VI SA/Wa 829/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji oraz z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty p o s t a n a w i a odmówić K. Ś. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu K. Ś. w sprawie niniejszej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji oraz z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Powyższe postanowienie z dnia 9 listopada 2007 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Skarżący został prawidłowo pouczony, iż od postanowienia przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Sprzeciw od powyższego postanowienia skarżący złożył w dniu [...] listopada 2007 r. (koperta w aktach sprawy), przy czym zauważyć należy, iż w sprzeciwie skarżący nie podniósł żadnych nowych okoliczności dotyczących jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych w stosunku do informacji stanowiących podstawę rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2007 r. i rozpoznanego przez Sąd w dniu 9 listopada 2007 r. W treści ww. sprzeciwu nie wskazano okoliczności dotyczących kwestii sytuacji majątkowej, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę przy rozpoznawaniu sprzeciwu w związku z wcześniejszą odmową przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] czerwca 2007 r. skarżący przesłał na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji oraz z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Z uwagi na fakt, iż złożony wniosek był niewystarczający do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2007 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia ww. wniosku poprzez przesłanie: a) odpisów zeznań podatkowych skarżącego i jego małżonki za rok 2006, ewentualnie dokumentów potwierdzających wysokość dochodów uzyskanych przez nich w tym okresie, b) dokumentów wskazujących wysokość dochodów uzyskanych przez skarżącego w roku bieżącym (w zależności od formy opodatkowania), c) udokumentowanie sytuacji finansowej małżonki skarżącego, d) wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, e) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania oraz innych obciążeń. Ponadto zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2007 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadane przez niego na rachunkach bankowych środki pieniężne. Z nadesłanego przez skarżącego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) wynika, iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskał w 2006 r. przychód na poziomie [...] zł., co przy kosztach uzyskania w kwocie [...] zł. przyniosło stratę w wysokości [...] zł. Jak podnosi natomiast w formularzu aktualnie strata z prowadzonej działalności gospodarczej sięga [...] zł., przy czym w piśmie złożonym w dniu [...] lipca 2007 r. wyjaśnia, iż w związku z powyższym nie posiada zeznania o dochodzie osiągniętym w bieżącym roku. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, panią B. Ś., która jest osobą bezrobotną. Na utrzymaniu małżonków Ś. pozostaje [...] małoletnich dzieci. Jako majątek pan K. Ś. wskazał nieruchomość rolną o powierzchni [...] oraz budynek gospodarczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, iż postępowanie sądowoadministracyjne jest następstwem działalności gospodarczej skarżącego. W takim przypadku natomiast, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 12 maja 2003 r. /sygn. I SA/Wr 484/03/ koszty sądowe stanowią dochód budżetu Państwa, zwolnienie więc od tego obowiązku oznacza w rzeczywistości swoistą formę kredytowania podmiotów zobowiązanych do uiszczenia tych kosztów i niedopuszczalna jest sytuacja, gdy podmioty te wykonując ciążące na nich zobowiązania żądają, by koszty sądowe pokrywał im Skarb Państwa. W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że skarżący prowadząc działalność gospodarczą ponosi z tego tytułu stratę. Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego natomiast wynika, iż na bieżąco dokonywane są na rzecz skarżącego przelewy przez jego kontrahentów w kwotach oscylujących od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Ponadto skarżący reguluje bieżące opłaty obejmujące zarówno faktury, jak i składki ubezpieczeniowe oraz zaliczki na podatek dochodowy. Co więcej, w okresie od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2007 r. skarżący dysponował środkami wielokrotnie przewyższającymi wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. (GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W niniejszej sprawie natomiast skarżący wielokrotnie dysponował wolnymi środkami na swoim rachunku bankowym w kwotach pozwalających na pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, a sam fakt notowania strat z działalności gospodarczej nie przesądza o tym, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym nie można zakwalifikować skarżącego do zakreślonego w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. kręgu osób, w przypadku których stan majątkowy nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W sprzeciwie z dnia [...] listopada 2007 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2007 r. skarżący nie wskazał nowych okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej, a zatem należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek do przyznania mu w sprawie niniejszej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak jest zatem podstaw do przeniesienia kosztów związanych z przedmiotową sprawą na Skarb Państwa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.