VI SA/Wa 705/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "GIF", "organ odwoławczy") decyzją z [...] stycznia 2020 r., nr [...], na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4 oraz art. 101 pkt 4 ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 499, z późn. zm., dalej: "P.f.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania J. ul. [...], [...] [...] (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] (dalej: "[...]WIF") z [...] października 2019 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udzielenia Stronie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] (dalej: "Apteka"). Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z 29 marca 2019 r. Strona złożyła do [...]WIF wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie Apteki. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r., [...]WIF zaopiniował pozytywnie lokalizację Apteki. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r., Prezydent [...] postanowił, w odniesieniu do lokalizacji Apteki, na terenie Szpitala [...] wydać pozytywną opinię w zakresie zasadności pominięcia ograniczeń, o których mowa w art. 99 ust. 3b P.f. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r., Minister Zdrowia wyraził zgodę na wydanie przez [...]WIF zezwolenia na prowadzenie Apteki ogólnodostępnej na rzecz Strony z pominięciem ograniczeń, o których mowa w art. 99 ust. 3b P.f. Pismem z [...] czerwca 2019 r. O. w [...] (dalej: "O.") złożyła do [...]WIF wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie Apteki z wniosku Strony. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r., [...]WIF dopuścił O. do udziału w postępowaniu. Uchwałą z [...] sierpnia 2019 r., nr [...] P. w [...] stwierdziło, że mgr farm. K. P., daje rękojmie należytego prowadzenia nowo otwieranej Apteki należącej do Strony, jako jej kierownik. Pismem z [...] sierpnia 2019 r., Strona na poparcie swojego stanowiska, przekazała do [...]WIF Uchwałę nr [...] P. w [...] z [...] stycznia 2019 r., w którym zaświadczyło, że Strona daje rękojmię należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] jako jej nabywca w rozumieniu art. 104a P.f. Pismem z [...] września 2019 r., Strona przekazała do [...]WIF pismo O. z [...] września 2019 r., w którym to O. stwierdza, iż według stanu na [...] września 2019 r., nie było prowadzone postępowanie o popełnieniu przez Stronę deliktu zawodowego w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej farmaceutów w okresie ostatnich [...] miesięcy, jak również w poprzedzającym ten okres czasie. [...] września 2019 r. wpłynęła do [...]WIF Uchwała P. z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą zaświadczono, że Strona nie daje rękojmi należytego prowadzenia nowo otwieranej Apteki, jako przedsiębiorca wnioskujący o udzielenie zezwolenia na prowadzenie ww. Apteki w rozumieniu 101 pkt 6 P.f. z uwagi na uzasadnione podejrzenie uczestniczenia w grupie przestępczej, zajmującej się procederem "odwróconego łańcucha dystrybucji leków", przy wykorzystaniu stwierdzających nieprawdę dokumentów, w tym faktur sprzedaży leków do N.. Pismem z [...] września 2019 r., sygn. akt [...] Prokuratura Regionalna w [...] poinformowała, że w postępowaniu przeciwko Stronie i innym podejrzanym o przestępstwo z art. 258 § 1 K.k. i inne, którego zakresem objęta jest działalność zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się tak zwanym "odwróconym łańcuchem dystrybucji leków" na bardzo dużą skalę, praniem pieniędzy pochodzących z przestępczego procederu oraz wyłudzeniem podatku VAT związanego z obrotem tymi lekami nie zostało jeszcze zakończone, a treść zarzutów przedstawionych w sprawie podejrzanym, w tym Stronie nie uległa zamianie. Pismem z [...] października 2019 r., Strona wskazała, że nie znajduje zastosowania żadna z przesłanek prawa farmaceutycznego uzasadniająca odmowę udzielenia zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej, w związku z czym wniosła o udzielenie zezwolenia na prowadzenie Apteki zgodnie ze złożonym wnioskiem. Ponadto, jako załączniki do pisma Strona dołączyła opinie farmaceutów oraz pracowników. Decyzją z [...] października 2019 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 99 ust. 2 oraz 101 pkt 4 P.f. w zw. art. 104 oraz 107 § 1 i 3 K.p.a., odmówił Stronie udzielenia zezwolenia na prowadzenie Apteki. GIF rozpatrując odwołanie Strony z [...] listopada 2019 r., od powyższej decyzji, utrzymując ją w mocy wskazał, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Prokuratura Regionalna w [...] nadzoruje śledztwo m.in. przeciwko Stronie podejrzanej o czyny z art. 258 § 1 Kodeksu karnego i z art. 271 § 1 i 3 K.k. w zb. z art. 126b P.f. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k. w zw. z art. 21 § 2 K.k. w zw. z art. 65 § 1 K.k., którego zakresem objęta jest działalność zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się tak zwanym "odwróconym łańcuchem dystrybucji leków" na bardzo dużą skalę, praniem pieniędzy pochodzących z przestępczego procederu oraz wyłudzeniem podatku VAT związanego z obrotem tymi lekami. Z pism Prokuratury Regionalnej w [...] sygn. akt. [...] z [...] maja 2019 r. oraz z [...] września 2019 r. wynika, że wobec m.in. Strony zostały przedstawione zarzuty; z zebranych materiałów wynika, że zorganizowana grupa przestępcza, działała co najmniej od początku 2015 r., m.in. na terenie województwa [...]; skupowała leki od uczestniczących w tym procederze aptek - ich właścicieli; liczba spółek biorących udział w procederze przekracza 500, a średnia wartość jednorazowego zakupu leków przez zorganizowaną grupę przestępczą wahała się w granicach 14 do 200 tyś zł. GIF wyjaśnił, że rękojmię należytego prowadzenia apteki musi dawać przedsiębiorca, który stara się o uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i zamierza podjąć działalność gospodarczą w tym zakresie. Zdaniem organu, uwikłanie się farmaceuty w jakiekolwiek postępowanie karne, a tym bardziej w postępowanie karne toczące się w przedmiocie tzw. "odwróconego łańcucha dystrybucji leków", gdzie wobec farmaceuty - przedsiębiorcy postawione są zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, jednoznacznie świadczy o utracie rękojmi należytego prowadzenia apteki, przedkładając dążenie do osiągnięcia korzyści finansowych nad dobro pacjenta (jego życie i zdrowie). Oczywistym jest, że celem prowadzenia każdej działalności gospodarczej jest uzyskiwanie dochodu. Jednakże w zakresie prowadzenia apteki, dobrem nadrzędnym jest zdrowie i życie pacjenta. GIF wyjaśnił, że utrata rękojmi nie stoi w sprzeczności z zasadą określoną w art. 5 § 1 Kodeksu postępowania karnego tj. zasadą domniemania niewinności. Stwierdzenie przez organy Inspekcji Farmaceutycznej utraty rękojmi przez farmaceutę nie przesądza o uznaniu farmaceuty za winnego w toczącym się postępowaniu karnym, gdyż nie są właściwe do rozstrzygania w tym przedmiocie. Uznanie braku/utraty rękojmi jest głęboko związane z brakiem/utratą zaufania, jakim farmaceuta winien się cieszyć przed uzyskaniem zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz w trakcie jej prowadzenia. Podejrzenie przez organy Inspekcji Farmaceutycznej uwikłania się w jakąkolwiek działalność niezgodną z obowiązującymi przepisami, narusza udzielone farmaceucie zaufanie. GIF stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, Strona poprzez utratę zaufania, co związane jest bezpośrednio z utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki poprzez uwikłanie się w postępowanie karne, nie budzi w organie pełnego przekonania, co do zasadności udzielenia Stronie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, reprezentowany przez adwokata, zaskarżając decyzję GIF z [...] stycznia 2020 r. w całości, wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa materialnego: 1) art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez nierozpoznanie zarzutów odwołania i wskazanie, że organ odwoławczy nie ma uprawnień do korygowania, uzupełniania treści zarzutów, jak i też domyślania się zarzutów, podczas gdy zarzut był jasny, zrozumiały, sformułowany zgodnie z zasadami oraz szczegółowo wykazany w treści uzasadnienia, z którym wobec powyższego ogan się nie zapoznał, pomimo, iż zarzut dotyczył istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności 2) art. 81a § 1 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy zgodnie z treścią przywołanego przepisu, jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony co miało wpływ na wynik sprawy, 3) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez dowolną ocenę dowodów polegającą na błędnym przyjęciu, iż Strona nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki, podczas gdy Strona spełnia wszelkie kryteria wymagane przez przepisy prawa farmaceutycznego i daje omawianą rękojmię, a domniemanie rękojmi nie zostało obalone przez dowody przeprowadzone przez organ, 4) art. 7, art. 11 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności dotyczących odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, w tym wskazania, jak miałoby dojść do utraty rękojmi należytego prowadzenia apteki przez Stronę, 5) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez błędne zastosowanie i brak wyjaśnienia uzasadniającego odmowę udzielenia zezwolenia, podczas gdy, każda decyzja odbierająca stronie uprawnienie i oparta o elementy uznaniowe musi być szczególnie starannie uzasadniona w oparciu o solidny materiał dowodowy, a zatem nie powinna opierać się na przypuszczeniach, zwłaszcza wtedy, gdy skutki decyzji pociągają za sobą poważne i negatywne dla strony skutki ekonomiczne, 6) art. 101 pkt 4 P.f., poprzez utrzymanie w mocy decyzji [...]WIF i wydanie decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, podczas gdy w przypadku wypełnienia warunków formalnych określonych przepisami prawa farmaceutycznego obowiązkiem organów inspekcji farmaceutycznej jest wydanie zezwolenia. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że GIF nie rozpoznał istoty sprawy, nie biorąc pod uwagę zarzutu Skarżącego i uznając, iż "organ odwoławczy nie ma uprawnień do korygowania, uzupełniania treści zarzutów, jak i też domyślania się zarzutów." Powyższe miało wynikać z konstrukcji zarzutu Strony, gdzie wskazano naruszenie art. 88 w zw. z art. 101 pkt 4 P.f. Organ w tym miejscu wywiódł jakoby nie posiadał zarówno wiedzy i uprawnienia do domyślania się jaki przepis został wskazany. Jakkolwiek po wskazaniu numerycznym artykułu brak jest dopisku prawo farmaceutyczne, to jednak fakt, iż wskazano przepisy tej samej ustawy oznacza, iż nie można kreować domniemania, iż zarzut jest niezrozumiały. Bezspornym jest zatem, iż nierozpoznanie omawianego zarzutu świadczy o nierozpoznaniu istoty sprawy i oparciu decyzji o niepełny materiał dowodowy, oceniony w sposób dowolny oraz sprzeczny z prawdą obiektywną. W kontekście nierozpoznania istoty sprawy pozostaje również, zdaniem Skarżącego okoliczność, iż GIF de facto nie zajął stanowiska w zakresie zarzutów Strony odnośnie wystąpienia przez O. w [...] w dwojakiej roli w postępowaniu, tj. zarówno strony postępowania jak i sui generis eksperta, który zajął stanowisko w zakresie dawania lub niedawania rękojmi przez Stronę. W przedmiotowej sprawie w całości wiarę dano stanowisku I., iż Strona nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki i jednocześnie w całości odmówiono wiary stanowisku kilkunastu farmaceutów którzy w sposób niezależny przedstawili swój punkt widzenia, wskazujący, iż Skarżący zawsze w swojej pracy kierował się dobrem pacjenta i dobrem swoich kolegów farmaceutów. Jakkolwiek fakt wartościowania ww. dowodów pozostaje subiektywną opinią, choć w istocie stanowisko organu administracji publicznej winno być oparte o prawdę obiektywną, to jednak z większą wiarą należy ocenić stanowisko niezależnych osób zrzeszonych w tej samej izbie, a nie decydentów tejże, którzy mogą w rzeczywistości reprezentować sprzeczne interesy biznesowe ze Stroną. W związku z powyższym bezsporne jest, iż przyjmowanie przez Organ twierdzeń musi być poparte staranną analizą a nie opierać się jedynie na przyjmowaniu innych ocen za własne. W związku z powyższym, bezspornym jest, zdaniem Skarżącego, iż w sprawie winny pojawić się wątpliwości co do kategorycznych stwierdzeń jakoby Skarżący nie dawał stosownej rękojmi. Gdy natomiast w sprawie pojawiają się wątpliwości to winne one być rozstrzygnięte na korzyść strony postępowania. Skarżący dodał, że skoro GIF wywodzi tak kategoryczną tezę powinien wskazać konkretnie jakie przesłanki wskazują na taką okoliczność. Bezsprzecznie fakt postawienia osobie zarzutów w świetle przywoływanych w odwołaniu przepisów Konstytucji RP oraz Kodeksu postępowania karnego nie może uzasadniać zastosowania tak daleko idącego domniemania stanowiącego w praktyce obalenie domniemania niewinności. Domniemanie niewinności oznacza, że fakt popełnienia zabronionego czynu i popełnienia go w sposób zawiniony musi być