VI SA/Wa 986/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak- Osetek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie uznania w całości sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z 29 stycznia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15221 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 oraz art. 15223 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286 z późn. zm., dalej: "P.w.p.") w związku z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm., dalej: "K.p.c."), po rozpoznaniu wniosku K. W. (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący") [...] Polska, z 5 lutego 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z 29 listopada 2019 r. ([...]), uznającą za zasadny w całości sprzeciw wniesiony 17 marca 2017 r. przez [...] ("Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik"), [...], Stany Zjednoczone Ameryki, wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego INTELGRAF SYSTEMS dokonanego w 27 października 2016 r. pod numerem [...] przez Zgłaszającego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że 27 października 2016 r. pod numerem [...] został zgłoszony przez Zgłaszającego znak towarowy słowny INTELGRAF SYSTEMS, przeznaczony dla towarów i usług w klasach: 35: usługi sprzedaży komputerów, części i urządzeń peryferyjnych do nich oraz oprogramowanie komputerowe; 37: instalacja, serwis i naprawa: komputerów i ich części składowych, urządzeń peryferyjnych do komputerów, sieci komputerowych; 42: instalacja, serwis i konserwacja oprogramowania komputerowego z wyłączeniem tworzenia oprogramowania komputerowego. Organ wskazał dalej, że 17 marca 2017 r. wpłynął sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw wobec zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego słownego INTELGRAF SYSTEMS [...]. Jako podstawę prawną Wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p. Jako podstawę faktyczną wskazał znak towarowy słowny INTEL [...], z pierwszeństwem od 8 lutego 1990 r. dla następujących towarów w klasie 9: płytki procesorów video, mikroprocesory, płytki układów elektronicznych, scalone układy pamięciowe, programy systemów operacyjnych, mikrokontrolery, komputery, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU), części składowe komputerów, scalone układy półprzewodnikowe, układy wejściowe i wyjściowe komputerów, stacje robocze, pamięci danych, urządzenia do przechowywania danych, zapisane programy komputerowe, pamięci rejestrowe, urządzenia do testowania i programowania układów scalonych, systemy pamięci zewnętrznych, mikrokomputery, ninikomputery, systemy komputerowe, modemy, płytki pamięci, urządzenia przetwarzające dane, sieci neuronowe. Ponadto Wnoszący sprzeciw zawiadomił o bezwzględnej przeszkodzie do udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy tj. złej wierze Zgłaszającego (art 1291 ust. 1 pkt 6 pwp), a także wniósł o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W trakcie postępowania Zgłaszający również wniósł o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. UP wyjaśnił, że decyzją z 29 listopada 2019 r. ([...]) uznał za zasadny w całości wniesiony sprzeciw, pismem z 5 lutego 2020 r., Zgłaszający, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i oddalenie przedmiotowego sprzeciwu w całości. UP rozpatrując ww. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśnił w pierwszej kolejności, że w materiale dowodowym niniejszej sprawy znajdują się dwa wyroki sądów cywilnych przedłożone przez Zgłaszającego: 1) wyrok Sądu Okręgowego z 9 października 2014 r., sygn. akt [...] (dalej: "wyrok SO z 9 października 2014 r."), 2) wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z 23 marca 2016 r., sygn. akt [...] (dalej: "wyrok SA z 23 marca 2016 r."). Organ dodał, że Zgłaszający twierdzi, iż rozstrzygnięciem tych wyroków UP jest związany na podstawie art. 365 § 1 K.p.c. Organ stwierdził jednak, że mimo, iż sprawa prowadzona była pomiędzy tymi samymi stronami tj. Wnoszącym Sprzeciw i Zgłaszającym, co wynika z samej sentencji tych wyroków, była to jednak sprawa o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji, nie zaś dotycząca oceny przesłanek z art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p. Dlatego też UP uznał, że nie jest związany rozstrzygnięciem w tym zakresie w niniejszym postępowaniu. Ponadto dodał, że zarówno wyrok SO z 9 października 2014 r. oraz wyrok SA z 23 marca 2016 r. dotyczą innego stanu faktycznego, mianowicie dokonywana jest ocena innych oznaczeń niż znaki towarowe w niniejszym postępowaniu. Odnosząc się do powołanej przez Wnoszącego sprzeciw podstawy prawnej z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., organ ustalając relewantny krąg odbiorców usług, do oznaczania których przeznaczony jest zgłoszony znak towarowy, związanych ze sprzedażą komputerów i ich części, oprogramowania komputerowego oraz innych urządzeń takich jak myszki, drukarki czy klawiatury (urządzenia peryferyjne) oraz ich instalacji, serwisu i naprawy uznał, że przeciętnym kręgiem odbiorców w niniejszej sprawie są: ogół społeczeństwa o podwyższonym poziomie uwagi oraz profesjonalni przedsiębiorcy o poziomie uwagi podobnym do ogółu społeczeństwa w niniejszej sprawie. UP uznał następnie podobieństwo wszystkich usług znaku zgłoszonego INTELGRAF SYSTEMS [...] w klasie 35, 37 i 42 z towarami znaku towarowego przeciwstawionego