VI SA/Wa 981/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 981/15 oddalającego skargę M. P., J.P. i A.P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie koncesji na wydobycie gazu ziemnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 981/15 oddalił skargę M. P., J.P. i A. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie koncesji na wydobycie gazu ziemnego. M. P. w dniu 4 kwietnia 2016 r. wniosła do Sądu o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. M. P. oraz J.P. w dniu 9 czerwca 2016 r. wnieśli do Sądu w ramach niniejszej sprawy o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Starszy Referendarz sądowy postanowieniem z 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 981/15 zwolnił skarżącą M. P. i skarżącego J.P. od kosztów sądowych ponad kwotę 1 000 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi oraz kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz ustanowił dla skarżącej M. P. i skarżącego J.P. radcę prawnego. M. P. oraz J. P. - reprezentowani radcę prawnego J.K.- wnieśli do naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 981/15 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Po analizie treści wniosku oraz akt sprawy sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącej M.P. o przywrócenie terminu jest zasadny. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania art. 177 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wymieniony przepis został dodany do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Nowelizacja weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Ponieważ art. 1 pkt 50 nowelizacji nie został wymieniony w grupie przepisów mających zastosowanie do spraw wszczętych przed dniem wejścia ustawy w życie, to ma on zastosowanie do spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r. Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu wniesienia skargi, tj. w dniu 5 marca 2015 r., zatem art. 177 § 3 p.p.s.a. nie ma do niej zastosowania. Na gruncie art. 177 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, który podziela sąd rozpoznający niniejszą sprawę, iż w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy przyjąć, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy strona dowiedziała się o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OZ 543/14 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt SK 17/12). Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy w dniu 26 września 2016 r. Zaś z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie wynika, że ów pełnomocnik został poinformowany o tym fakcie w dniu 21 września 2016 r. W tym stanie Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie i jest usprawiedliwiony. Skarżąca M.P. nie miała bowiem wpływu na to kiedy organ samorządu radcowskiego wyznaczył osobę pełnomocnika i kiedy ów pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc zaś pod uwagę, że w świetle obowiązujących przepisów skarżąca nie mogła samodzielnie sporządzić skargi kasacyjnej z uwagi na tzw. przymus adwokacko-radcowski, a bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie ulega zwieszeniu na czas wyznaczenia osoby pełnomocnika z urzędu, stwierdzić należy, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Mając na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się zasadny, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.