VI SA/Wa 872/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą [...] na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...]" nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Skarżąca B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...]" nr [...], zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podniosła skarżąca, ww. decyzja powoduje powstaniem wobec niej bardzo ujemnych skutków gospodarczych. Sprzedaż wymyślonych przez nią paluszków to jedyne źródło jego utrzymania. Całą swoją działalność gospodarczą budowała w oparciu o pomysł "[...]", które chronię także innymi tytułami chronionymi, tworząc własną oryginalną strategię konkurencyjności i innowacyjności na rynku. Ponadto poczyniła inwestycje finansowe na budowanie pozycji rynkowej swoich produktów. Zaskarżona decyzja powoduje zaś, że używany przez nią wzór przemysłowy nie mógłby być używany przez nią na zasadzie wyłączności, bowiem wzór ten swobodnie, bez ograniczeń mogłyby używać podmioty trzecie. Nadto konkurencji strony skarżącej mogliby wykorzystywać jego wypracowaną pozycję i nabytą już przez wzór użytkowy rozpoznawalność wśród konsumentów. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby skutkować całkowitym zakończeniem prowadzonej przez stronę skarżąca działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę źródła utrzymania. Spełniona zatem zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, podniesiona przez stronę argumentacja, nie stanowi uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Unieważnione zaskarżoną decyzją prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...]" nr [...] nie powoduje, że skarżąca nie może nadal wytwarzać produktów piekarskich objętych ww. wzorem przemysłowym. Wprawdzie unieważnienie powyższego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego może mieć wpływ na osiągane przez skarżącą przychody i może skutkować powstaniem szkody, jednakże brak jest podstaw do twierdzenia, że szkoda ta będzie znaczna, a tylko taka – stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – uzasadniałaby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spółka nie przedstawiła w szczególności żadnych danych na poparcie swojej argumentacji, np. stanowiących porównanie uzyskiwanych dochodów ze sprzedaży produktu objętego prawem z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego w stosunku do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży tego produktu sprzed dnia wydania zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że korzystanie przez inne podmioty z prawa do powyższego wzoru przemysłowego narazi spółkę na znaczną szkodę. Nie ma również podstaw do uznania, że wykonanie decyzji doprowadzi do znacznego osłabienia renomy strony skarżącej i że ta okoliczność będzie trudna do odwrócenia. Argumenty strony w tym zakresie mają charakter wyłącznie subiektywny i jako takie nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej. Irrelewantny dla rozpoznania omawianego wniosku jest powołany przez stronę skarżącą argument utraty źródła utrzymania spowodowany wykonaniem zaskarżonej decyzji, albowiem strona skarżąca posiada status spółki kapitałowej, a argumenty odnoszące się do utraty źródła utrzymania mogą być podnoszone jedynie przez osoby fizyczne. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.