VI SA/Wa 990/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego G. R. od kosztów sądowych. G. R. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący podał, iż pod jego opieką i jego brata znajdują się rodzice, z których jedynie ojciec otrzymuje rentę czasową w wysokości 770 złotych. Sam skarżący otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 2 800 złotych brutto miesięcznie. Skarżący wskazał, iż dochód jego brata z tytułu umowy o pracę wynosi 1760 złotych, jednakże, jak wyjaśnił w odpowiedzi na wezwanie Sądu, konkretnych dokumentów nie może przedłożyć z uwagi na trwający między braćmi konflikt i odmowę ich udostępnienia. Z wyciągu z rachunku bankowego skarżącego wynika z kolei, iż podstawowym źródłem wpływów na ten rachunek było wynagrodzenie otrzymywane w częściach po 1 000 złotych. Z kolei miesięczne obciążenia obejmują spłatę rat kredytu w kwocie 909 złotych oraz 377 złotych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż większa część wynagrodzenia skarżącego przeznaczana jest na spłatę kredytów a oczywistym jest, że łączny dochód rodziców, pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym, sięgający kwoty 779 złotych, w żaden sposób nie wpływa na poprawę sytuacji finansowej rodziny skarżącego. Zarazem fakt udzielania rodzicom pomocy przez brata skarżącego, w sytuacji podkreślonego przez skarżącego konfliktu pomiędzy nimi, również nie przekłada się na zwiększenie możliwości wydatkowych skarżącego. W konsekwencji w ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek, po porównaniu skali dochodów i wydatków skarżącego, uznać należy, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i członków rodziny pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.