VI SA/Wa 822/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi A. L. i K. L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach produktu z zasadniczymi wymogami oddala skargę Decyzją Nr [...]z dnia [...] lutego 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wprowadzenia do obrotu przez producentów A. L. i K. L., wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Z. S.C. A. L., K. L w L. zabawki pluszowej [...] (postać [...]) niezgodnej z zasadniczymi wymaganiami określonymi w § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek (Dz. U. Nr 210, poz. 2045 ze zm.), zakończoną decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr [...] z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy. W toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy M. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. we W. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w B. Delegatura we W., stwierdzili w ofercie handlowej zabawkę pluszową [...] (postać [...]). Do zabawki za pomocą żyłki przyczepione były dwie etykiety, na których umieszczono dane dotyczące producenta oraz napisy "Nieodpowiednie dla dzieci poniżej 10 miesiąca życia Uwaga!!! Ze względu na małe elementy zachować etykietę! Zabawka pluszowa [...], kod kreskowy [...]. Oznakowanie zabawki jest zgodne z ww. normą. Uwaga! Producent na etykiecie umieścił napis "Uwaga!!! Ze względu na małe elementy". Mając na uwadze funkcje i cechy zabawki, wskazujące na jej przeznaczenie dla dzieci poniżej 3 lat Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w B. Delegatura we W. zlecił laboratorium przeprowadzenie badań o surowszych parametrach. Wykonane one zostały w specjalistycznym Laboratorium Badania Zabawek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w L.. Wykazały one, że zakwestionowana zabawka nie spełnia wymagań określonych w pkt 5.1 normy PN-EN71-1 + A8:2009 "Bezpieczeństwo zabawek. Część I: Właściwości mechaniczne i fizyczne" z uwagi na pojawienie się w wyniku badania małych elementów (plastikowych oczu), które mieszczą się całkowicie w cylindrze do badania małych części. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił producentów A. L. i K. L., wspólników spółki cywilnej, prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Z. S.C. A. L. K. L. w L. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami określonymi w § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek (Dz. U. Nr 210, poz. 2045 ze zm.) z uwagi na pojawienie się w wyniku badania małych elementów (plastikowych oczu), które mieszczą się całkowicie w cylindrze do badania małych części. Jednocześnie w dniu [...] kwietnia 2010 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał postanowienie, w którym wyznaczył stronie postępowania 21 dniowy termin na usunięcie niezgodności lub wycofanie wyrobu z obrotu. Strona została poinformowana, jakie należy przedstawić dowody na okoliczność podjętych przez nią działań. W dniu [...] lipca 2010 r. strona poinformowała organ, że zabawki pluszowe [...] (postać [...]) zostały przez nią wyprodukowane w 2006 r. oraz, że ze względu na nieprawidłowe zamocowanie oczu zostały one wycofane z produkcji oraz ze sprzedaży. W przypadku stwierdzenia przedmiotowych zabawek u swoich kontrahentów, handlowcy mają obowiązek je odebrać. Z kolei w dniu [...] sierpnia 2010 r. do organu wpłynęło pismo strony z dnia [...] sierpnia 2010 r., w którym powiadomiła o podjęciu działań w celu ustalenia odbiorców zabawki pluszowej [...] (postać [...]) oraz wycofaniu pozostających w sieci egzemplarzy. Wobec tego, że zabawki zostały wyprodukowane w 2006 r., nie ze wszystkimi nabywcami posiada aktualny kontakt. Na prośbę strony Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował ją, że oczekuje na przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie niezgodności lub wycofanie z obrotu zabawki pluszowej [...] (postać [...]) w terminie do dnia [...] września 2010 r. W dniu [...] września 2010 r. do organu wpłynęło pismo z dnia [...] września 2010 r., podpisane przez osobę upoważnioną (bez upoważnienia), informujące o tym, że część punktów sprzedaży, które otrzymywały zabawkę, już nie istnieje. Poza tym do pisma dołączone zostały kserokopie dowodów nadania do strony przesyłek, zawierających maskotki pluszowe oraz dowód dostawy nr [...] oraz pismo dotyczące zwrotu zabawki pluszowej [...] (postać [...]) przez przedsiębiorcę K. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w E. Nadesłane dowody nie zostały jednak poświadczone za zgodność z oryginałem. W tym stanie rzeczy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] października 2010 r., którą nakazał: wycofanie z obrotu zabawki pluszowej [...] (postać [...]) niezgodnej z zasadniczymi wymaganiami określonym w § 9 rozporządzenia, jak również powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami w formie ogłoszenia w trzech dziennikach (gazetach) o zasięgu ogólnopolskim w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Ponadto w trosce o bezpieczeństwo konsumentów organ nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ podał, że strona przedłożyła tylko nieliczne dokumenty zwrotu, które nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, jakiego wyrobu dotyczą. Poza tym nadesłane zostały tylko kserokopie dokumentów bez poświadczenia za zgodność. Pismo strony podpisane przez osobę upoważnioną nie posiadało dołączonego pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy wobec nieprzedstawienia całokształtu materiału dowodowego, pozwalającego za jednoznaczne ustalenie czy wyroby niezgodne z zasadniczymi wymaganiami znajdują się w obrocie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za konieczne nakazanie wycofania wyrobów z obrotu oraz powiadomienie o tym konsumentów. Strona nie zgadzając się z decyzją z dnia [...] października 2010 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wyjaśniła, że wadliwe mocowanie plastikowych oczu dotyczyło tylko niewielkiej partii zabawki, wyprodukowanej w 2006 r. w ramach "krótkiej, jednorazowej serii". Wobec tego, że od daty produkcji upłynęły cztery lata ma obiektywne trudności w ustaleniu odbiorców zabawki. Podniosła również, że przeprowadzenie badania laboratoryjnego odbyło się bez jej powiadomienia i udziału. Nadto uzupełniła braki formalne przedstawionych przez nią kserokopii dokumentów i załączyła pełnomocnictwo dla głównej księgowej. Według oceny strony terminy wyznaczone przez organ na wykonanie przez nią określonych działań były zdecydowanie za krótkie. Wskazała również na uchybienie, polegające na tym, że pisma organu kierowane były na prywatny adres wspólników spółki cywilnej, zamiast na adres siedziby spółki. Strona podniosła także, że publikacja ogłoszenia prasowego mogłaby przynieść nieodwracalne szkody w postaci naruszenia jej reputacji i dobrego imienia jako producenta zabawek. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją [...] z dnia [...] lutego 2011 r. po rozpoznaniu wniosku strony o ponowne rozpoznanie sprawy utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] października 2010 r. Organ nie znalazł podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska, albowiem kserokopie dowodów nadania do strony przesyłek zawierających maskotki pluszowe oraz dowód dostawy nr [...] i pismo dotyczące zwrotu zabawki pluszowej [...] (postać [...]) przez przedsiębiorcę K. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w E. są niewystarczające do uznania, że zakwestionowany wyrób został wycofany z obrotu. Przede wszystkim nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że przedmiotem zwrotu była zabawka pluszowa [...] (postać [...]), bowiem na ww. dokumentach znalazł się jedynie zapis "maskotki pluszowe". Twierdzenie strony, że zabawka została wyprodukowana w 2006 roku i dlatego też ustalenie odbiorców nastręczało trudności nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona prowadząc działalność gospodarczą dysponuje dokumentacją rozchodową, na podstawie której możliwe jest sporządzenie zestawienia kontrahentów. Niezależnie od powyższego, zdaniem organu, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem strony, że przedmiotowa zabawka nie występuje "w dostępnej jej sieci kontrahentów", w związku z czym zasadne jest uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem fakt ten nie został udowodniony. Podobnie, jak i twierdzenie, że wadliwe mocowanie plastikowych oczu dotyczyło tylko niewielkiej partii zabawki. Odnosząc się do kolejnego zarzutu strony organ podkreślił, że postępowanie kontrolne, w trakcie którego wyrób poddany zostaje badaniom prowadzi właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej a stroną tego postępowania jest przedsiębiorca, którego działalność jest kontrolowana, a nie producent czy inny podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie wyrobu do obrotu. Stąd też nie było potrzeby powiadamiania skarżącej o przeprowadzeniu badań laboratoryjnych zabawki. Niezasadny jest też zarzut strony odnośnie wyznaczenia krótkiego terminu na podjęcie działań. