VI SA/Wa 929/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości oddala skargę Dnia [...] maja 2004 r. P. Spółka z o.o. (P.), wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej: URTiP) z wnioskiem o dokonane rezerwacji 1 kanału FDD o szerokości [...] MHz w zakresie częstotliwości [...] MHz i [...] MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla ruchomej publicznej sieci telefonicznej działającej zgodnie ze standardem telekomunikacyjnym UMTS (Uniwersalny System Telekomunikacji Ruchomej, ang. Universal Mobile Telecommunications System). Prezes URTiP wydał w dniu [...] czerwca 2004 r. decyzję nr [...], w której odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości we wnioskowanym zakresie. Uzasadniając ww. decyzję Prezes URTiP wskazał, iż w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości są wyłaniane w drodze przetargu. W związku z faktem, iż z wnioskiem o rezerwację tych samych zasobów częstotliwości wystąpiła również T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], przetarg był obligatoryjnym sposobem wyłonienia podmiotu, na rzecz którego miała być dokonana rezerwacja. Dokonanie takiej rezerwacji z pominięciem trybu przetargowego spowodowałoby wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. stanowiłoby podstawę stwierdzenia nieważności decyzji. P. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] czerwca 2004 r., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia. Głównym zarzutem stawianym przez Spółkę było wadliwe sformułowanie sentencji decyzji, albowiem kategoryczna i bezwarunkowa odmowa dokonania przez Prezesa URTiP rezerwacji częstotliwości na rzecz P. uniemożliwia dalsze ubieganie się o powyższą częstotliwość w procedurze przetargowej określonej w uzasadnieniu decyzji. Prawidłowa sentencja decyzji odmownej, zdaniem P., winna wyraźnie wskazywać, iż dotyczy ona odmowy dokonania rezerwacji bez przeprowadzenia postępowania przetargowego. Ponadto, zdaniem strony, niejasna jest również podstawa materialno-prawna zaskarżonej decyzji. P. zarzuciła także Prezesowi URTiP, że nie została poinformowana przed wydaniem powyższej decyzji o fakcie złożenia wniosku o rezerwację częstotliwości przez T. Sp. z o.o. Pismem z dnia [...] lipca 2004 r. Prezes URTiP poinformował Spółkę, iż T. Sp. z o.o. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2004 r. wystąpiła o rezerwację wszystkich częstotliwości we wnioskowanych przez P. zakresach. Ponadto Prezes URTiP poinformował, że w paśmie [...] GHz, tj. w paśmie, w zakresie którego mieściły się częstotliwości, co do których P. złożyła w dniu [...] maja 2004 r. wniosek, wolne są 3 kanały FDD (dupleks z podziałem częstotliwościowym, ang. Frequency Division Duplex) i 1 kanał TDD (dupleks z podziałem czasowym, ang. Time Division Duplex). Pouczono także stronę, iż może składać wnioski i oświadczenia w terminie 7 dni od doręczenia przedmiotowego pisma. Z dniem 3 września 2004 r. weszła w życie ustawa – Prawo telekomunikacyjne (Pt). Na mocy art. 222 ust 1 Pt, (...) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie Pt stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy. Decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...], Prezes URTiP utrzymał zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. w mocy, wskazując, iż w jego opinii zarzuty P., zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, są bezzasadne, bowiem o tożsamości sprawy decydują łącznie: tożsamość stron, tożsamość przedmiotu postępowania oraz tożsamość stanu faktycznego. W przypadku ogłoszenia przetargu na dokonanie rezerwacji przedmiotowych częstotliwości i ewentualnego złożenia oferty wraz z wnioskiem przez P. stan faktyczny sprawy będzie inny od stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, zdaniem Prezesa URTiP wyrażonego w wydanej decyzji, nie można przyjąć, że decyzja wydana na wniosek złożony wraz z ofertą w postępowaniu przetargowym wszczętym przez Prezesa URTiP, dotyczyć będzie sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W dniu [...] października 2004 r. P. złożyła skargę na decyzję Prezesa URTiP z dnia [...] września 2004 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, (WSA), wnosząc o uchylenie powyższej decyzji. Spółka w przedmiotowej skardze zarzuciła błędne sformułowanie ww. decyzji, podkreślając, iż zaniechanie wskazania w zaskarżonej decyzji, iż odmowa rezerwacji częstotliwości dotyczy jedynie dokonania tej rezerwacji bez przetargu, tworzy stan rzeczy osądzonej. Ponadto P. wskazała, iż w jej ocenie niejasna jest sama podstawa materialno-prawna wydanej decyzji, bowiem powołany przepis art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy nie wskazuje na możliwość wydania decyzji administracyjnej o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości w przypadku konieczności przeprowadzenia przetargu. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt VI SA/WA 2040/04, WSA oddalił skargę P. z dnia 1 października 2004 r. Zdaniem WSA, zaskarżona decyzja Prezesa URTiP, jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] czerwca 2004 r., nie naruszyły norm prawa materialnego, jak również nie uchybiły przepisom postępowania. Zdaniem WSA, Prezes URTiP prawidłowo odmówił dokonania rezerwacji wnioskowanych przez P. częstotliwości na rzecz Spółki, bowiem w przypadku wolnych 100 kanałów oraz złożenia wniosku o rezerwację tych samych częstotliwości przez inny podmiot (T. Sp. z o.o.), Prezes URTiP zobowiązany był do przeprowadzenia przetargu w celu wyłonienia podmiotu, na rzecz którego zostałaby dokonana wnioskowana rezerwacja. Zdaniem WSA, Prezes URTiP słusznie uznał, iż pominięcie trybu przetargowego prowadziłoby do wydania decyzji z naruszeniem przepisów prawa, w następstwie czego stanowiłoby to podstawę do stwierdzenia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. nieważności decyzji. Ponadto Sąd uznał, iż Prezes URTiP faktycznie podał błędną podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia, bowiem zamiast wskazanego art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy, prawidłowo winien wskazać art. 22 ust. 1-3 ww. ustawy. Jednakże, zdaniem WSA, nie miało to wpływu na wynik sprawy. W dniu [...] grudnia 2005 r. P. wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA z dnia 4 sierpnia 2005 r., w której to skardze Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego orzeczenia WSA w całości, rozpoznania skargi oraz uchylenia obu decyzji Prezesa URTiP w całości, a także zasądzenia na rzecz Spółki kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzutów P. podała, iż wydany wyrok opiera się na błędnej wykładni art. 22 ust. 1, ust. 2, ust. 3 i art. 24 ustawy. Zdaniem P., wydanie odmownej decyzji przez Prezesa URTiP winno nastąpić dopiero w przypadku stwierdzenia, że Spółka nie będzie brała udziału w przetargu, jak również po przeprowadzeniu postępowania przetargowego wyłonienia innego podmiotu, na rzecz którego miałaby zostać dokonana rezerwacja częstotliwości. Prezes URTiP, w odpowiedzi na przedmiotową skargę kasacyjną P., wniósł o oddalenie skargi jako bezpodstawnej, wskazując, iż skarżąca Spółka opiera się cały czas na tych samych zarzutach, nie podając przekonywującego uzasadnienia nieprawidłowości zawartych w wyroku. Dnia 5 grudnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (NSA) wyrokiem o sygn. akt: II GSK 20/06 uchylił wyrok WSA z dnia 4 sierpnia 2005 r. i przekazał WSA sprawę do ponownego rozpoznania. NSA w uzasadnieniu ww. wyroku wskazał, iż skarga kasacyjna P. zasługuje na uwzględnienie, bowiem WSA, jako sąd I instancji, wadliwie uznał wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości na postawie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy za zgodne z prawem. Przepis ten stanowił jedynie o trybie, w jakim mają być wyłaniane podmioty wnioskujące o rezerwacje częstotliwości. Zgodnie z ww. przepisem, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, podmioty wnioskujące o rezerwację winny być wyłaniane w drodze przetargu. Zatem przepis ten nie mógł stanowić podstawy materialno-prawnej rozstrzygnięcia o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości. Przy ponownym rozstrzyganiu spawy NSA, zalecił wzięcie przez WSA pod uwagę wskazanych w wydanym wyroku wytycznych w postaci zbadania przez organ w pierwszej kolejności przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przypadku stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku dostatecznych zasobów częstotliwości, Prezes URTiP miał określony w art. 24 pkt 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia przetargu, zanim wydał decyzję odmawiającą dokonania rezerwacji. Ponadto NSA wskazał, iż w sytuacji, gdyby strona domagała się przyznania rezerwacji bez przeprowadzenia przetargu, to w takiej sytuacji organ winien rozważyć, czy istnieją podstawy prawne lub faktyczne do prowadzenia w tej sprawie postępowania administracyjnego. Dnia 14 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2005 r., nr 267, poz. 2258 z późn. zm.; zwana dalej "ustawą o przekształceniach"). Na mocy art. 2 ustawy o przekształceniach, zniesiono dotychczasowy organ administracji rządowej, jakim był Prezes URTiP, natomiast na mocy art. 3 ustawy o przekształceniach, utworzono nowy organ rządowej w postaci Prezesa UKE, który zgodnie z art. 4 ustawy o przekształceniach, przejął dotychczasowe zadania i kompetencje Prezesa URTiP (następstwo ustrojowe). Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], zwaną dalej "decyzją rezerwacyjną", Prezes UKE dokonał na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie rezerwacji częstotliwości z przeznaczeniem do wykorzystania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej trzeciej generacji (3G), zgodnie ze standardem UMTS, na obszarze całego kraju, w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej, na okres do dnia [...] grudnia 2022 r., dla: - bloku o łącznej wartości 2 x 14,8 MHz, składającego się z trzech dupleksowych kanałów radiowych, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz oraz stowarzyszony z nim zakres [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie FDD, - bloku o szerokości 5 MHz stanowiącego jeden kanał radiowy, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie TDD. Częstotliwości objęte ww. decyzją rezerwacyjną, objęły zakres częstotliwości, o które wnioskowała P. wnioskiem z dnia [...] maja 2004 r. WSA wyrokiem z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt: VI SA/Wa 335/07, uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. podkreślając, iż w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości Prezes URTiP zobowiązany był w pierwszej kolejności do przeprowadzenia przetargu w zakresie rezerwacji częstotliwości, a następnie do wydania ewentualnej decyzji odmawiającej rezerwacji częstotliwości. Zdaniem WSA jedynie w sytuacji, gdy P. domagałaby się rezerwacji częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu, Prezes URTiP mógłby rozważyć wydanie w niniejszej sprawie decyzji w zaskarżonym brzmieniu. Po podjęciu postępowania po uprawomocnieniu się wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008 r., pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. Prezes UKE, zwrócił się do P. z zapytaniem, czy złożony przez nią w dniu [...] maja 2004 r. wniosek należy traktować jako wniosek o rezerwację częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu oraz czy Spółka w dalszym ciągu podtrzymuje ww. wniosek o rezerwację częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Prezes UKE zawiadomił Spółkę o zakończeniu postępowania dowodowego oraz pouczył stronę o uprawnieniach wynikających z art. 10 i 73 K.p.a., wyznaczając jednocześnie termin do zajęcia stanowiska w sprawie. Strona pouczona o ww. przysługujących uprawnieniach nie zajęła stanowiska w przedmiotowej sprawie. Dnia [...] listopada 2008 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], zwaną dalej "decyzją", w której odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości we wskazanym przez Spółkę we wniosku z dnia [...] maja 2004 r. zakresie. P. złożyła wniosek (z dnia [...] grudnia 2008 r.) o sprostowanie wydanej przez Prezesa UKE decyzji, bowiem zdaniem P. zawierała ona wadliwe pouczenie co do środków zaskarżenia. Ponadto w złożonym wniosku, z ostrożności procesowej, P. podniosła, że nie zgadza się z treścią wydanej przez Prezesa UKE decyzji, gdyż narusza ona art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.). Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. dokonał sprostowania pouczenia odnośnie środków zaskarżenia zawartego w wydanej przez Prezesa UKE decyzji. Dnia [...] stycznia 2009 r. P. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., odmawiającej dokonania rezerwacji częstotliwości we wskazanym przez P. zakresie. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła: - brak w postanowieniu Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] pouczenia odnośnie upływu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 111 K.p.a. i skutków dla początku biegu powyższego terminu; - rażące naruszenie przepisów art. 22 ust. 3 ustawy w związku z art. 6 K.p.a. poprzez niezastosowanie się do stanowiska NSA, zwartego w wyroku z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 20/06 oraz w wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 335/07. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Prezes UKE zawiadomił P. o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie oraz pouczył o uprawnieniach wynikających z art. 10 i 73 K.p.a., wyznaczając jednocześnie termin 7 dni od dnia doręczenia jej przedmiotowego pisma do zajęcia stanowiska w sprawie. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. P. złożyła stanowisko w sprawie, informując, iż podtrzymuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz stanowisko i twierdzenia w nim zawarte. Ponadto P. poinformowała, iż wnosi o wydanie decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości i kanału FDD o szerokości 5 MHz w paśmie UMTS [...] MHz, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] maja 2004 r. Decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: UKE) z dnia [...] marca 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz w zw. z art. 111 ust. 1 i na podstawie art. 22 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.; dalej: ustawa) w zw. z art. 222 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r., nr 171, poz. 1800 z późn. zm.; zwanej dalej "Pt"), po rozpatrzeniu wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie z dnia [...] stycznia 2009 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Prezes UKE, rozpatrując ponownie niniejszą sprawę, odniósł się do następujących, podnoszonych przez Stronę niniejszego postępowania zarzutów zawartych w jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2009 r.: 1. Zarzut braku w postanowieniu Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] pouczenia odnośnie upływu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z okoliczności, o których mowa w art. 111 K.p.a. i skutków dla początku biegu powyższego terminu. 2. Zarzut rażącego naruszenia przepisów art. 22 ust. 3 ustawy w związku z art. 6 K.p.a. poprzez niezastosowanie się do stanowiska NSA zwartego w wyroku z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 20/06, oraz w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 335/07. Przepis art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy upoważniał Prezesa URTiP do dokonania, zmiany lub cofnięcia rezerwacji częstotliwości. Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy, rezerwacji częstotliwości można było dokonać dla podmiotu spełniającego wymagania określone ustawą i tylko pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy, a przy tym spełnione są warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. Warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy sprowadzają się do pozytywnego stwierdzenia, że częstotliwości objęte wnioskiem: a) są dostępne, b) zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodne z wnioskiem, c) mogą być ochronione przed zakłóceniami, d) zostały międzynarodowo uzgodnione w zakresie i formie określonej w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych lub umowach, których Rzeczpospolita Polska jest stroną. Natomiast norma art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy taksatywnie wyliczała okoliczności, których zaistnienie skutkowało niedopuszczalnością dokonania, zmiany lub cofnięcia rezerwacji częstotliwości. Przesłanki te to zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, naruszenie umów międzynarodowych, których Rzeczypospolita Polska jest stroną, zakłócenie pracy innych urządzeń telekomunikacyjnych i sieci telekomunikacyjnych. Według organu, analiza ww. przepisów prawa prowadzi do wniosku, że aby dokonać rezerwacji częstotliwości na rzecz danego podmiotu, musiały zostać łącznie spełnione okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 2, jak również w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. Prezes UKE, przystępując do badania okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 8 ust. 1 pkt 2, w pierwszej kolejności dokonał analizy warunków, jakie winny być spełnione w celu dokonania rezerwacji częstotliwości. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy pierwszym warunkiem, od którego uzależnione było dokonanie rezerwacji częstotliwości, było istnienie dostępnych częstotliwości. Zgodnie z poglądami nauki przedmiotu, przez częstotliwości dostępne zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy należy rozumieć "częstotliwości wolne, czyli nie używane przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu, albo korzystania z częstotliwości na podstawie pozwolenia. Niedostępność częstotliwości stwierdza się, jeżeli z zakresu częstotliwości przeznaczonych dla danej służby, na określonym obszarze, całość pasma została już rozdysponowana" (por. Stanisław Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2001, s. 200). Prezes UKE, dokonując badania ww. przesłanki dostępności częstotliwości stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest dostępnych częstotliwości z zakresu objętego wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r. tj. z zakresu [...] MHz i [...] MHz. Powyższe częstotliwości zostały bowiem przyznane decyzją rezerwacyjną Prezesa URTiP z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] na rzecz spółki N. Sp. z o.o. (obecnie A. Sp. z o.o.), a następnie na skutek jej uchylenia przez Prezesa URTiP, przyznane decyzją rezerwacyjną Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] na rzecz spółki A. Sp. z o.o., w postępowaniu administracyjnym, w którym brała również udział P. Oznacza to, że częstotliwości objęte wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r. zostały już, na dzień wydania zaskarżonej decyzji, jak i na dzień wydania niniejszej decyzji, zarezerwowane na rzecz innego podmiotu, tj. na rzecz A. Sp. z o.o. Prezes UKE nie zgodził się z twierdzeniem Spółki, iż bezpodstawnie uznał, że nie jest zobowiązany do badania pozostałych przesłanek określonych w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nie podlega wątpliwości, iż, aby dokonać rezerwacji częstotliwości, muszą zostać łącznie spełnione wszystkie przesłanki wskazane w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a-d ustawy. Powyższe wynika z interpretacji ww. przepisu ustawy. Biorąc pod uwagę fakt, iż w niniejszej sprawie podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji, którą jest dostępność częstotliwości nie występuje, Prezes UKE, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji stwierdził, iż nie jest zobowiązany do badania pozostałych przesłanek wskazanych w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy, albowiem z treści ww. przepisu w sposób oczywisty wynika, iż niespełnienie chociażby jednej przesłanki z powyższych przepisów uniemożliwia wydanie decyzji rezerwacyjnej. Brak jednego z warunków, niezbędnych dla dokonania rezerwacji częstotliwości powoduje, iż nawet gdyby spełnione zostały pozostałe przesłanki z ww. przepisów, i tak dokonanie rezerwacji nie byłoby możliwe. Prezes UKE, zaniechał zatem także badania okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy, bowiem pomimo, iż strona spełniłaby wszystkie warunki wymienione w tym przepisie, rezerwacja częstotliwości byłaby niemożliwa z uwagi na ww. brak dostępnych w niniejszej sprawie częstotliwości. Prezes UKE nie zgodził się również z zarzutem P., iż wydając zaskarżoną decyzję, nie zastosował się do stanowiska NSA zwartego w wyroku z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 20/06, oraz wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 335/07, gdyż, zgodnie z wytycznymi zawartymi w ww. wyrokach, Prezes UKE winien zwrócić się do P. z zapytaniem, czy złożony przez P. w dniu [...] maja 2004 r. wniosek o rezerwację częstotliwości należy traktować jako wniosek o rezerwację bez przeprowadzenia przetargu oraz czy Spółka w dalszym ciągu ten wniosek podtrzymuje (powyższego Prezes UKE dopełnił w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r., zaś P. udzieliła odpowiedzi na ww. zapytanie w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r., wnosząc o wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r. oraz podtrzymała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lutego 2009 r.). Natomiast w dalszej kolejności obowiązkiem Prezesa UKE było zbadanie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, czego Prezes UKE dokonał, co znajduje potwierdzenie w treści zaskarżonej decyzji oraz niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości: - są wyłaniane w drodze przetargu, w przypadku zasobów częstotliwości wykorzystywanych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej, - mogą być wyłonione w drodze przetargu, w pozostałych przypadkach. W niniejszej sprawie nie istnieje jednak sytuacja braku dostatecznych zasobów częstotliwości, lecz odmienna sytuacja braku dostępnych częstotliwości wynikająca z okoliczności faktycznej wyżej opisanych. Przez brak dostatecznych zasobów częstotliwości, rozumieć należy niedostatek częstotliwości, o które wnosi podmiot (innymi słowy, wolne częstotliwości istnieją, lecz mają charakter deficytowy). Natomiast w niniejszej sprawie zachodzi brak jakichkolwiek dostępnych zasobów częstotliwości, a więc sytuacja, w której pula wnioskowanych przez P. częstotliwości jest pusta, gdyż częstotliwości te zostały już rozdysponowane na rzecz innego podmiotu (tj. A. Sp. z o.o.) i są w posiadaniu podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji. W konsekwencji częstotliwości te nie mogą być przedmiotem postępowania przetargowego w rozumieniu przepisów ustawy, gdyż nie są deficytowe, lecz nie ma ich dostępnych wcale. Wobec powyższego, zgodnie z poglądem ugruntowanym w doktrynie prawa, w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji (tak: Stanisław Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2001, s. 229). Skargę na powyższą decyzję Prezesa UKE wniosła do WSA w Warszawie Spółka P. Zaskarżonej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r. zarzucono naruszenie: 1) art. 153 p.p.s.a. poprzez nie zbadanie przez Prezesa UKE, czy w sprawie niniejszej zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne oraz czy spełnione były warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wbrew wyrokowi NSA i wyrokowi WSA Prezes UKE nie zbadał "czy w sprawie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz czy spełnione były warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 2". Prezes UKE ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że "brak jest dostępnych częstotliwości z zakresu objętego wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r." i na tej podstawie uznał się zwolniony - wbrew wyraźnemu stanowisku NSA i WSA - z badania pozostałych przesłanek. 