VI SA/Wa 911/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2009 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt k.p.a. oraz art. 31 ust.2 pkt.1 w związku z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz.1221 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. M. (zwanego dalej skarżącym) od decyzji Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] cofającej licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, utrzymał w mocy wyżej wskazaną decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego organ II instancji uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji była zgodna z obowiązującymi przepisami. Organ II instancji wskazał, że Komendant Rejonowy Policji W., działając na podstawie art. 30 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia w związku z §10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 czerwca 1998 r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony (Dz. U. Nr 78, poz.511) oraz art.106 § 5 k.p.a., z uwagi na obowiązek okresowego opiniowania licencjonowanego pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia wydał, w formie postanowienia, negatywną opinię o skarżącym w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym przeciwko skarżącemu z art. 207 § 1 k.k., umorzonym ze względu na brak danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa oraz z uwagi na fakt, że skarżący figuruje w bazie danych KSIP jako osoba będąca w zainteresowaniu organów ścigania za przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. i 224 § 2 k.k. a także w związku z notowaniem skarżącego za wykroczenia w ruchu drogowym. Na dzień wydania opinii skarżący przebywał w Areszcie Śledczym [...] Podane okoliczności każą przyjąć, że skarżący nie daje rękojmi do wykonywania zawodu pracownika ochrony fizycznej. Ze wspomnianym postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. skarżący zapoznał się w dniu 26 czerwca 2008 r., przebywając w Zakładzie Karnym w [...]. Postanowienie nie zostało zaskarżone przez stronę. W tym stanie rzeczy, organ I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. cofnął skarżącemu licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia albowiem zgodnie z art. 31 ust.2 pkt.1 ustawy o ochronie osób i mienia, negatywna opinia o pracowniku ochrony stanowi samoistną przesłankę cofnięcia licencji. W odwołaniu od decyzji Komendanta Stołecznego Policji skarżący zakwestionował prawo Komendanta Rejonowego Policji W. do wydania wspomnianej opinii, wskazując, że od 10 lat mieszka w dzielnicy B. przy ul. [...]. W związku z tym, jednostką właściwą miejscowo do wydania tego rodzaju orzeczenia jest Komendant Komisariatu Policji W., podlegający pod Komendanta Rejonowego Policji [...]. Niewłaściwy organ, który opinię wydał nie miał wystarczającej wiedzy na temat skarżącego. Skarżący zarzucił również brak czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, ponieważ Dział Penitencjarny Aresztu Śledczego w B. nie udostępnił mu do wglądu materiałów zebranych w toku prowadzonego postępowania. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Komendant Główny Policji podał, że w wyniku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego organ II instancji w drodze korespondencji uzyskał z Aresztu Śledczego w [...] od kierownika Działu Penitencjarnego kopię postanowienia Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] maja 2008 r., na której widnieje adnotacja z dnia [...] czerwca 2008 r. z podpisem skarżącego, potwierdzająca, że zapoznał się on z negatywnie opiniującym jego osobę postanowieniem. W aktach sprawy brak jest zażalenia strony na to postanowienie, natomiast znajdują się tam inne dowody potwierdzające fakt podejmowania przez organ I instancji niezbędnych czynności związanych z zapewnieniem stronie czynnego udziału w toku całego postępowania administracyjnego, m. in. zgoda Kierownika Sekcji Postępowania Przygotowawczego [...] Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla W. na zapoznanie skarżącego z aktami postępowania administracyjnego oraz oświadczenie strony z. dnia [...] października 2008 r. o zapoznaniu się w całości z aktami sprawy w czasie jego pobytu w areszcie śledczym. Na tym ostatnim dokumencie skarżący dopisał, że nie zgadza się z postanowieniem negatywnie go opiniującym, nie jest świadomy postępowania prowadzonego w trybie art. 207 k.k. (przestępstwo z grupy przestępstw przeciwko rodzinie i opiece), które zostało umorzone, a jego wykroczenie drogowe nie może być podstawą do cofnięcia licencji pracownika ochrony. Oświadczył również, że pisał w tej sprawie do "Wydziału Administracji " (pismo strony z dnia [...] sierpnia 2008 r.). W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że Komendant Główny Policji nie jest organem odwoławczym w sprawach rozstrzygnięć wydawanych w ramach współdziałania organów Policji w postępowaniu głównym dotyczącym licencji pracowników ochrony. Komendant Główny Policji, rozpatrując odwołanie strony od decyzji Komendanta Stołecznego Policji, cofającej licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia dokonał również oceny okoliczności wydania postanowienia z dnia [...] maja 2008 r. przez Komendanta Rejonowego Policji [...] jako dowodu, który w niniejszym postępowaniu stanowi podstawę niekorzystnej dla strony decyzji organu I instancji. Ponadto, w wyniku podjętych w postępowaniu odwoławczym dodatkowych czynności wyjaśniających organ ustalił, że strona została zapoznana ze wskazanym postanowieniem. Mimo prawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu strona nie wniosła na nie zażalenia, a zatem postanowienie - jako ostateczne - ma moc wiążącą w sprawie głównej o cofnięcie licencji. Komendant Główny Policji zauważył równocześnie, iż toczące się przeciwko stronie postępowanie karne wraz z zastosowanym środkiem izolacyjnym w postaci aresztu tymczasowego uzasadniały wydanie negatywnej opinii o stronie jako pracowniku ochrony. Zgodnie z dyspozycją art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, naganna opinia o pracowniku ochrony stanowi podstawę cofnięcia licencji. Przepis ten ma charakter obligatoryjny co oznacza, że organy Policji nie mają wyboru w sposobie rozstrzygnięcia. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy odrzucił również zarzut skarżącego, że opinia o nim została sporządzona przez niewłaściwy miejscowo organ Policji. Organ odwoławczy zauważył, że przy sporządzaniu opinii wzięto pod uwagę informacje organu Policji, na terenie działania którego strona jest tymczasowo zameldowana. W skardze z dnia 22 kwietnia 2009 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżący postawił zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego w szczególności art. 31 w związku z art. 32 ustawy o ochronie osób i mienia. Na rozprawie w dniu 22 września 2009 r. skarżący poparł skargę. W odpowiedzi na pytanie sędziego sprawozdawcy oświadczył, że na dzień toczącej się rozprawy jest wobec niego stosowany dozór policyjny w związku z podejrzeniem popełnienia czynu z art. 282 k.k.. Zdaniem skarżącego sprawa niebawem się wyjaśni. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia w związku z § 10 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony, opinię o osobie ubiegającej się o licencję pracownika ochrony oraz o pracowniku ochrony wydaje właściwy, ze względu na miejsce zamieszkania opiniowanego, Komendant Komisariatu Policji na polecenie Komendanta Wojewódzkiego Policji. Negatywna opinia o osobie ubiegającej się o licencję pracownika ochrony bądź o pracowniku ochrony, wydawana w trybie art. 106 § 5 k.p.a., jest podstawą do odmowy wydania licencji pracownika ochrony lub wszczęcia postępowania administracyjnego o cofnięcie licencji. Jak wynika z niespornych okoliczności faktycznych sprawy, skarżący nie składał zażalenia na postanowienie opiniujące Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] maja 2008 r., w związku z czym uzyskało ono walor prawomocności. W tym stanie rzeczy, Komendant Policji, po otrzymaniu prawomocnego odpisu w/w postanowienia słusznie wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia licencji oraz wydał decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. cofającą licencję. Do wszczęcia postępowania obligował go przepis § 10 ust 3 podanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który stanowi, że negatywna opinia o osobie ubiegającej się o licencję pracownika ochrony bądź o pracowniku ochrony jest podstawą do odmowy wydania