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazał, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. zostało przez stronę odebrane w dniu [...] maja 2010 r., natomiast dowody w postaci 5 dokumentów strona przekazała dopiero w dniu [...] września 2010 r. a zatem po upływie ponad 4 miesięcy. Przekazane dokumenty nie mogły być uznane za dowody w sprawie, bowiem nie zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem a pismo je przekazujące zostało podpisane przez osobę upoważnioną, jednak bez dołączenia wymaganego przepisami pełnomocnictwa. Zdaniem organu, na uwzględnienie nie zasługuje także argument kierowania przez organ korespondencji na prywatny adres wspólnika spółki cywilnej, zamiast na adres siedziby spółki, w sytuacji gdy spółka cywilna nie stanowi samodzielnego podmiotu prawa. Według oceny organu, zobowiązanie strony do zamieszczenia ogłoszeń w prasie było niezbędne z uwagi na bezpieczeństwo użytkowników zakwestionowanej zabawki tj. dzieci oraz z uwagi na to, że strona nie udowodniła faktu wycofania ww. wyrobu z obrotu. W takich okolicznościach partykularny interes strony wyrażający się w trosce o jej reputację nie może podlegać ochronie. Na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lutego 2011 r., w części dotyczącej obowiązku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach A. i K. L. Z. s. c. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy mając na uwadze słuszny interes skarżących w sytuacji, kiedy należało uwzględnić okoliczności sprawy i udzielić stronie znacznie dłuższego terminu do wykonania zaleceń wydanych w toku postępowania, 2) art. 8 kpa poprzez działanie wbrew obowiązkowi prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa w sytuacji, kiedy nałożono na stronę obowiązki, których wykonanie wymagało znacznego nakładu pracy osób, materiałów, kosztów, nie było możliwe we wskazanych przez organ terminach, 3) art. 12 kpa poprzez działanie ze zbyt małą wnikliwością na rzecz szybkości działania w sytuacji kiedy z okoliczności sprawy wynikało, że zakwestionowane zabawki pochodziły z produkcji roku 2006 i w okolicznościach sprawy wykonanie zaleceń organu wymagało znacznie dłuższych terminów niż wyznaczonych przez organ tym bardziej, że w znaczącym zakresie wykonanie zaleceń zależne było od kontrahentów spółki a więc pozostawało poza wpływem strony. Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli te same argumenty jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując na obiektywne trudności wycofania kwestionowanych zabawek z obrotu z uwagi na datę ich produkcji oraz zbyt krótki okres udzielony mu przez organ za wykonanie powyższego nakazu. Poza tym podnieśli nieprawidłowość dotyczącą postępowania organu albowiem zaskarżone decyzje, wydane w pierwszej i drugiej instancji pochodzą z tego samego departamentu, co mogło naruszyć obiektywizm organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawą materialnoprawną decyzji, wydanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stanowiły przepisy art. 41c ust. 3 pkt 1 i 4 oraz art. 41c ust. 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2087 ze zm.) W myśl powyższych uregulowań, jeżeli wyniki kontroli wykażą, że dany wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, a strona postępowania nie podjęła działań, o których mowa w art. 41b ust. 1 to organ prowadzący postępowanie może w drodze decyzji m.in. nakazać wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku, nakazać stronie postępowanie powiadomienie konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, określając termin i sposób powiadomienia, zaś decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli tylko wymaga tego interes konsumentów lub użytkowników wyrobu. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie neguje, iż wyprodukowana przez nią w 2006 r. i wprowadzona do obrotu partia zabawek pluszowych 147B (postać [...]) nie spełniała wymagań określonych w § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek (Dz. U. Nr 210, poz. 2045 ze zm.) z uwagi na pojawienie się w wyniku badań w specjalistycznym laboratorium małych elementów (plastikowych oczu), które mieszczą się całkowicie w cylindrze do badania małych części i że wydany przez organ nakaz wycofania z obrotu przedmiotowej zabawki pluszowej jest zasadny. Nałożenie natomiast sankcji z art. 41c ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oceny zgodności jest dla niej zbyt uciążliwe i za daleko idące w okolicznościach danej sprawy, których organ nie wyjaśnił należycie przez co dopuścił się podniesionych w skardze naruszeń art. 7, 8 i 12 