2) art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej i wskazań sądów administracyjnych co do postępowania w sprawie. W zaskarżonej decyzji naruszona została wynikająca z art. 6 K.p.a., a zakorzeniona w art. 7 Konstytucji RP zasada praworządności, która daje organom administracyjnym umocowanie do działania jedynie w granicach wyznaczonych im przez przepisy prawa. Przedmiotowe postępowanie jest dotknięte wadliwością już na pierwszym etapie stosowania prawa, tj. działania na podstawie obowiązującej normy prawnej. Wadliwość ta wynika z pominięcia przez organ administracji bezwzględnie i powszechnie obowiązującej normy prawnej z art. 153 p.p.s.a, tj. związania organu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu wydanym w sprawie. Stąd, decyzja organu dotknięta jest nieważnością w związku z niezastosowaniem bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. 3) art. 7 K.p.a. poprzez naruszenie zasady kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa oraz zasady prawdy obiektywnej. Organy administracji są zobowiązane z urzędu działać na podstawie prawa, co podkreśla cytowany powyżej art. 6 K.p.a. Prezes UKE, jak zostało wykazane powyżej, nie zastosował się natomiast do dyspozycji bezwzględnie i powszechnie obowiązującej normy z art. 153 p.p.s.a. 4) art. 22 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2a ustawy Pt 2000 poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż częstotliwości wnioskowane przez P., nie były dostępne. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła m.in. o uchylenie decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2008 r. w całości. Jak już wskazano powyżej, Prezes UKE dopuścił się naruszenia art. 153 p.p.s.a. w ten sposób, że stwierdziwszy, iż częstotliwości nie są dostępne uznał, iż nie ma obowiązku badania pozostałych okoliczności przewidzianych w art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. Prezes UKE również nie wykazał w zaskarżonej decyzji, iż przesłanka określona w art. 18 ust. 1 pkt 2a ustawy nie została spełniona. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Prezes UKE z powodów, które nie zostały wykazane w decyzji przyjął, iż częstotliwości objęte wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r. były w chwili złożenia tego wniosku niedostępne. Zdaniem P., ogólne powołanie się na wystąpienie T. o przyznanie rzekomo tych samych częstotliwości jest niewystarczające, zwłaszcza wobec ciężaru gatunkowego okoliczności, jakie Prezes URTiP miał obowiązek wykazać (art. 18 ust. 1 pkt 2a ustawy). Prezes URTiP nie miał podstaw do ustalenia, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2004 r. T. Sp. z o.o. wystąpiła o te same częstotliwości, o które wystąpiła P. Powyższy wniosek T. Sp. z o.o. nie został włączony do akt sprawy, zaś z treści decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] maja 2004 r., [...] wynika, że T. wnioskowała o dokonanie innych częstotliwości, niż P. Analiza związana z ustaleniem istnienia przesłanki dostępności powyższych częstotliwości przedstawiona w decyzji została ograniczona jedynie do konstatacji, w której Prezes UKE po prostu stwierdził, że [...] listopada 2007 r. (ponad 3 lata od wpływu wniosku P. o rezerwację) dokonana została rezerwacja częstotliwości na rzecz spółki A. Sp. z o.o. i "częstotliwości objęte ww. decyzją rezerwacyjną, objęły zakres częstotliwości, o które wnioskowała P. wnioskiem z dnia [...] maja 2004 r." (str. 5 decyzji). Brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego częstotliwości, o które wnioskowała P., "zostały objęte" ww. decyzją rezerwacyjną. Z technicznego punktu widzenia brak było takiej konieczności. Ponadto na wcześniejszym etapie sprawy Prezes UKE ogranicza się jedynie do stwierdzenia, iż pismem z dnia [...] lipca 2004 r. Prezes URTiP poinformował P., iż "T. Sp. z o.o. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2004 r. wystąpiła o rezerwację wszystkich częstotliwości we wnioskowanych przez P. zakresach". Tymczasem w związku z tym, że P. wnioskowała jedynie o 1 zakres częstotliwości, powyższa informacja od początku budziła wątpliwości. Prezes URTiP, jak również Prezes UKE, nigdy nie przeprowadzili prawidłowego postępowania dowodowego w niniejszej sprawie co do tożsamości częstotliwości, o których mowa w powyższym wniosku T. i wniosku P. z [...] maja 2004 r. Ma to bardzo istotne znaczenie z uwagi na to, że przetarg na częstotliwości, którymi "objęte" zostały również częstotliwości wnioskowane przez P., został ogłoszony z naruszeniem art. 25 ust. 1 Pt 2000, przewidującego dla Prezesa URTiP obowiązek ogłoszenia przetargu w terminie 6 miesięcy od wpłynięcia pierwszego wniosku. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o oddalenie w całości skargi P. z uwagi na jej bezzasadność. Organ odwoławczy wskazał m.in., że w związku z brakiem dostatecznych zasobów częstotliwości, w dniu [...] stycznia 2005 r. Prezes URTiP wszczął postępowanie konsultacyjne w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości. Postępowanie konsultacyjne zakończyło się dnia [...] lutego 2005 r., natomiast dnia [...] lutego 2005 r. Prezes UKE ogłosił przetarg na rezerwację częstotliwości - bloku o łącznej wartości [...] MHz, składającego się z trzech dupleksowych kanałów radiowych, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz oraz stowarzyszony z nim zakres [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie FDD, oraz bloku o szerokości [...] MHz stanowiącego jeden kanał radiowy, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie TDD, na okres do [...] grudnia 2022 r. W dniu [...] maja 2005 r. Prezes UKE ogłosił wyniki przedmiotowego przetargu, zgodnie z którymi podmiotem wyłonionym została spółka N.Sp. z o.o. (obecna nazwa A. Sp. z o.o.). Nadto Prezes UKE ponownie przedstawił interpretację powołanych wyżej wyroków sądów administracyjnej, zgodnie z którą NSA w uzasadnieniu ww. wyroku wskazał, że skarga kasacyjna P. zasługuje na uwzględnienie, bowiem WSA, jako sąd I instancji, wadliwie uznał wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości na postawie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy, za zgodne z prawem. Przepis ten stanowił bowiem jedynie o trybie, w jakim mają być wyłaniane podmioty wnioskujące o rezerwacje częstotliwości. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, podmioty wnioskujące o rezerwację, winny być wyłaniane w drodze przetargu. Zatem przepis ten nie mógł stanowić podstawy materialno-prawnej rozstrzygnięcia o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości. Przy ponownym rozstrzyganiu spawy NSA, zalecił wzięcie przez WSA pod uwagę wskazanych w wydanym wyroku wytycznych w postaci zbadania przez organ w pierwszej kolejności przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przypadku stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku dostatecznych zasobów częstotliwości, Prezes URTiP miał określony w art. 24 pkt 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia przetargu, zanim wydał decyzję odmawiającą dokonania rezerwacji. Ponadto, NSA wskazał, że w sytuacji, gdyby strona domagała się przyznania rezerwacji bez przeprowadzenia przetargu, to w takiej sytuacji organ winien rozważyć, czy istnieją podstawy prawne lub faktyczne do prowadzenia w tej sprawie postępowania administracyjnego. Prezes UKE stwierdził, że skarga P. nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na jej bezzasadność i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie należało odmówić rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz z uwagi na brak dostępnych częstotliwości. W ocenie Prezesa UKE wydając zaskarżoną decyzję zastosował się on do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku NSA z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 20/06, a przede wszystkim w wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 335/07. Wbrew twierdzeniom skarżącej, Prezes UKE wypełnił zalecenia WSA wskazane w wyroku z dnia 4 lutego 2008 r. i przeanalizował przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt. 2 ustawy. Aby rezerwacja częstotliwości mogła zostać dokonana, musiały zostać łącznie spełnione wszystkie przesłanki wskazane w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a - d ustawy. Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji, którą jest dostępność częstotliwości, nie występuje, Prezes UKE, stwierdził, że nie jest zobowiązany do badania pozostałych przesłanek wskazanych w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem z treści ww. przepisu wynika, że niespełnienie chociażby jednej przesłanki z powyższych przepisów uniemożliwia wydanie decyzji rezerwacyjnej. Brak jednego z warunków, niezbędnych dla dokonania rezerwacji częstotliwości powoduje, że nawet gdyby spełnione zostały pozostałe przesłanki, dokonanie rezerwacji i tak nie byłoby możliwe. Wobec powyższego, rozpatrując wniosek P. w sprawie rezerwacji częstotliwości, Prezes UKE uwzględniając zalecenia WSA, kierował się przepisami ustawy oraz stanowiskiem doktryny, zgodnie z którym w stanie prawnym regulowanym ustawą, w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji (tak: Stanisław Piątek, Prawo tełekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2001, s. 229). Z kolei odpowiadając na zarzut naruszenia art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej i wskazań sądów administracyjnych co do postępowania w sprawie, Prezes UKE stwierdził, iż rozpatrując sprawę z wniosku P. opierał się wyłącznie na przepisach ustawy, biorąc pod uwagę obowiązujący stan prawny, zgodnie z którym częstotliwości, o które wnioskowała P. były już zarezerwowane na rzecz spółki A. Sp. z o.o. na podstawie decyzji rezerwacyjnej Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], wydanej po przeprowadzeniu przetargu i zgodnie z jego wynikami, która wobec nadania jej zgodnie z art. 108 K.p.a. rygoru natychmiastowej wykonalności zaczęła wywoływać określone skutki w obrocie prawnym. Wobec powyższego, przeprowadzenie postępowania przetargowego na podstawie ustawy stało się niemożliwe, albowiem zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt. 1 Pt 2000, Prezes URTiP miał obowiązek przeprowadzenia przetargu w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości. Organ podkreślił raz jeszcze, że przez "brak dostatecznych zasobów częstotliwości" rozumieć należy niedostatek częstotliwości, o które wnosi podmiot. Natomiast w niniejszej sprawie miał miejsce brak dostępnych zasobów częstotliwości, a więc sytuacja, w której wnioskowane przez podmiot częstotliwości zostały już rozdysponowane na rzecz innego podmiotu, są w posiadaniu podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji zgodnie z przepisami prawa, a co za tym idzie nie mogły być przedmiotem kolejnego postępowania przetargowego w rozumieniu przepisów Pt 2000, we wnioskowanym przez Spółkę zakresie. Zatem w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do dokonania rezerwacji częstotliwości we wnioskowanym przez P. zakresie. Prezes UKE nie zgodził się nadto z zarzutem P., jakoby dokonał zniekształcenia rzeczywistego obrazu sprawy poprzez istotne zniekształcenie treści wytycznych zawartych w wyroku NSA oraz WSA w celu stworzenia uzasadnienia swego rozstrzygnięcia. Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy konieczne było, jak to zostało już wyżej wskazane, w pierwszej kolejności zbadanie, czy P. podtrzymuje wniosek o rezerwację częstotliwości z dnia [...] maja 2004 r., a w następnej kolejności zbadanie, czy istnieje możliwość dokonania rezerwacji częstotliwości wnioskowanych przez P., w tym, w pierwszej kolejności, czy wnioskowane częstotliwości są dostępne. Prezes UKE dokonał ustaleń w powyższym zakresie. Prezes UKE ustalił bowiem, że wnioskowane przez P. częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz użytkowane są przez A. Sp. z o.o. na podstawie decyzji rezerwacyjnej Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], w całym wnioskowanym przez Spółkę zakresie. Wobec powyższego, zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy brak było podstaw prawnych do przeprowadzenia przetargu, bowiem ww. przepis prawa nakładał na Prezesa URTiP obowiązek przeprowadzenia przetargu w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, a, jak wykazano powyżej, w przedmiotowej sprawie występowała niedostępność częstotliwości (por. Stanisław Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2001, s. 200). Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 22 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż częstotliwości wnioskowane przez P., nie były dostępne, organ odwoławczy przypomniał, że Prezes URTiP w piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. poinformował P., że "Spółka T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wnioskiem, z dnia [...] kwietnia 2004 r., wystąpiła o rezerwację m.in. wszystkich częstotliwości we wnioskowanych przez P. Sp. z o.o. zakresach". Jednocześnie P. została poinformowana o prawie do przeglądania akt sprawy. Wobec powyższego, podkreślenia wymaga fakt, iż Prezes URTiP w powyższym piśmie nie informował skarżącej Spółki, iż T. wnioskowała, o taki sam zakres częstotliwości jak P. Sformułowanie "m.in.", oznacza, iż częstotliwości, o które wnioskowała T. pokrywały się z częstotliwościami wnioskowanymi przez P., jednakże nie był to jedyny zakres częstotliwości, o które wnioskowała spółka T. Ponadto organ podniósł, że Prezes UKE wydając decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] oraz decyzję z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] opierał się na obowiązującym w dniu wydawania ww. decyzji stanie faktycznym, zgodnie, z którym wniosek T. z dnia [...] kwietnia 2004 r. został rozpatrzony i załatwiony poprzez wydanie decyzji z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], którą Prezes URTiP odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości we wnioskowanym przez spółkę T. zakresie. T. nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto decyzja ta została dołączona do akt postępowania w sprawie z wniosku P. Mając na uwadze powyższe, zdaniem organu, nie sposób zgodzić się z zarzutem P., jakoby Prezes UKE nieprawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie co do tożsamości częstotliwości, o którym mowa we wniosku T. z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz P. we wniosku z dnia [...] maja 2004 r. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 25 ust. 1 Pt 2000, przewidującego dla Prezesa URTiP obowiązek ogłoszenia przetargu w terminie 6 miesięcy od wpłynięcia pierwszego wniosku o rezerwację, stwierdzić należy, iż faktycznie Prezes UKE nie przeprowadził przetargu w terminie przewidzianym w ww. przepisie Pt 2000, niemniej jednak fakt nieprzeprowadzenia przetargu w ww. terminie, nie ma i nie miał żadnego wpływu na dostępność częstotliwości w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję UKE z dnia [...] marca 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2008 r., którą odmówiono P. dokonania rezerwacji 1 kanału FDD częstotliwości o szerokości [...] MHz. Jest okolicznością niesporną w sprawie, iż stosownie do treści art. 222 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) do rozpoznania wniosku P. z dnia [...] maja 2004 r. o dokonane rezerwacji częstotliwości zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.), która obwiązywała w dacie wszczęcia postępowania w tej sprawie. Poczynając od swojego pierwszego wniosku z dnia [...] maja 2004 r. P. zmierzała do uzyskania rezerwację przedmiotowych częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu Powołane wyżej decyzje były poprzedzone decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] czerwca 2004 r., którą organ ten odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości we wnioskowanym przez P. zakresie. Wiązało się ze zgłoszeniem wniosku o rezerwację tych samych zasobów częstotliwości przez T. W tej sytuacji przetarg był obligatoryjnym sposobem wyłonienia podmiotu, na rzecz którego miała być dokonana rezerwacja. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] września 2004 r. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt VI SA/WA 2040/04, WSA oddalił skargę P. uznając, że zaskarżona decyzja Prezesa URTiP, jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] czerwca 2004 r., nie naruszyły norm prawa materialnego, jak również nie uchybiły przepisom postępowania. W wyniku złożonej skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z dnia 5 grudnia 2006 r. uchylił powyższy wyrok WSA wskazując w uzasadnieniu, iż skarga kasacyjna P. zasługuje na uwzględnienie, bowiem WSA, jako sąd I instancji, wadliwie uznał wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości na postawie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy za zgodne z prawem. Tymczasem przepis ten stanowił jedynie o trybie, w jakim mają być wyłaniane podmioty wnioskujące o rezerwacje częstotliwości. Zgodnie z ww. przepisem, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, podmioty wnioskujące o rezerwację winny być wyłaniane w drodze przetargu. Zatem przepis ten nie mógł stanowić podstawy materialno-prawnej rozstrzygnięcia o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości. Przy ponownym rozstrzyganiu spawy NSA zalecił wzięcie przez WSA pod uwagę wskazanych w wydanym wyroku wytycznych w postaci zbadania przez organ w pierwszej kolejności przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 pkt 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przypadku stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku dostatecznych zasobów