VI SA/Wa 801/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej S. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wezwany do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w piśmie z dnia 12 lipca 2013 r. wskazał, że ciąży na nim obowiązek zapłaty kary za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w łącznej wysokości 9 000 zł nałożonej na podstawie trzech decyzji. Podkreślił, że spłata kary uniemożliwi mu pokrywanie bieżących niezbędnych wydatków życia codziennego, tj. opłaty za prąd oraz wodę, zakup lekarstw oraz innych związanych z codzienną egzystencją. Dodał, że na jego utrzymaniu pozostaje niepracująca zawodowo żona, a do pisma załączył zaświadczenie o zarobkach, z którego wynika, że jego miesięczne wynagrodzenie netto wynosi ok. 1530 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt II OZ 1054/12, LEX nr 1240772). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody co uzasadnia zastosowanie wobec niego ochrony tymczasowej. Jak wynika z informacji podanej przez skarżącego oraz faktów znanych Sądowi z urzędu – na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty kar pieniężnych za wykonywanie przejazdów bez uiszczenia opłaty elektronicznej na podstawie trzech decyzji, z których każda nakłada na skarżącego karę w wysokości 3 000 zł. Już z prostego porównania wysokości dochodów przypadających na dwuosobową rodzinę (tj. 1530 zł) z należną z tytułu wydanych decyzji kwotą kar pieniężnych do zapłaty (tj. 9000 zł) wynika, że jej uiszczenie spowoduje trudności w zaspokajaniu podstawowych potrzeb bytowych skarżącego i pozostającej na jego utrzymaniu żony, a jej ewentualny późniejszy zwrot, gdyby zaskarżona decyzja okazała się wadliwa - nie wynagrodziłby szkód przez nią wyrządzonych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.