kpa. Z zarzutami strony nie sposób jest się zgodzić. W tym miejscu należy podnieść, że odpowiedzialność administracyjna producenta za wprowadzenie do obrotu produktu niezgodnego z wymogami oparte jest na obiektywnej odpowiedzialności podmiotu naruszającego przepisy, a zatem nie na zasadzie winy, czy też zasadach słuszności. Skarżący w niniejszej sprawie nie mogą więc zwolnić się od ponoszenia tej odpowiedzialności z uwagi na przeszkody, które napotkali w trakcie wykonywania obowiązku, nałożonego na nich postanowieniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] kwietnia 2010 r. Zarzut skarżących dotyczący zbyt pośpiesznego działania organu nie jest zasadny. Należy bowiem mieć na uwadze treść przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o systemie oceny zgodności, w myśl którego postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami nie może być prowadzone dłużej niż 4 miesiące. W niniejszej zaś sprawie strona została powiadomiona o wszczęciu postępowania w dniu [...] maja 2010 r. zaś decyzja pierwszoinstancyjna została wydana w dniu [...] października 2010 r., przy czym toczące się postępowanie było przedłużone na wniosek strony. Okres pięciomiesięczny był, więc jak zasadnie przyjął organ, wystarczający do zakończenia procesu wycofywania wyrobu z obrotu i przedłożenia dowodów na tę okoliczność. Tymczasem strona nie wykazała, aby w toku prowadzonego postępowania podejmowała sukcesywne i skuteczne działania. Przez okres 4 miesięcy nie przedstawiła żadnego dowodu na okoliczność wycofania wyrobu z obrotu, a nawet nie ustaliła listy odbiorców zakwestionowanej zabawki. Mimo pouczeń organu strona nie dokumentowała we właściwy sposób podejmowanych działań naprawczych, albowiem dokumenty przekazane przez stronę nie mogły być uznane za dowód w sprawie z uwagi na brak potwierdzenia za zgodność z oryginałem przez osoby do tego uprawnione. W tym stanie rzeczy za datę wydania kwestionowanych decyzji organ prawidłowo uznał, że strona nie wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków i że kwestionowany produkt pozostaje w obrocie. W takim stanie faktycznym zastosowanie przez organ sankcji z art. 41c ust. 3 pkt 1 i 4 nie jest działaniem dowolnym. Z uwagi na wady wyrobu (zabawka dla dzieci) jak najbardziej zasadne było nakazanie powiadomienia użytkowników o wadach wyrobu. Ustosunkowując się zaś do zarzutu strony wadliwego prowadzenia postępowania przez ten sam departament, zarówno w pierwszej instancji jak i w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy podnieść, co następuje. Zgodnie z art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Z kolei z art. 24 § 1 pkt 5 kpa wynika, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Z regulacji zawartej w art. 127 § 3 kpa wynika, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ (ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze) jest wyjątkiem od klasycznie rozumianej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, na której istotę składa się dewolutywność środka odwoławczego, co oznacza, że wniesienie środka odwoławczego, uruchamiające mechanizm weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia powinno powodować skierowanie sprawy do rozpatrzenia przez inny organ, tj. organ wyższego stopnia. Jest natomiast środkiem suspensywnym - do upływu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w razie jego wniesienia w terminie do czasu wydania ponownego rozstrzygnięcia, wstrzymane jest wykonanie pierwszego orzeczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem monokratycznym i jest ministrem w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 kpa. W przypadku art. 127 § 3 kpa mamy do czynienia z weryfikacją decyzji przez ten sam podmiot prawa, który je wydał, czego nie zmienia okoliczność, że decyzję podpisuje lub przygotowuje upoważniony przez organ pracownik. Już z tego względu odpowiednie stosowanie przepisów o wyłączeniu pracownika, który brał udział w wydaniu wcześniejszej decyzji nie jest uprawnione. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w szeregu swoich orzeczeń (uchwała z 20 maja 2010 roku, sygn. akt I OPS 13/09 ONSA i WSA 2010/5/82, wyrok NSA z 19 stycznia 2011 roku, sygn. akt II GSK 84/10). Z tych wszystkich względów okoliczność, iż decyzję w pierwszej instancji, jak i po ponownym rozpoznaniu sprawy podpisała ta sam osoba, działająca z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie narusza prawa. Z uwagi na to, że zarzuty skargi okazały się nieskuteczne Sąd na mocy art. 151 ppsa orzekł o jej oddaleniu.