częstotliwości, Prezes URTiP miał określony w art. 24 pkt 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia przetargu, zanim wydał decyzję odmawiającą dokonania rezerwacji. Ponadto NSA wskazał, iż w sytuacji, gdyby strona domagała się przyznania rezerwacji bez przeprowadzenia przetargu, to w takiej sytuacji organ winien rozważyć, czy istnieją podstawy prawne lub faktyczne do prowadzenia w tej sprawie postępowania administracyjnego. W przedstawionej sytuacji ta ocena prawna oraz zalecenia co do dalszego postępowania powtórzone zostały w wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008 r., którym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. podkreślając, iż w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości Prezes URTiP zobowiązany był w pierwszej kolejności do przeprowadzenia przetargu w zakresie rezerwacji częstotliwości, a następnie do wydania ewentualnej decyzji odmawiającej rezerwacji częstotliwości. Przepis art. 153 p.p.s.a. stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W doktrynie oraz orzecznictwie, na tle wykładni przepisu art. 153 p.p.s.a. przyjmuje się zgodnie, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego podlega wyłączeniu w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. – J. P. ł Tamo, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, str. 330). W ocenie Sądu stan taki zaistniał w niniejszej sprawie, gdyż w dniu [...] listopada 2007 r. decyzją Prezesa UKE ("decyzją rezerwacyjną") dokonano na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] rezerwacji częstotliwości z przeznaczeniem do wykorzystania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej trzeciej generacji (3G), zgodnie ze standardem UMTS, na obszarze całego kraju, w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej, na okres do dnia [...] grudnia 2022 r., dla bloku o łącznej wartości [...] MHz, składającego się z trzech dupleksowych kanałów radiowych, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz oraz stowarzyszony z nim zakres [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie FDD oraz bloku o szerokości [...] MHz stanowiącego jeden kanał radiowy, obejmującego zakres częstotliwości [...] MHz, przeznaczony do pracy w trybie TDD. Dokonując powyższej rezerwacji częstotliwości oraz uchylając poprzednią decyzję rezerwacyjną w sprawie (z dnia [...] maja 2005 r., obejmującą ten sam zakres widma, udzieloną spółce N.– obecnie A. Sp. z o.o.), Prezes UKE wziął pod uwagę wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 308/06, w którym Sąd zajął stanowisko w przedmiocie rozstrzygnięcia w jednej decyzji administracyjnej zarówno dokonania rezerwacji, jak i odmowy dokonania rezerwacji pozostałym uczestnikom przetargu. Częstotliwości objęte ww. decyzją rezerwacyjną, objęły zakres częstotliwości, o które wnioskowała P. wnioskiem z dnia [...] maja 2004 r. Decyzja rezerwacyjna Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r. była decyzją ostateczną w dniu jej wydania, gdyż nie służyło od niej odwołanie w administracyjnym toku instancji, lecz tylko wniosek do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 § 1 K.p.a.). W toku ponownego rozpoznania (na skutek wyroków sądów administracyjnych) wniosku P. z dnia [...] maja 2004 r. o rezerwację częstotliwości doszło tym samym do istotnej zmiany okoliczności faktycznych i prawnych, które organ musiał uwzględnić przy rozstrzyganiu sprawy. Częstotliwości objęte tym wnioskiem nie były już bowiem dostępne, gdyż decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Prezes UKE dokonał rezerwacji tych częstotliwości na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], w wyniku przeprowadzonego przetargu, którego uczestnikiem była także P. Sp. z o.o. W tej sytuacji, rozpatrując ponownie wniosek P. z dnia [...] maja 2004 r., Prezes UKE dnia [...] listopada 2008 r. wydał decyzję, w której odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości we wskazanym przez Spółkę we wniosku zakresie. Następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r., wydaną na podstawie m.in. art. 22 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne, po rozpatrzeniu wniosku P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Przepis art. 22 ust. 3 Pt z 2000 r. stanowił, że rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą, a także jeżeli nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, oraz jeżeli spełnione są warunki określone w art. 18 ust. 1 pkt 2. Zgodnie zaś z art. 18 ust. 1 pkt 2 a powołanej wyżej ustawy rezerwacji dokonuje się, jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne. Z uwagi na to, że częstotliwości objęte wnioskiem P. z dnia [...] maja 2004 r. w dacie orzekania przez organ nie były już dostępne, nie był spełniony warunek niezbędny do dokonania rezerwacji tych częstotliwości (art. 18 ust. 1 pkt 2a), a tym samym nie było podstaw do ogłaszania przez Prezesa UKE przetargu na te częstotliwości w trybie przepisów Pt z 2000 r. Decyzja rezerwacyjna Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2007 r. została natomiast wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, które nie mieści się "w granicach sprawy", której dotyczy niniejsza skarga, a tym samym nie mogła być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 135 p.p.s.a. Granice sprawy administracyjnej wyznaczają bowiem elementy podmiotowe (ta sama strona lub strony postępowania) oraz elementy przedmiotowe, tzn. ten sam stan faktyczny, z którego wynikają prawa lub obowiązki stron oraz ta sama podstawa prawna rozstrzygnięcia. Pomiędzy niniejszą sprawą, a sprawą w której wydana została decyzja rezerwacyjna Prezesa UKE nie zachodzi tożsamość podmiotowa, ani przedmiotowa. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja Prezesa UKE z dnia [...] marca 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] listopada 2008 r. odpowiadają prawu. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.