udowodniony, tzn. wykazany w sposób przekonujący organowi orzekającemu o karze. Instytucja ta kwalifikowana jest przez Trybunał Konstytucyjny jako "podstawowa gwarancja wolności i praw człowieka. Spełnia zatem funkcję ochronną" (wyrok z [...] maja 2000 r., [...]). Dlatego też, nie jest możliwe wskazywanie, iż zasada domniemania niewinności nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Skarżący podniósł ponadto, że zarówno GIF jak i [...]WIF nie podjęły inicjatywy w celu odebrania od Skarżącego wyjaśnień w tym zakresie, opierając swoje decyzje na domniemaniach. Skarżący wskazał również, że zachowuje aktualność uprzednio zgłoszony zarzut dotyczący pozorności uzasadnienia. Większość uzasadnienia stanowi przytoczenie przepisów prawa, jego wybranych interpretacji, natomiast brak jest odniesienia się organu do argumentów podniesionych w treści uzasadnienia odwołania. Dlatego też, zarzut pozorności uzasadnienia jest również uzasadniony w kontekście skarżonej decyzji GIF. Zdaniem Skarżącego, wszystkie ww. błędy skutkujące naruszeniami prawa procesowego doprowadziły do błędnego zastosowania art. 101 pkt 4 P.f. i odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Skarżący podniósł, że spełnił wszelkie kryteria formalne uzasadniające wydanie zezwolenia. Strona otrzymała pozytywną opinię o lokalu wydaną przez [...]WIF, zgodę Ministra Zdrowia wyrażoną w trybie art. 99 ust. 3h P.f., pozytywną opinię Prezydenta [...] w trybie art. 99 ust. 3g P.f., co więcej do akt sprawy przedłożono zaświadczenie o posiadaniu aktywnego prawa wykonywania zawodu farmaceuty, zaświadczenie o niekaralności dyscyplinarnej Skarżącego oraz uchwałę P. z [...] stycznia 2019 r. stwierdzającą posiadanie przez Skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki. W chwili wydawania ww. uchwały na Stronie ciążyły już zarzuty, które następnie były podnoszone przez organy Inspekcji Farmaceutycznej. Bezsprzecznie w świetle wszystkich ww. dowodów oraz okoliczności podniesionych w treści skargi wydanie zaskarżonej decyzji nie może znajdować aprobaty. Skarżący dodał, że postępowanie prowadzone przez [...]WIF było prowadzone w sposób przewlekły, w celu wydania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia i zebrania jakiegokolwiek dowodu umożliwiającego zastosowanie normy wynikającej z art. 101 pkt 4 P.f. GIF w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest odmowa udzielenia Skarżącemu zezwolenia na prowadzenie Apteki ze względu na niespełnienie przez Skarżącego przesłanki rękojmi należytego prowadzenia apteki, wynikającej z art. 101 pkt 4 P.f. Zgodnie z tym przepisem, wojewódzki inspektor farmaceutyczny odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, gdy wnioskodawca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki. Po przeanalizowaniu materiału dowodowego w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do wniosku, że organy Inspekcji Farmaceutycznej miały podstawę do odmowy udzielenia Skarżącemu zezwolenia na prowadzenie Apteki. Pojęcie rękojmi należytego prowadzenia apteki nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, wobec tego przy wyjaśnieniu rękojmi należytego prowadzenia apteki należy posiłkować się orzecznictwem. Naczelny Sąd Administracyjny kilkakrotnie stwierdzał, iż orzecznictwo dotyczące poszczególnych zawodów, w których wymagana jest rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu, znajduje zastosowanie ogólnie do pojęcia "rękojmi", z uwzględnieniem cech szczególnych danego zawodu (chodzi nie tylko o wiedzę i wysokie kwalifikacje, ale o sumienność i rzetelność),([...]; por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1999 r., II SA 879/99). Przez "dawanie rękojmi", z uwagi na wyodrębnioną inną niż kwalifikacje zawodowe przesłankę, należy rozumieć, jak wynika z orzecznictwa, całość cech, zdarzeń i okoliczności dotyczących wykonywania danego zawodu, składających się na jego wizerunek jako zawodu zaufania publicznego. Na pojęcie rękojmi składają się takie cechy, jak: szlachetność, prawość, uczciwość osoby wykonującej ten zawód. Pojęcie rękojmi jest zdefiniowane w słownikach języka polskiego jako "uroczyste poręczenie, zagwarantowanie, zapewnienie czegoś". Na rękojmię składają się dwa elementy: cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie kandydata do danego zawodu. Przez rękojmię