INTEL [...] w klasie 9. Organ wyjaśnił, że jeśli chodzi o podobieństwo usług sprzedaży komputerów, ich części i urządzeń do nich oraz oprogramowania komputerowego (klasa 35) oraz towarów jakimi są: komputery, części składowe komputerów, systemy komputerowe (klasa 9), to chociaż charakter tych towarów i usług ich przeznaczenie i sposób użycia nie są takie same (co do zasady bowiem usługi i towary mają inne przeznaczenie, charakter i sposób użycia), to zarówno usługi sprzedaży jak i same te towary kierowane są do tego samego kręgu odbiorców. Towary objęte usługami sprzedaży oraz same towary są bowiem identyczne. Chodzi o komputery i ich części oraz oprogramowanie komputerowe (na które składają się również systemy komputerowe). Towary te oraz usługi należą do tego samego sektora rynku - rynku komputerowego. Co więcej towary te i usługi są uzupełniające się, bowiem usługi sprzedaży konkretnych towarów wymagają właśnie tych konkretnych towarów i na odwrót. Jeśli chodzi o podobieństwo usług naprawy, serwisu i instalacji komputerów, ich części i urządzeń do nich (klasa 37) oraz oprogramowania komputerowego (klasa 42) oraz towarów jakimi są: komputery, części składowe komputerów, systemy komputerowe (klasa 9), to jak wskazał organ, chociaż charakter tych towarów i usług ich przeznaczenie i sposób użycia nie są takie same (co do zasady bowiem usługi i towary mają inne przeznaczenie, charakter i sposób użycia) to należy stwierdzić podobieństwo tych towarów i usług. Tak jak w przypadku usług sprzedaży, także w przypadku usług naprawy i instalacji towarów, krąg odbiorców jest taki sam jak krąg odbiorców danych towarów. Towary objęte usługami naprawy i instalacji oraz same towary są bowiem identyczne. Towary te i usługi należą do tego samego sektora runku - rynku komputerowego. Analizując podobieństwo porównywanych znaków w warstwie fonetycznej UP stwierdził, że element dystynktywny znaku zgłoszonego INTELGRAF SYSTEMS [...]- INTELGRAF - odczytywany będzie jako [IN-TEL-GRAF]. Znaki INTEL [...] odczytywany będzie jako [INTEL]. Znak INTELGRAF SYSTEM i znak INTEL mają wspólne 2 pierwsze sylaby [IN-TEL], które jednocześnie stanowią cały znak wcześniejszy. Organ wyjaśnił następnie, że znak INTELGRAF SYSTEMS jest znakiem długim, dlatego też odbiorca w swojej pamięci najbardziej zapamięta pierwszy wyraz tego znaku INTELGRAF. Biorąc pod uwagę również fakt, że element INTERGRAF jest dominujący w znaku, a element SYSTEMS jest elementem mocno aluzyjnym to różnica wynikająca z dodania tego drugiego (SYSTEMS) nie jest wystarczająca dla wyeliminowania podobieństwa znaków INTELGRAF SYSTEMS i znaku INTEL. Odnośnie zaś do różnicy wynikającej z dodatkowych liter w pierwszym wyrazie znaku INTELGRAF SYSTEMS - GRAF - UP wskazał, że również nie jest on wystarczający dla wyeliminowania podobieństwa znaków INTELGRAF SYSTEMS i INTEL. Znak INTELGRAF SYSTEMS w całości implementuje bowiem w pierwszym wyrazie znak INTEL i to na początku tego wyrazu, jak i samego znaku, który to początek będzie najbardziej rozpoznawany przez przeciętny krąg odbiorców. Wobec tego różnice wynikające z dodatkowego słowa w znaku zgłoszonym SYSTEMS, i dodatkowych liter w znaku zgłoszonym -GRAF nie pozwalają na stwierdzenie, że znak INTELGRAF SYSTEMS i znak INTEL nie są do siebie podobne w warstwie fonetycznej. Dlatego UP uznał, że znak zgłoszony INTELGRAF SYSTEMS [...] oraz znak przeciwstawiony INTEL [...] są podobne do siebie w warstwie fonetycznej. Analizując podobieństwo porównywanych znaków w warstwie wizualnej UP stwierdził, że znak INTELGRAF SYSTEMS w całości inkorporuje znak INTEL i to na początku tegoż znaku. Dodatkowy element SYSTEMS nie wpływa na wyeliminowanie podobieństwa znaków w warstwie słownej, ponieważ jest to element mocno aluzyjny. Znak INTELGRAF SYSTEMS jest zaś znakiem długim i nie będzie on łatwo zapamiętany przez przeciętny krąg odbiorców. Inaczej, niż krótki znak INTEL, który będzie zapamiętany przez krąg odbiorców w całości. Również element - GRAF w pierwszym wyrazie znaku INTELGRAF SYSTEMS nie powoduje wyeliminowania podobieństwa obu znaków. Wobec tego różnice wynikające z dodatkowego słowa w znaku zgłoszonym SYSTEMS, i dodatkowych liter w znaku zgłoszonym -GRAF nie pozwalają na stwierdzenie, że znak INTELGRAF SYSTEMS i znak INTEL nie są do siebie podobne w warstwie fonetycznej. Dlatego UP uznał, że znak zgłoszony INTELGRAF SYSTEMS [...] oraz znak przeciwstawiony INTEL [...] są podobne do siebie w warstwie wizualnej. Analizując podobieństwo porównywanych znaków w warstwie koncepcyjnej UP stwierdził, że znak zgłoszony INTELGRAF SYSTEMS [...] może być w pewnej części znakiem aluzyjnym, ponieważ słowo "SYSTEMS" w nim zawarte może nawiązywać do systemów czyli również oprogramowania komputerowego. Jednak w całości w odniesieniu do wskazanych usług znak nie ma żadnego znaczenia. Znak przeciwstawiony INTEL [...] nie ma żadnego znaczenia w języku polskim, nie ma więc warstwy znaczeniowej. Dlatego też, UP ze względu na brak znaczenia znaku zgłoszonego uznał, że nie można dokonać porównania obu znaków w warstwie koncepcyjnej. Odnosząc się do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd UP – biorąc pod uwagę podobieństwo towarów i usług, dla jakich przeznaczone są oba znaki, a także podobieństwo znaku zgłoszonego oraz znaku przeciwstawionego w warstwie fonetycznej oraz podobieństwo tych znaków w warstwie wizualnej, a także niemożność oceny podobieństwa znaków w warstwie koncepcyjnej, całościowe wrażenie wywierane przez znak zgłoszony w porównaniu ze znakiem przeciwstawionym – uznał, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. UP w związku z tym stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., i uznał sprzeciw oparty na tej przesłance w całości. Odnosząc się do powołanej przez Wnoszącego sprzeciw podstawy prawnej z art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., organ w pierwszej kolejności na stronach 19 – 28 obszernie opisał dokumenty załączone przez Wnoszącego sprzeciw dla wykazania renomy przeciwstawionego znaku INTEL [...]