VI SA/Wa 907/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (w sprawie wniosku o wpis na listę radców prawnych z zachowaniem ciągłości wpisu) p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącą K. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej K. S. radcę prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca K. S. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu, powołując się na brak środków finansowych oraz dochodów. Z informacji podanych w formularzu wniosku wynika, że skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe Jej majątek wyczerpuje lokal mieszkalny o powierzchni 81 m2 oraz garaż o powierzchni 30 m2. Skarżąca załączyła wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, który potwierdza, i z skarżąca iż od 15 lipca 2013 r. nie prowadzi działalności gospodarczej. W piśmie z 13 października 2015 r. skarżąca wskazała, że nie posiada żadnych rachunków bankowych bądź lokat. W konsekwencji skarżąca nie osiąga żadnych dochodów, jak również nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Mając na uwadze okoliczność, że skarżąca nie uzyskuje żadnych dochodów, uznać należy, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.