VI SA/Wa 675/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. Sp. z o.o. z siedzibą w M. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. F. Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w prawidłowym trybie i terminie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej GITD), którą nałożona na nią karę pieniężną. W treści skargi zawarty został wniosek "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd". Jak wynika z nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych GITD postanowieniem z 23 marca 2016 r. - działając w oparciu o art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej p.r.d. z urzędu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W niniejszej sprawie skarżąca w skardze skierowanej do sądu administracyjnego wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nakładającej na nią karę pieniężną na podstawie art. 140aa ust. 2 p.r.d. Stosownie do art. 140ac ust. 2 p.r.d. decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarży tę decyzję do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie decyzji nie jest więc wymagane. Jak wynika z akt sprawy GITD, działając na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d. postanowieniem z 23 marca 2016 r. (wydanym równocześnie z przesłaniem do sądu administracyjnego rzeczonej na wstępie skargi) wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu ochrona tymczasowa udzielona przez organ pozostaje w mocy do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Zatem do tego czasu organ – GITD, nie może egzekwować od skarżącej kwoty kary nałożonej przedmiotową decyzją (v. postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., II GZ 81/15). W świetle powyższego Sąd stwierdza, że rozpoznanie zawartego w treści skargi wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe, gdyż wykonalność ta została wstrzymana z urzędu przez organ. W związku z powyższym oraz z uwagi na to, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oddalić jako bezprzedmiotowy.