. UP następnie stwierdził, że dowody przedstawione w sprawie odnoszą się do różnych okresów - od lat 80-tych, przez lata 90-te. Główna część dowodów dotyczy lat 2005-2015. Nie ma dowodów z roku 2016, tj. z roku zgłoszenia znaku słownego INTELGRAF SYSTEMS [...]. Nie wyklucza to jednak uznania renomy znaku słownego INTEL [...], w dacie 27 października 2016 r. Bezspornym, zdaniem orgnu, wynikającym ze wszystkich załączonych dowodów, jest fakt, że oznaczenie słowne INTEL używane było do oznaczania towarów jakimi są procesory. Z kolei procesory te umieszczane były w komputerach stacjonarnych, laptopach, serwerach, telefonach itp. innych producentów. Biorąc pod uwagę wykaz towarów i usług znaku INTEL [...] UP wskazał, że przedłożone dowody na renomę dotyczą towarów z klasy 9: mikroprocesory, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU). Organ dodał, że z załączonych do akt reklam i publikacji wynika, iż oznaczenie Intel zaczęło pojawiać się w Polsce w latach 80-tych, na co wskazują załączone publikacje z tych lat Od tego momentu oznaczenie to było obecne na rynku polskim, na co wskazują artykuły, publikacje i reklamy z lat 1993, 1994, 1998, 2008, 2009, 2010, 2012 i 2015. Dowody te wskazują więc na długotrwałe używanie oznaczenia Intel na rynku polskim w odniesieniu do towarów z klasy 9: mikroprocesory, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU). Organ wskazał dalej, że oznaczenie INTEL funkcjonowało również jako sponsor Roberta Kubicy - kierowcy formuły F1 oraz drużyny kolarskiej Intel-Action w latach 2005/2006. Zdaniem UP, przyczyniło się to do zwiększenia rozpoznawalności marki, zwłaszcza sponsoring Roberta Kubicy, na którego bolidzie znajdowało się oznaczenie słowno-graficzne INTEL. Dodatkowo Intel był również tytularnym sponsorem Intel Extreme Masters 2015 - finałów ligi e-sportu, które odbyły się w 2015 r. w Katowicach. Było to wydarzenie na skalę światową, skupiające wokół siebie setki tysięcy graczy i fanów gier np. Counter Strike. Oznaczenie Intel jest również częścią nazwy samej firmy. Organ podniósł, że w aktach sprawy znajduje się szereg dowodów wskazujących, że Intel od kilkunastu lat zajmuje wysokie pozycja w rankingach Best Global Brands (2003 - 5 miejsce; 2005 - 5 miejsce; 2007 - 7 miejsce; 2009 - 9 miejsce, 2012 - 8 miejsce; 2014 - 12 miejsce); Brand Finance 500 (2015 - 29 miejsce); Interbrand (2008 - 10 miejsce; 2010 - 4 miejsce). Oznacza to, że Intel utrzymuje niezmienne w czołówce marek światowych. W aktach sprawy znajduje się również informacja, że oznaczenie Intel w 2007 r. obejmowało 79,2 % rynku mikroprocesorów. Organ dalej dodał, że firma Intel była również organizatorem wielu programów naukowo-szkoleniowych związanych z propagowaniem wiedzy nt. komputerów i ich użycia w pracy/nauce itp. Z programów tych korzystali również nauczyciele i uczniowie, studenci zamieszkali na terytorium Polski. Zdaniem UP, dowody wskazują na nieprzerwaną obecność oznaczenia Intel na terytorium Polski od lat 80-tych, dla towarów jakimi są mikroprocesory, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU). Samo oznaczenie Intel utrzymuje się niezmiennie w czołówce marek światowych. Reklama dotycząca oznaczenia Intel przez lata była powszechna, a samo oznaczenie pojawiało się jako oznaczenie procesorów, będących wyposażeniem komputerów, telefonów i serwerów innych marek. Rozpoznawalność marki podwyższały również takie wydarzenia jak sponsoring Roberta Kubicy, organizacja programów naukowo-szkoleniowych czy sponsoring finałów ligi e-sportu odbywających się w Katowicach. Dowody te świadczą z pewnością o wysokich nakładach poniesionych na reklamę oznaczenia. Oceniając więc te dowody całościowo, UP uznał oznaczenie Intel za oznaczenie renomowane tj. rozpoznawalne wśród znacznego kręgu odbiorców, dla towarów z klasy 9: mikroprocesory, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU). Organ dodał, że nie było to sporne pomiędzy stronami. Analizując podobieństwo porównywanych znaków UP powtórzył, że przy ocenie podobieństwa znaków przy przesłance z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., znak INTELGRAF SYSTEMS [...] oraz znak przeciwstawiony INTEL [...] uznał za podobne w warstwie fonetycznej i wizualnej i wskazał, że nie można dokonać porównania tych znaków w warstwie koncepcyjnej, pomimo, iż jeden ze znaków INTELGRAF SYSTEMS [...], może zostać w jakimś stopniu uznany za aluzyjny. Organ stwierdził, że całościowo oznaczenia są podobne. Analizując następnie wystąpienie przesłanki nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku INTEL [...], UP uznał, że w niniejszej sprawie nie występuje niebezpieczeństwo osłabienia odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego INTEL [...] oraz zaszkodzenia jego renomie w wyniku używania zgłoszonego znaku towarowego INTELGRAF SYSTEMS. Organ uznał natomiast, że w niniejsze sprawie występuje niebezpieczeństwo czerpania nienależnych korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku INTEL [...] w wyniku używania zgłoszonego znaku towarowego INTELGRAF SYSTEMS. Tym samym została spełniona jedna z przesłanek dla zastosowania art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., w związku z czym UP uznał sprzeciw również w tym zakresie za zasadny. Pismem z 11 marca 2021 r. Skarżący, reprezentowany przez rzecznika patentowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z 29 stycznia 2021 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 1321 ust 1 pkt 3 P.w.