VI SA/Wa 704/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji wspólnotowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego postanowił: odmówić przyznania adwokatowi P. K. wynagrodzenia Postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. J. (dalej jako skarżąca) na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji wspólnotowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, przy czym Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem dla skarżącej radcę prawnego Z. S.. W dniu [...] kwietnia 2010 r. przedłożone zostało w Sądzie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą wyznaczonemu radcy prawnemu – Z. S., upoważniające pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie wraz z pełnomocnictwem substytucyjnym udzielonym przez radcę prawnego Z. S. adwokatowi P. K. upoważniającym do reprezentowania skarżącej w sprawie. Następnie w dniu [...] sierpnia 2010 r. adwokat P. K. wniósł o przyznanie pełnomocnikowi strony skarżącej wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu, informując o przesłaniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Należy podkreślić, że powołany wyżej art. 250 cytowanej ustawy jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata/radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych (vide: postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10). Tym samym przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. W niniejszej sprawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej radcę prawnego Z. S.. Udzielenie zatem dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez OIRP w [...] radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika i to niezależnie od tego, czy domaga się on przyznania wynagrodzenia na rzecz wyznaczonego pełnomocnika, czy też na własną rzecz. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382). Natomiast w wyniku powyższego nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu i wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji