VI SA/Wa 860/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z 20 lutego 2025 W. D. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "organ") z dnia 5 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Postanowieniem z 23 października 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na zależność rozstrzygnięcia w tej sprawie od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego, a mianowicie sprawy prowadzonej pod sygn. akt VI SA/Wa 717/25, w ramach której zaskarżono tę samą decyzję. Postanowieniem z 8 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 860/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął postępowanie w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w cytowanym przepisie oznacza przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły przeszkody mające charakter trwały, umożliwiające prowadzenie dalszego postepowania w sprawie. Umorzenie postępowania oznacza zatem przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Umorzenie postępowania powoduje więc jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej, lecz w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że podlegająca kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie decyzja organu z 5 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu współpracy przy prowadzeniu działalności pozarolniczej była już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w ramach postępowania zainicjowanego przez A. D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 717/25 oddalił skargę na przedmiotową decyzję. Orzeczenie to jest prawomocne. W związku zatem z wydaniem prawomocnego wyroku w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 717/25 dotyczącej tożsamego przedmiotu zaskarżenia, zaistniała przeszkoda procesowa w postaci stanu powagi rzeczy osądzonej (zgodnie z art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia), do dalszego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie ze skargi skarżącego pod sygn. VI SA/Wa 860/25. Kontynuowanie postępowania w sprawie skargi skarżącego na decyzję, która w związku z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego oddalającym skargę stała się prawomocna oraz jego zakończenie przez wydanie wyroku rozstrzygającego ponownie tożsamą sprawę sądowoadministracyjną co do istoty, skutkowałoby powstaniem wady nieważności postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 860/25 (art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Tym samym Sąd dostrzegł trwałą przeszkodę uniemożliwiającą prowadzenie postępowania w tym samym przedmiocie, bowiem postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie, a dotyczące tożsamego przedmiotu zaskarżenia, co do którego sąd administracyjny wydał już prawomocny wyrok oddalający skargę (VI SA/Wa 717/25), nie może być kontynuowane ze względu na jego bezprzedmiotowość wynikającą z niedopuszczalności wyrokowania (por. postanowienie NSA z 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II GZ 534/24). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.