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie, iż znak towarowy INTELGRAF SYSTEMS [...], jest podobny do znaku towarowego "INTEL", w stopniu takim, iż zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym, 2) art. 1321 ust 1 pkt 4 P.w.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie, iż znak towarowy INTELGRAF SYSTEMS [...], jest podobny do renomowanych znaków "Intel", w takim stopniu, że mogłoby to przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego, 3) art. 365 K.p.c., przez jego niezastosowanie przez błędne uznanie, iż wydane w postępowaniu sądowym toczącym się między stronami niniejszego postępowania wyrok SA z 23 marca 2016 r. i wyrok SO z 9 października 2014 r., nie dotyczą naruszenie praw oraz znaków towarowych oraz, że dotyczą one wyłącznie oznaczenia słowno-graficznego INTELGRAF SYSTEMS, przez co nie mają one charakteru prejudycjalnego dla postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję, 4) art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dowolne i błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechanie rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie, co doprowadziło do wydania decyzji bezpodstawnie unieważniającej prawo ochronne na znak towarowy [...]. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił obszerną argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw, wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego INTELGRAF SYSTEMS dokonanego przez Zgłaszającego, dochodząc do wniosku, że w sprawie wystąpiły względne przeszkody rejestracji znaku towarowego, o których mowa w art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p. Sąd stwierdza w pierwszej kolejności, że UP prawidłowo uznał, że nie jest związany na podstawie art. 365 § 1 K.p.c., wyrokiem SA z 23 marca 2016 r. i wyrokiem SO z 9 października 2014 r. Zgodnie z art. 365 § 1 K.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Rozstrzygnięta powyższymi wyrokami sprawa, istotnie była prowadzona pomiędzy tymi samymi stronami, nie dotyczyła jednak, jak słusznie wskazał UP, oceny przesłanek z art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p., gdyż była to sprawa o odmiennym przedmiocie – o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji, w której chodziło o czyny z art. 5 oraz art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. UP przeanalizował przesłanki powyższych podstaw prawnych (art. 5 oraz art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji) i słusznie wskazał na różnice pomiędzy tymi przesłankami, a przesłankami z art. 1321 ust 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p., podnosząc, że ocena na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 czy pkt 4 P.w.p. nie jest oceną pod względem tego jak rzeczywiście są używane kolidujące oznaczenia w obrocie, lecz jest dokonywana abstrakcyjnie, biorąc pod uwagę wygląd oznaczeń przedstawiony w bazach, w postaci w jakiej zostały zgłoszone, a także pod kątem towarów na jakich będą występować, również wskazanych w zgłoszeniu, a nie rzeczywiście używanych w obrocie. UP słusznie również wskazał że wyrok SO z 9 października 2014 r. oraz wyrok SA z 23 marca 2016 r. dotyczą innego stanu faktycznego, dokonywana jest w nich bowiem nie ocena słownych znaków towarowych porównywanych w niniejszej sprawie lecz ocena znaków towarowych wraz z elementami graficznymi. Z tych względów UP prawidłowo uznał, że zarówno z sentencji wskazanych wyroków, jak i z analizy głównych motywów rozstrzygnięcia wynika, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach dotyczyły innych przesłanek niż oceniane w niniejszym postępowaniu oraz innych znaków towarowych, co oznacza, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art. 365 § 1 K.p.c. Sąd uznał również, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art. 1321 ust 1 pkt 3 P.w.p. Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Cyt. przepis stanowi względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego mającą na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru (usługi). Podstawową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów (usług) ze znakiem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów (usług) do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów (usług) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51). Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów. W przedmiotowej sprawie porównywane są słowne znaki towarowe: zgłoszony 27 października 2016 r. INTELGRAF SYSTEMS oraz przeciwstawiony INTEL, z pierwszeństwem od 8 lutego 1990 r. W ocenie Sądu, UP dokonał prawidłowej analizy podobieństwa towarów, do których oznaczania przeznaczony jest sporny znak towarowy oraz przeciwstawiony znak towarowy. Zgłoszony znak towarowy przeznaczony jest dla usług w klasach: 35: usługi sprzedaży komputerów, części i urządzeń peryferyjnych do nich oraz oprogramowanie komputerowe; 37: instalacja, serwis i naprawa: komputerów i ich części składowych, urządzeń peryferyjnych do komputerów, sieci komputerowych; 42: instalacja, serwis i konserwacja oprogramowania komputerowego z wyłączeniem tworzenia oprogramowania komputerowego. Przeciwstawiony znak towarowy przeznaczony jest dla następujących towarów w klasie 9: płytki procesorów video, mikroprocesory, płytki układów elektronicznych, scalone układy pamięciowe, programy systemów operacyjnych, mikrokontrolery, komputery, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU), części składowe komputerów, scalone układy półprzewodnikowe, układy wejściowe i wyjściowe komputerów, stacje robocze, pamięci danych, urządzenia do przechowywania danych, zapisane programy komputerowe, pamięci rejestrowe, urządzenia do testowania i programowania układów scalonych, systemy pamięci zewnętrznych, mikrokomputery, ninikomputery, systemy komputerowe, modemy, płytki pamięci, urządzenia przetwarzające dane, sieci neuronowe. Sąd stwierdza, że UP prawidłowo wskazał, że co do zasady usługi i towary mają inne przeznaczenie, charakter i sposób użycia, jednak słusznie uznał podobieństwo usług: sprzedaży komputerów, ich części i urządzeń do nich oraz oprogramowania komputerowego (klasa 35), naprawy, serwisu i instalacji komputerów, ich części i urządzeń do nich (klasa 37) oraz oprogramowania komputerowego (klasa 42), do których oznaczania przeznaczony jest zgłoszony znak towarowy i towarów takich jak komputery, części składowe komputerów, systemy komputerowe (klasa 9), do których oznaczania przeznaczony jest przeciwstawiony znak towarowy. Zarówno bowiem wymienione usługi, jak i towary kierowane są do tego samego kręgu odbiorców, towary bowiem objęte tymi usługami oraz same towary są identyczne. Towary te oraz usługi należą do tego samego sektora rynku - rynku komputerowego i stanowią towary oraz usługi uzupełniające się, bowiem omawiane usługi dotyczące konkretnych towarów wymagają właśnie tych konkretnych omawianych towarów i na odwrót. Wyjaśnienia wymaga, że przy ocenie podobieństwa towarów i usług bierze się pod uwagę wykazy znaków towarowych wskazane w rejestrze, nie bierze się natomiast pod uwagę towarów i usług, do których oznaczania są w rzeczywistości znaki towarowe wykorzystywane. Skarżący nie wykazał w skardze błędnej oceny porównawczej towarów i usług dokonanej przez UP, podniósł natomiast argumenty o faktycznym używaniu na rynku przedmiotowych znaków towarowych oraz o terytorialnie ograniczonym zakresie swojej działalności. Tymczasem prawidłowa ocena podobieństwa zarówno znaków towarowych, jak i towarów i usług na gruncie art. 1321 ust 1 pkt 3 P.w.p., ma charakter abstrakcyjny. Sąd stwierdza, że UP prawidłowo także określił relewantny krąg odbiorców usług objętych zgłoszonym znakiem towarowym, oraz towarów objętych przeciwstawionym znakiem towarowym wskazując, że jest to ogół społeczeństwa o podwyższonym poziomie uwagi oraz profesjonalni przedsiębiorcy o poziomie uwagi podobnym do ogółu społeczeństwa w niniejszej sprawie. Usługi związane ze sprzedażą komputerów i ich części, oprogramowania komputerowego oraz innych urządzeń takich jak myszki, drukarki czy klawiatury, urządzenia peryferyjne, usługi instalacji, serwisu i naprawy tych samych towarów, są skierowane do szerokiego kręgu odbiorców, którym mogą być zarówno konsumenci - osoby fizyczne chcące zakupić komputer czy oprogramowanie na potrzeby własne - jak i podmioty profesjonalne np. przedsiębiorcy chcący zakupić sprzęt komputerowy i oprogramowanie dla swojej firmy. Należy zgodzić się z organem, że komputery, i oprogramowanie do nich, a także inne dostępne urządzenia z nimi związane są towarami powszechnego użytku, wobec czego również usługi związane ze sprzedażą i ich naprawą są usługami codziennego użytku. Zarówno towary te, jak i usługi z nimi związane nie są jednak towarami i usługami tanimi, w związku z czym poziom uwagi konsumentów w tym wypadku będzie podwyższony, ze względu na specyfikę tego towaru, a w związku z nim specyfikę danych usług. Sąd uznał, że UP dokonał również prawidłowej analizy porównawczej samych oznaczeń. Organ prawidłowo zatem wskazał na dystynktywny i dominujący element INTELGRA w znaku INTELGRAF SYSTEMS wyjaśniając, że choć element SYSTEMS jest elementem mocno aluzyjnym to różnica wynikająca z dodania tego elementu nie jest wystarczająca dla wyeliminowania podobieństwa porównywanych znaków. Porównując natomiast słowo INTEL jedyny element słowny słownego znaku przeciwstawionego i dystynktywny, dominujący element INTELGRAF zgłoszonego znaku towarowego w warstwie fonetycznej słyszalne są dwie pierwsze identyczne sylaby IN-TEL, stanowiące cały znak przeciwstawiony. UP słusznie zatem wskazał, że znak INTELGRAF SYSTEMS w całości implementuje w pierwszym wyrazie znak INTEL i to na początku tego wyrazu, jak i samego znaku, który to początek będzie najbardziej rozpoznawany przez przeciętny krąg odbiorców i słusznie uznał, że różnice wynikające z dodatkowego słowa w znaku zgłoszonym SYSTEMS, i dodatkowych liter w znaku zgłoszonym -GRAF nie pozwalają na stwierdzenie, że znak INTELGRAF SYSTEMS