licencji pracownika ochrony lub wszczęcia postępowania administracyjnego o cofnięcie licencji. Natomiast dyspozycja art. 31 ust.2 pkt.1 ustawy o ochronie osób i mienia obliguje Komendanta Wojewódzkiego Policji do cofnięcia licencji pracownikowi ochrony, który przestał spełniać warunek określony w art. 26 ust.3 pkt 1 tejże ustawy, a zatem w sytuacji, gdy osoba taka przestanie mieć nienaganną opinię wydaną przez komendanta komisariatu Policji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby. (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt VI S/Wa 2161/04). Z treści uzasadnienia postanowienia z dnia [...] maja 2008 r. wynika jednoznacznie, że organ powziął negatywną opinię o skarżącym w związku z faktem prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowania przygotowawczego z art. 207 k.k. umorzonego z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, pobytu skarżącego w Areszcie Śledczym [...] w dacie wydawania opinii oraz figurowania jego nazwiska w bazie danych KSIP jako osoby będącej w zainteresowaniu organów ścigania za przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. i 224 § 2 k.k. (wymuszenie), a ponadto z faktu notowania skarżącego za wykroczenia w ruchu drogowym. W tej sytuacji organy Policji były zobligowane zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia do podjęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia licencji. Należy podkreślić, że w myśl art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, negatywna opinia o pracowniku ochrony stanowi samoistną obligatoryjną przesłankę cofnięcia licencji. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 427/06). W ocenie Sądu, prawomocne postanowienie negatywnie opiniujące skarżącego jest wiążące dla organów Policji, które były zobligowane do cofnięcia licencji, albowiem pracownik ochrony przestał spełniać warunki ustawowe w postaci posiadania pozytywnej opinii wydanej przez organy Policji. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącego, Komendant Rejonowy Policji [...] był upoważniony do wydania spornej opinii z uwagi na miejsce zameldowania skarżącego na pobyt stały (W., ul. [...]). Stosownie do § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony, opinię o osobie ubiegającej się o licencję pracownika ochrony oraz o pracowniku ochrony wydaje właściwy, ze względu na miejsce zamieszkania opiniowanego, Komendant Komisariatu Policji na polecenie Komendanta Wojewódzkiego Policji. Definiując pojęcie miejsca zamieszkania należy mieć na uwadze treść art. 25 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której ona przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z treści dokumentu z dnia [...] lutego 2006 r. (k. [...] akt adm.) wynika, że miejscem pobytu stałego skarżącego jest W., dzielnica W., ul. [...]. Taki sam adres zamieszkania na pobyt stały został wygenerowany z Centralnej Bazy Danych KSIP (k. [...] akt adm.). Na podstawie uzyskanej informacji ustalono właściwość miejscową organu, który wydał postanowienie opiniujące z dnia [...] maja 2008 r. W związku z powzięciem przez organ wiadomości, że skarżący od dłuższego czasu przebywa w innym miejscu zamieszkania (W., ul. [...]) niż wynikający z adresu zameldowania na pobyt stały (k. [...] akt adm.), Komenda Rejonowa Policji [...] – właściwa ze względu na miejsce pobytu stałego skarżącego, zwróciła się przed sporządzeniem spornej opinii pismem z dnia [...] lutego 2008 r. (k. [...] akt adm.) do właściwej ze względu na miejsce aktualnego zameldowania skarżącego na pobyt czasowy (k. [...] akt adm.) Komendy Rejonowej Policji W. z prośbą o przedstawienie opinii o skarżącym. Uzyskane informacje posłużyły Komendzie Rejonowej Policji [...] do sporządzenia opinii. Tym samym, za niezasadne należy uznać zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia [...] lutego 2009 r., w którym skarżący kwestionuje prawo Komendanta Komendy Rejonowej Policji [...] do wydania opinii będącej podstawą do cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Mając powyższe na uwadze, oraz oceniając materiał zgromadzony w sprawie stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a jako nie znajdującą uzasadnienia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym .