VI SA/Wa 913/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie stwierdzenia prawa do sfinansowania leczenia ortodontycznego postanawia odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie stwierdzenia prawa do sfinansowania leczenia ortodontycznego. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia skarga została złożona przed doręczeniem zaskarżonej decyzji skarżącemu. Postanowienie to zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 11 stycznia 2012 r. W dniu 10 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. W dniu 27 lutego 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. (złożony za pośrednictwem organu w dniu 18 stycznia 2012 r.). W odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi organ wskazał, że do wniosku nie została dołączona skarga. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2012 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego, czy w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. VI SA/Wa 913/11 nadal podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalność wniosku oznacza, iż brak jest koniecznych warunków umożliwiających jego rozpoznanie. Ponadto o niedopuszczalności wniosku można mówić wtedy, gdy strona nie uchybiła terminowi, o którego przywrócenie wnosi (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 338). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia Sądu o odrzuceniu pisma procesowego wykluczają się wzajemnie. Jeżeli bowiem strona twierdzi, że dokonała czynności w terminie, a sąd błędnie uznał, iż uchybiła terminowi, to powinna wnieść środek odwoławczy. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest natomiast aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Takie stanowisko zostało wyrażone w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 341/08 (publ. LEX nr 505338). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Powyższe stanowisko zostało wprawdzie ukształtowane na gruncie przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu w k.p.c. oraz w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zostało zaakceptowane i znajduje pełne zastosowanie w posŧępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wyłączenie możliwości równoczesnego złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika nie tylko z konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Skarga kasacyjna oparta jest bowiem na twierdzeniu, że termin został zachowany, a wniosek o przywrócenie terminu na przeciwnym – że do uchybienia terminu doszło. Przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych środków w zakresie postępowania sądowego, o czym stanowi art. 86 § 2 powołanej ustawy p.p.s.a., przy czym wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy. Termin ten nie rozpoczyna biegu dopóki strona nie dowie się, że do naruszenia doszło. Wobec tego w sytuacji, gdy strona złożyła skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej. Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać należy za niedopuszczalny z mocy ustawy, co ma miejsce w niniejszej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, LEX nr 53302, z dnia 7 lutego 2000 r. CKN 1261/99, Prok i Pr. 2001/4/30). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 88 powołanej ustawy p.p.s.a., odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.