należy uważać taki zespół cech osobistych charakteru i zachowań składających się na wizerunek osoby zaufania publicznego, na której nie ciążą żadne zarzuty, podważające jej wiarygodność. Pojęcie "rękojmi należytego wykonywania zawodu" oznacza zatem, zagwarantowanie, że z racji posiadanych cech zawód ten będzie wykonywany prawidłowo. Jak wynika natomiast z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych niniejszej sprawy w chwili wydawania zaskarżonej decyzji, na Skarżącym ciążyły zarzuty karne związane z prowadzonym śledztwem nadzorowanym przez Prokuraturę Regionalną w [...] m.in. przeciwko Stronie podejrzanej o czyny z art. 258 § 1 Kodeksu karnego i z art. 271 § 1 i 3 K.k. w zb. z art. 126b P.f. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k. w zw. z art. 21 § 2 K.k. w zw. z art. 65 § 1 K.k., którego zakresem objęta jest działalność zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się tak zwanym "odwróconym łańcuchem dystrybucji leków" na bardzo dużą skalę, praniem pieniędzy pochodzących z przestępczego procederu oraz wyłudzeniem podatku VAT związanego z obrotem tymi lekami. Powyższa okoliczność, co najmniej do czasu zakończenia śledztwa w sposób uwalniający Skarżącego od zarzutów karnych wyklucza możliwość uznania, że Skarżący daje rękojmię należytego prowadzenia apteki. W sytuacji postawionych Skarżącemu zarzutów karnych, w dodatku ściśle związanych z działalnością dotyczącą obrotu produktami leczniczymi, nie można przyjąć, że Skarżący jest osobą, która z racji posiadanych cech i w świetle dotychczasowego zachowanie daje gwarancję należytego prowadzenia apteki. Ciążące bowiem na Skarżącym zarzuty podważają zaufanie oraz wiarygodność Skarżącego jako osoby, która w sposób rzetelny będzie prowadziła działalność ściśle związaną ze zdrowiem pacjentów w zakresie obrotu produktami leczniczymi. Sąd stwierdza, że organy Inspekcji Farmaceutycznej w niniejszej sprawie prawidłowo oceniły materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności pisma Prokuratora Prokuratury Regionalnej w [...] Wydział [...] z [...] maja 2019 r. oraz z [...] września 2019 r. oraz pismo Prokuratury Regionalnej w [...] z [...] września 2019 r. uznając, że wynikające z nich okoliczności dotyczące prowadzonego wobec m.in. Skarżącego śledztwa podważają wiarygodność Skarżącego oraz rękojmię należytego prowadzenia apteki. Prawidłowości oceny powyższego materiału dowodowego nie podważa okoliczność, że materiały te zostały nadesłane do [...]WIF przez O. w [...], która została dopuszczona do przedmiotowego postępowania administracyjnego i do której też [...]WIF zwrócił się pismem z [...] sierpnia 2019 r. o wydanie opinii w toczącej się sprawie w zakresie rękojmi należytego prowadzenia apteki, o której zezwolenie ubiegał się Skarżący. Organy obu instancji miały obowiązek uwzględnić i ocenić okoliczności wynikające z powyższych pism niezależnie od źródła ich pozyskania, co też uczyniły. Dlatego też nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy nie odniesienie się bezpośrednie przez GIF do podnoszonego w odwołaniu od decyzji I instancji zarzutu naruszenia przez [...]WIF "art. 88 w zw. z art. 101 pkt 4 P.f. poprzez zwrócenie się do O. w [...] z wnioskiem o wskazanie czy Strona posiada rękojmie należytego prowadzenia apteki, podczas gdy powyższe stanowi obowiązek organu, który nie może być przenoszony na inny podmiot, tym bardziej będący stroną postępowania", lecz uznanie, że zarzut ten jest niejasny. GIF w zaskarżonej decyzji dokładnie przeanalizował prawidłowość argumentacji i rozstrzygnięcia podjętego przez [...]WIF, a więc też oceny omawianego materiału dowodowego, czego w istocie dotyczył powyższy zarzut Skarżącego. Z tego względu Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GIF art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez nierozpoznanie zarzutów odwołania i wskazanie, że organ odwoławczy nie ma uprawnień do korygowania, uzupełniania treści zarzutów. Sąd uznał również za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GIF art. 81a § 1 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie. Należy zauważyć, że w świetle znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy pism Prokuratora Prokuratury Regionalnej w [...] Wydział [...] z [...] maja 2019 r. oraz z [...] września 2019 r. i Prokuratury Regionalnej w [...] z [...] września 2019 r. okoliczność prowadzonego wobec Skarżącego śledztwa i stawianych zarzutów karnych nie budzi wątpliwości. Wpływ tej okoliczności na ocenę spełnienia przez Skarżącego przesłanki rękojmi należytego prowadzenia apteki jest również jednoznaczny co zostało powyżej wyjaśnione. Dlatego też nie można zgodzić się ze Skarżącym, że w tym zakresie występowały w niniejszej sprawie wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść Skarżącego. Wątpliwości w omawianym zakresie nie mogą wynikać z pozytywnych wobec Skarżącego opinii innych farmaceutów, którzy oceniali postawę Skarżącego w oparciu o znane sobie fakty. Organy musiały natomiast uwzględnić również ww. dokumentację pochodzącą z Prokuratury Regionalnej w [...]. Sąd uznał za niezasadne pozostałe zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GIF przepisów postępowania art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez dowolną ocenę dowodów polegającą na błędnym przyjęciu, iż Strona nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki, art. 7, art. 11 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności dotyczących odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, art. 107 § 3 K.p.a., poprzez błędne zastosowanie i brak wyjaśnienia uzasadniającego odmowę udzielenia zezwolenia, W ocenie Sądu, organy w niniejszej sprawie zgromadziły dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Dokonał wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego i wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne sprawy służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Strony miały możliwość czynnego uczestniczenia w każdym stadium postępowania. Przeprowadzone postępowanie administracyjne odpowiadało wymogom prawa, w tym zasadzie swobodnej oceny dowodów, co znalazło wyraz w uzasadnieniach decyzji obu instancji odpowiadającym wymogom art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy była ocena materiału dowodowego w postaci pism Prokuratora Prokuratury Regionalnej w [...] Wydział [...] z [...] maja 2019 r. oraz z [...] września 2019 r. i Prokuratury Regionalnej w [...] z [...] września 2019 r., która została już przez Sąd omówiona powyżej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że organy Inspekcji Farmaceutycznej nie oceniały w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym zasadności postawionych Skarżącemu zarzutów karnych w postępowaniu karnym, lecz wpływ tych zarzutów na ocenę spełnienia przez Skarżącego przesłanki z art. 101 pkt 4 P.f. Jest on natomiast taki, że do czasu gdy Skarżący nie zostanie uwolniony z tych zarzutów nie można stwierdzić że Skarżący daje rękojmię należytego prowadzenia apteki. Organy Inspekcji Farmaceutycznej nie przyjęły zatem, że Skarżący faktycznie popełnił zarzucane mu czyny, co rzeczywiście godziłoby w zasadę domniemania niewinności, lecz uwzględniły przy ocenie przesłanki z art. 101 pkt 4 P.f. fakt postawienia Skarżącemu zarzutów karnych, które są w tej sprawie okolicznością udowodnioną. W świetle powyższego niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GIF art. 101 pkt 4 P.f., poprzez utrzymanie w mocy decyzji [...]WIF i wydanie decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. GIF dokładnie przeanalizował materiał dowodowy w postępowaniu odwoławczym realizując zasadę dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy, dochodząc do tych samych wniosków, do których doszedł organ I instancji. W świetle powyższego, decyzja I instancji została wydana zgodnie z prawem, co uzasadniało jej utrzymanie w mocy zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie niejawnym. Zgodnie z art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej: "ustawa o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz.1829) począwszy od 17 października 2020 r. miasto [...], będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. W związku z tym, na podstawie zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta [...] obszarem czerwonym ( § 1 w zw. z § 3 tego rozporządzenia), a także brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron – Sąd rozpoznał tę skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid. Zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonej decyzji, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.