i znak INTEL nie są do siebie podobne w warstwie fonetycznej. Inkorporacja w całości znaku INTEL w zgłoszonym znak INTELGRAF SYSTEMS, na początku wyrazu INTELGRAF i samego znaku, ma również znaczenie w warstwie wizualnej. Rzucający się w oczy początek zgłoszonego znaku towarowego identyczny z całym znakiem przeciwstawionym sprawia, że dodatkowy element SYSTEMS, jak również element - GRAF w pierwszym wyrazie znaku INTELGRAF SYSTEMS nie powodują wyeliminowania podobieństwa obu znaków w warstwie wizualnej. W warstwie koncepcyjnej UP prawidłowo uznał, że w całości w odniesieniu do wskazanych usług znak INTELGRAF SYSTEMS nie ma żadnego znaczenia, podobnie jak znak przeciwstawiony INTEL, w związku z czym nie można dokonać porównania obu znaków w warstwie koncepcyjnej. W ocenie Sądu UP przeprowadził wnikliwą analizę podobieństwa porównywanych znaków rozpatrując ich elementy podobne oraz różnice. Na tej podstawie doszedł do prawidłowego zdaniem Sądu wniosku, że różnice w porównywanych znakach nie wyeliminowały podobieństwa tych znaków. UP dokładnie też wyjaśnił w zaskarżonej decyzji dlaczego powoływane przez Skarżącego w toku postępowania przed UP, powtórzone w skardze, inne zarejestrowane znaki towarowe, w tym znaki towarowe zawierające przedrostek INTEL, nie mogą stanowić przekonywującego argumentu o braku podobieństwa porównywanych w niniejszej sprawie znaków towarowych. UP odniósł się do poszczególnych znaków i grup znaków, jednak należy podkreślić, że przy ocenie podobieństwa znaków towarowych bierze się pod uwagę różne czynniki, nie tylko wspólne elementy i na podstawie całościowej analizy dokonuje się oceny podobieństwa. W ocenie Sądu, taką pogłębioną i wyczerpującą analizę UP przeprowadził w niniejszej sprawie. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo również ocenił w niniejszej sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. Ryzyko to wynika z faktu, że porównywane znaki są podobne, przeznaczone są do oznaczania towarów i usług uzupełniających się, skierowanych do tego samego kręgu odbiorców. Przeciętny obiorca spotyka się zatem z tymi znakami na tym samym rynku - rynku komputerów i oprogramowania komputerowego. Przedsiębiorcy działający na tym rynku sprzedają swoje towary, ale również świadczą usługi naprawy, instalacji i serwisu tych towarów. Wobec tego , jak słusznie wskazał UP, konsument spotykając się z oznaczeniami przedsiębiorców w tym segmencie rynku spotyka się z oznaczeniami używanymi zarówno dla towarów jakimi są komputery i oprogramowanie, oraz dla usług jakimi jest naprawa czy instalacja tych towarów. Podkreślenia wymaga, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy, których poziom uwagi, jak prawidłowo w niniejszej sprawie uznał UP, jest na wysokim poziomie, mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku ( wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode). Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy zatem oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali. Znak INTELGRAF SYSTEMS inkorporuje w sobie znak INTEL, renomowany, o silnym charakterze odróżniającym. Przeciętny odbiorca zatem rozpozna w zgłoszonym znaku znak wcześniejszy INTEL. UP słusznie zwrócił również uwagę, że oba znaki są znakami słownymi, co oznacza że będą chronione w każdej warstwie graficznej. Możliwa jest więc sytuacja, że w obrocie znaki te byłyby graficznie przedstawione w bardzo podobny sposób. Z tych względów Sąd zgadza się z UP, że przeciętny krąg odbiorców w niniejszej sprawi mógłby zostać wprowadzony w błąd co do pochodzenia usług oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. W tym stanie rzeczy UP prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., i uznał sprzeciw oparty na tej przesłance w całości. Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art. 1321 ust 1 pkt 4 P.w.p. Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uzasadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Dla zastosowania zatem art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., jako podstawy, w tym przypadku, uznania za zasadny sprzeciwu wobec zgłoszenia spornego znaku towarowego, niezbędne jest ustalenie istnienia powiązań między późniejszym spornym znakiem towarowym a wcześniejszym renomowanym znakiem towarowym, skutkującymi przewidzianymi w powyższym przepisie konsekwencjami w postaci możliwości przyniesienia Skarżącemu nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Wymaga to ustalenia, że: 1) znak wcześniejszy jest znakiem zarejestrowanym w Urzędzie Patentowym RP lub Urzędzie ds. Własności Intelektualnej UE (EUIPO), 2) znak wcześniejszy jest znakiem renomowanym, 3) znak późniejszy jest znakiem identycznym lub podobnym do renomowanego znaku towarowego, 4) znak późniejszy został zgłoszony dla jakichkolwiek towarów lub usług, tzn. identycznych, podobnych oraz niepodobnych do towarów, których dotyczy renomowany znak towarowy, 5) występuje związek (skojarzenie) pomiędzy kolizyjnymi znakami, tzn. późniejszy znak towarowy przywodzi przeciętnemu, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu konsumentowi na myśl wcześniejszy znak towarowy, 6) istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia jednej z form ingerencji w prawo ochronne na renomowany znak towarowy w postaci możliwości przyniesienia Skarżącemu nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2019 r. sygn. akt II GSK 1515/17). W przedmiotowej sprawie nie są sporne przesłanki wymienione w pkt 1, 2. Przeciwstawiony znak towarowy słowny INTEL jest znakiem zarejestrowanym w Urzędzie Patentowym RP z pierwszeństwem od 8 lutego 1990 r. pod numerem [...]. UP prawidłowo uznał, że Wnoszący sprzeciw wykazał, że przeciwstawiony znak towarowy INTEL uzyskał przymiot znaku renomowanego. Jak wynika z orzecznictwa unijnego, za podstawową przesłankę uznania znaku towarowego za renomowany traktuje się znajomość znaku przez znaczącą część klientów (por. wyrok ETS z 14 września 1999 r. w sprawie General Motors, C-375/97 oraz wyroki SPI z 13 grudnia 2004r. w sprawie El Corte Ingles, T-8/03 i z 25 maja 2005 r. w sprawie SPA Finders, T-67/04). W orzecznictwie unijnym wskazuje się również, że testem na renomę znaku towarowego, poza znaczącą znajomością znaku jest udział znaku towarowego w rynku, intensywność oraz geograficzny zasięg używania, intensywność kojarzenia towarów z tym znakiem oraz wielkość nakładów poniesionych na reklamę i promocję znaku (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 13 grudnia 2004 r. w sprawie El Corte Ingles, T-8/03 i z 25 maja 2005 r. w sprawie SPA Finders, T-67/04). UP dokładnie opisał w zaskarżonej decyzji na stronach 19 – 28 dokumenty załączone przez Wnoszącego sprzeciw dla wykazania renomy przeciwstawionego znaku INTEL. W ocenie Sądu dokumenty te wykazują renomę spornego znaku, a więc jego rozpoznawalność wśród znacznego kręgu odbiorców, dla towarów z klasy 9: mikroprocesory, procesory, centralne jednostki procesorowe (CPU). Organ poddał prawidłowej analizie powyższą dokumentację dochodząc do właściwych wniosków na podstawie argumentacji przedstawionej w części historycznej uzasadnienia, a którą Sąd akceptuje w całości. Ponieważ kwestia renomy przeciwstawionego znaku nie jest sporna w niniejszej sprawie i nie budzi wątpliwości Sądu, nie ma potrzeby przeprowadzania dalszej analizy w tej kwestii. Odnosząc się do podobieństwa porównywanych znaków na gruncie art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., należy wskazać, że okoliczność, że wcześniejszy znak towarowy ma status znaku renomowanego, ma istotne znaczenie dla zastosowania właściwych kryteriów oceny podobieństwa porównywanych znaków, która powinna zostać dokonana przy pomocy innych, znacznie łagodniejszych kryteriów, niż ocena dokonana na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. W przypadku bowiem znaku renomowanego chodzi o podobieństwo szczególnego rodzaju, polegające na niebezpieczeństwie samego skojarzenia z nim innego znaku, i to w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, a nie tylko do podobnych czy identycznych (por. wyrok NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1379/11 za Sądem Najwyższym w wyroku z 23 października 2008 r., sygn. akt V CSK 109/08, LEX nr 479328 i w wyroku z 4 marca 2009 r. sygn. akt IV CSK 335/2008, OSNC 2009, nr 3, poz. 85). W odniesieniu do znaku renomowanego chodzi o podobieństwo szczególnego rodzaju, gdyż do jego stwierdzenia wystarczy niebezpieczeństwo, że inny znak może być z nim skojarzony (łączony), chodzi zatem o stopień podobieństwa sytuowany na niskim poziomie, wyznaczanym przez takie określenia jak łączenie, kojarzenie, przywodzenie na myśl (por. wyrok NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1379/11 za Sądem Najwyższym w wyroku z 4 marca 2009 r. sygn. akt IV CSK 335/2008, OSNC 2009, nr 3, poz. 85). W wyroku NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1379/11, NSA dokonał analizy orzecznictwa unijnego dotyczącego znaków renomowanych, wskazując m.in., że: "Na temat istoty podobieństwa znaku renomowanego wypowiedział się ETS w wyroku z dnia 23 października 2003 r. w sprawie C-408/01 (Adidas-Salomon), stwierdzając, że chociaż podobieństwo oznaczeń jest przesłanką zastosowania tego przepisu, to wystarczający jest taki stopień podobieństwa, który prowadzi do łączenia oznaczenia ze znakiem renomowanym przez relewantnych odbiorców. W uzasadnieniu wskazanego wyroku ETS nawiązując do swego wcześniejszego wyroku z dnia 14 września 1999 r. w sprawie C-375/97 (Chevy) Trybunał ten wskazał, że naruszenia znaku renomowanego są konsekwencją pewnego stopnia podobieństwa między tym znakiem a spornym oznaczeniem, z powodu którego odbiorcy wiążą oznaczenie ze znakiem (łączą ze sobą oba oznaczenia, nawet jeśli ich nie mylą). W wyroku z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-252/07 (Intel) ETS stwierdził, że okoliczność, iż późniejszy znak towarowy przywodzi konsumentowi na myśl wcześniejszy znak towarowy jest jednoznaczna z istnieniem między kolidującymi ze sobą związku w rozumieniu przyjętym w wyroku w sprawie Adidas-Salomon. Zgodnie ze stanowiskiem ETS w każdym przypadku ustalenie takiego związku musi być wynikiem całościowej oceny, a jego badanie nie ogranicza się wyłącznie do badania podobieństwa, ale wymaga uwzględnienia innych kryteriów, takich jak np.: stopień znajomości znaku renomowanego, charakter towarów lub usług oraz ewentualna niepowtarzalność znaku wcześniejszego. Ochrona renomowanych znaków towarowych na gruncie tej regulacji odnosi się do jakichkolwiek towarów – podobnych i niepodobnych, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek rozszerzonej ochrony, tj. uzyskania nienależnej korzyści z używania znaku renomowanego lub wyrządzenia szkody odróżniającemu charakterowi lub renomie znaku (por. wyrok ETS z 9 stycznia 2003 r., w sprawie C-292/00, Davidoff & Cie SA, Zino Davidoff SA przeciwko Gofkid Ltd, Zb. Orz. 2003, s. I-389; por. też A. Tischner: [w:] Prawo własności przemysłowej. Komentarz. Red. P. Kostański Warszawa 2010, s. 1205 i nast. oraz wskazane tam orzecznictwo; Własność przemysłowa. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Sądu Pierwszej Instancji i Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego z komentarzami. Red. R. Skubisz. Warszawa 2008, s. 600 i nast.)." W przedmiotowej sprawie UP uznał, z czym Sąd się zgodził powyżej, występowanie kolizyjnego podobieństwa zgłoszonego znaku INTELGRAF SYSTEMS oraz przeciwstawionego znaku INTEL, stanowiącego przesłankę względnej przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. Oznacza to zatem spełnienie również przesłanki podobieństwa porównywanych znaków towarowych na gruncie art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., gdzie, jak wynika z orzecznictwa, kryteria oceny podobieństwa danego znaku ze znakiem renomowanym są znacznie łagodniejsze, w związku dalece dalej posuniętą ochroną prawną znaków renomowanych. Niewątpliwie więc kolizyjne podobieństwo porównywanych znaków w warstwie fonetycznej i wizualnej wynikające z inkorporacja w całości znaku INTEL w zgłoszonym znak INTELGRAF SYSTEMS, na początku wyrazu INTELGRAF i samego znaku, wyczerpuje również podobieństwo tych oznaczeń na gruncie art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p. powodując, że właściwy krąg odbiorców, prawidłowo też określony przez UP, o czym była również mowa wcześniej, dostrzeże związek pomiędzy porównywanymi znakami towarowymi. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że w niniejszej sprawie nie występuje niebezpieczeństwo osłabienia odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego INTEL oraz zaszkodzenia jego renomie w wyniku używania zgłoszonego znaku towarowego INTELGRAF SYSTEMS. Słusznie jednak UP podkreślił, że znak INTEL posiada silną renomę dla towarów jakimi są procesory, zdobytą przez długotrwałe używanie, a także silną pozycję marki INTEL na rynku światowym i, że istnieje powiązanie między oznaczeniem INTEL oraz INTELGRAF SYSTEMS, a także prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd co do powiązania pomiędzy przedsiębiorcami posługującymi się znakami. Niewątpliwie, przeciętny odbiorca może uznać, że usługi oznaczone znakiem INTELGRAF SYSTEMS nie są świadczone przez właściciela znaku towarowego INTEL, ale są przez niego autoryzowane. Uwzględniając natomiast, podniesione przez UP, powszechne przekonanie, że serwisy autoryzowane przez producenta renomowanych towarów są lepsze, sprawniejsze, spełniają wyższe standardy, podyktowane przez tego producenta, renoma producenta zostaje przeniesiona na usługodawcę. Słusznie więc wskazał UP, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że wystąpi to również w niniejszej sprawie i przeciętny odbiorca, który będzie chciał skorzystać z naprawy, czy zakupu sprzętu komputerowego czy innych urządzeń związanych z komputerami widząc usługi świadczone pod znakiem INTELGRAF SYSTEMS może dojść do wniosku, że jest to punkt/serwis autoryzowany przez producenta produktów - procesorów sprzedawanych pod znakiem INTEL i właśnie z tego powodu podjąć decyzję o zakupie czy naprawie sprzętu właśnie u tego usługodawcy. Należy zgodzić się z poglądem, że jest to przeniesienie, czy też wykorzystanie renomy znaku INTEL. Oznacza to, że UP słusznie uznał, że w niniejsze sprawie występuje również niebezpieczeństwo czerpania nienależnych korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku INTEL w wyniku używania zgłoszonego znaku towarowego INTELGRAF SYSTEMS. Tym samym, w niniejszej sprawie została również spełniona jedna z przesłanek dla zastosowania art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p. Prawidłowość dokonanej przez UP oceny wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanek zastosowania art. 1321 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p., jako podstawy prawnej uznania za zasadny w całości sprzeciwu wniesionego przez Wnoszącego sprzeciw, wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego INTELGRAF SYSTEMS dokonanego przez Zgłaszającego, prowadzi do wniosku, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Organ bowiem, jak to zostało wyjaśnione powyżej, prawidłowo uznał podobieństwo towarów i usług dla których dedykowane są porównywane znaki towarowe, kolizyjne podobieństwo tych znaków, a w konsekwencji też subtelniejsze podobieństwo skutkujące samym skojarzeniem porównywanych znaków, wystąpienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, renomę przeciwstawionego znaku towarowego oraz możliwość przyniesienia Zgłaszającemu nienależnej korzyści z renomy wcześniejszego znaku INTEL w wyniku używania zgłoszonego znaku towarowego INTELGRAF SYSTEMS. Oznacza to, że UP dokładnie wyjaśnił okoliczności faktyczne niniejszej sprawy wyczerpująco analizując cały materiał dowodowy sprawy i dokonując ww. ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W konsekwencji organ nie naruszył zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Uzasadnienia natomiast decyzji obu instancji odpowiadają wymogom art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy, ponieważ Sąd nie stwierdził naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak w sentencji.