VI SA/Wa 805/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komisji Nadzoru Finansowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [....] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 200 000 zł za naruszenie obowiązków informacyjnych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, iż egzekucja kary pieniężnej pozbawi go możliwości funkcjonowania i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem należnego bytu oraz doprowadzi do braku możliwości znalezienia pracy. Z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych na wezwanie Sądu dokumentów wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie pracuje, nie uzyskuje żadnych dochodów, utrzymuje się ze środków przekazywanych przez matkę. Posiada akcje o wartości 7500 zł, których nie może spieniężyć. Nadesłane wyciągi z rachunków bankowych nie przedstawiają żadnych operacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12). W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może w obecnej jego sytuacji spowodować wyrządzenie znacznej szkody i spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym zachodzi konieczność zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją została nałożona na skarżącego kara pieniężna w łącznej wysokości 200 000 zł, natomiast skarżący jest osobą bezrobotną, której głównym źródłem utrzymania jest pomoc matki. Wyciągi z rachunków bankowych skarżącego nie przedstawiają żadnych transakcji. Wobec powyższego uiszczenie tak wysokiej kwoty może spowodować m. in. utratę płynności finansowej skarżącego. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.