VI SA/Wa 971/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. M. na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na pozostanie w stosunku zatrudnienia postanawia odmówić przywrócenia terminu. Skarżący – B. M. w dniu 30 czerwca 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], nie załączając do niego potwierdzenia uiszczenia wpisu. Zakwestionował ustalenia Sądu podane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 czerwca 2011 r., które miały wpływ na odrzucenie jego skargi, zgodnie z którymi przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była pozostawiona do odbioru na Poczcie, zaś strona dwukrotnie, tj. w dniu 17 maja 2011 r. oraz w dniu 25 maja 2011 r. była zawiadamiana o tym fakcie w drodze awizo. Skarżący wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie odebrał, a Poczta po upływie terminu zwróciła je do Sądu. Skarżący podkreślił, że ww. wezwanie nie zostało mu doręczone, zaś o pozostawionym awizo nie było mu wiadomo. Skarżący podkreślił w związku z powyższym, że Sąd przedwcześnie przyjął, jakoby zaistniały przesłanki do odrzuceniu skargi. Wniósł o uwzględnienie powyższych wyjaśnień i pozytywne rozpoznanie jego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia żądnego wpisu. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, poprzez uiszczenie wymaganej kwoty 200 złotych. Skarżący dokonał wymaganej czynności, uiszczając wpis w ww. wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych powołanej ustawy prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek, a mianowicie, złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dochowanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. We wniosku o przywrócenie terminu, skarżący jako przesłankę braku winy w uchybieniu temu terminowi wskazuje wadliwość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdyż twierdzi, że nic nie wiedział o pozostawionym dwukrotnie awizo. Nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż jeśli strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu liczony od doręczenia w ogóle nie rozpoczął biegu. Wadliwość takiego doręczenia może być natomiast podnoszona w skardze kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę, zapadłego na skutek nie uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 30/11), którego to postanowienia skarżący jednak nie zakwestionował. W tej sytuacji skoro skarżący nie powołał we wniosku o przywrócenie terminu żadnych (innych) okoliczności uprawdopodabniających brak jego winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, to taki wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.