VI SA/Wa 770/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: 1. zwolnić W. J. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. J. radcę prawnego z urzędu. Skarżący W. J. złożył w dniu [...] kwietnia 2013 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez W. J. dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Pomiędzy skarżącym a jego żoną została zniesiona małżeńska wspólność ustawowa (załączono wyrok Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. potwierdzający powyższe). Ponadto na skarżącym spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec swoich synów (załączono protokół z rozprawy w dniu [...] września 1999 r. przed Sądem Rejonowym [...], gdzie zawarto ustawę w tym zakresie). Skarżący od [...] lutego 2013 r. pozostaje bez pracy (załączono świadectwo pracy potwierdzające powyższe). Obecnie w związku ze złamaniem ręki (załączono dokumentację medyczną potwierdzającą powyższe) nie podejmuje pracy, korzystając z pomocy żony. Zalega też z alimentami wobec synów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, pozostaje bez pracy, korzystając z pomocy żony, w ocenie rozpoznającego wniosek nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącego prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.