VI SA/Wa 951/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska- Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji postanawia: zwolnić skarżącego S. H. od kosztów sądowych. S. H. (dalej skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i dwiema córkami: ośmio- i osiemnastoletnią. Rodzina mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 38 m kw. Nie dysponuje żadnym majątkiem. Skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga nieregularne dochody do ok. 2.500 - 4.000 zł netto miesięcznie. I tak w miesiącach styczniu 2014 r. dochód skarżącego wyniósł 2.473,75 zł (raport fiskalny miesięczny w aktach sądowych sprawy), a w lutym i marcu br. skarżący nie uzyskał żadnego dochodu, ponieważ nie pracował. Małżonka skarżącego jest zatrudniona za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 3.300 zł brutto, tj. 2.366,29 zł netto, przy czym 50% tego wynagrodzenia objęte jest potrąceniem komorniczym (zaświadczenie o zarobkach z [...] czerwca 2014 r. w aktach sądowych sprawy). W roku 2013 r. przychód skarżącego wyniósł 34.085 zł, a dochód jego małżonki zamknął się w kwocie 40.146,62 zł. (zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] maja 2014 r. w aktach sądowych sprawy). Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych rachunków bankowych. Natomiast z przedłożonego do akt wyciągu z rachunku bankowego żony skarżącego za okres od [...] września 2013 do [...] czerwca 2014 r., wynika, iż nie ma na nim zgromadzonych środków pieniężnych (saldo początkowe wynosiło 1,48 zł, a saldo końcowe - 0 zł). Do miesięcznych wydatków rodziny skarżący zaliczył: opłatę za mieszkanie - 700 zł, opłaty za energię elektryczną i gaz - 340 zł, a także opłaty za telefony i telewizję. Jednocześnie zasygnalizował trudności z terminowym regulowaniem ww. opłat. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -1. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09), udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwojgiem uczących się dzieci, a ich jedynym stałym źródłem dochodów jest wynagrodzenie małżonki skarżącego, które po potrąceniu komorniczym wynosi ok. 1.180 zł netto. Nawet przy założeniu, że skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga dochody na poziomie 2.500 zł netto miesięcznie (przy czym - co wymaga podkreślenia - nie są one regularne), to łączne dochody tej czteroosobowej rodziny w kontekście jej zwykłych potrzeb są stosunkowo niskie. W świetle powyższego, uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.