nie uprawdopodobnił, iż o wyjeździe służbowym dowiedział się nagle i niespodziewanie. Tymczasem jak wynika z wniosku skarżącego działania takie podjął dopiero w dniu 12 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego), kiedy to nadał pismo, w którym złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku - a więc po upływie terminu, w którym mógł złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 roku, (sygn. akt IV SA 1153/96, opubl. LEX nr 45637), brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, iż uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku powstałe na skutek wyjazdu służbowego skarżącego nie może zostać uznane za działanie niezawinione. W ocenie Sądu uchybienie terminowi w niniejszej sprawie jest skutkiem zaniedbań strony skarżącej i tym samym w sprawie nie występują okoliczności uprawdopodabniające brak winy skarżącego w uchybieniu terminu (podobnie NSA w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt I GZ 1/08). Przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.