VI SAB/Wa 156/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. P. na przewlekłość postępowania przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" 1. stwierdza, że postępowanie przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" R-[...] prowadzone było w sposób przewlekły; 2. stwierdza, że opisana w pkt 1 przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego Z. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący Z. P. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. złożył skargę na: 1) Przewlekłość postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego [...] na słowny znak towarowy "HERITAGE FILMS", zarzucając: - naruszenie interesu prawnego skarżącego wyrażającego się w konieczności stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji znaku słownego "HERITAGE FILMS" wydanej z rażącym naruszeniem prawa, celem umożliwienia rejestracji znaku towarowego słownego "heritage", zgłoszonego w dniu [...] lipca 2003 r. (nr [...]), - naruszenie prawa, a mianowicie: przepisów art. 35 § 1 i art. 35 § 2 k.p.a., gdyż sprawa nie została załatwiona bez zbędnej zwłoki, czy raczej niezwłocznie, pomimo iż sprawa mogła być rozpatrzona w oparciu o dowody przedstawione przez skarżącego lub w oparciu o fakty i dowody znane organowi z urzędu oraz względnie przepisu art. 35 § 3 k.p.a. 2) Bezczynność organu wyrażającą się w braku wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego [...] na słowny znak towarowy "HERITAGE FILMS". Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Skarga została złożona w następujących okolicznościach. Z. P. wnioskiem z dnia [...] maja 2009 r. (skierowanym do Ministra Gospodarki) żądał stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Patentowego z [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak HERITAGE FILMS ([...]) na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (uprawniony). Podstawą prawną żądania był art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem skarżącego, rażące naruszenie prawa przy udzielaniu prawa ochronnego polegało przede wszystkim na niedopuszczalnej zmianie istoty znaku w toku postępowania (ze słowno-graficznego na znak słowny), co stało w sprzeczności z art. 140 p.w.p. oraz art. 42 u.z.t. Powyższy wniosek wpłynął do Urzędu Patentowego w dniu [...] lipca 2009 r. wraz z postanowieniem Ministra Gospodarki o przekazaniu według właściwości. Urząd Patentowy decyzją z [...] lipca 2009 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uznając wnioskodawcę za pozbawionego interesu prawnego uprawniającego do działania w powyższej sprawie. W dniu [...] sierpnia 2009 r. wpłynął do organu wniosek skarżącego o uzupełnienie decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., w związku z którym organ skierował do skarżącego pismo z dnia [...] sierpnia 2009 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. skarżący zwrócił się do UP o uzupełnienie udzielonych mu informacji, zaś organ wystosował kolejne pismo z dnia [...] września 2009 r. Z kolei skarżący pismem z [...] września 2009 r. domagał się uzupełnienia udzielonych informacji. W dniu [...] września 2009 r. UP wydał 2 postanowienia: na podstawie art. 113 par. 2 k.p.a w zw. Z art. 252 p.w.p. wyjaśniające charakter decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. oraz na podstawie art. 111 par. 1 k.p.a. odmawiające uzupełnienia ww. decyzji. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy, przedstawiając następnie dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej z powyższego tytułu w dniu [...] listopada 2012 r. Uzupełnił wniosek pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. załączając dokumenty: wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. sygn.. akt: [...], umowę wspólników z [...] grudnia 1995 r., pismo z dnia [...] maja 1994 r. do skierowane skarżącego przez p. L. R., akt notarialny z [...] sierpnia 1991 r., pismo zatyt. "Zamówienie" z dnia [...] stycznia 1991 r., akt notarialny z [...] września 1990 r. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. przesądzając istnienie po stronie skarżącego interesu prawnego uzasadniającego domaganie się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego [...] na słowny znak towarowy "HERITAGE FILMS". W dniu [...] maja 2011 r. UP wydał 2 postanowienia prostujące oczywiste omyłki w postanowieniach z dnia [...] września 2009 r. Pismem z dnia [...] września 2011 r. pełnomocnik uprawnionego - wezwany przez organ pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. do zajęcia stanowiska - wniósł o "odmowę stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji". Postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. Urząd Patentowy wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego [...] na słowny znak towarowy "HERITAGE FILMS". Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Urząd Patentowy odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego [...] na słowny znak towarowy "HERITAGE FILMS". Skarżący złożył w dniu [...] października 2012 r. (prezentata Kancelarii Ogólnej UP) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. UP utrzymał w mocy decyzję z [...] sierpnia 2012 r. Należy zauważyć, że skarga na bezczynność postępowania została rozstrzygnięta odrębnie (sygn. akt VI SAB/Wa 155/13 – skargę oddalono z uwagi na fakt uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] stycznia 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r.). Przedmiotem skargi rozpoznawanej w sprawie niniejszej jest zatem wyłącznie przewlekłość postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt zakończenia postępowania decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż jak wynika z treści art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przepis ten należy interpretować w sposób wskazany przez NSA m.in. w wyroku z dnia 5 lipca 2012 r. (sygn. akt II OSK 1031/12, mianowicie – "Pojęcie "bezczynności" rozumieć należy jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny." (LEX nr 1228235). Zdaniem Sądu, w kontrolowanym pod kątem przewlekłości postępowania, zaistniała sytuacja nieefektywnego prowadzenia postępowania, w tym podejmowania poszczególnych czynności w zbyt dużych odstępach czasu. Jak wynika z akt, zbyt duże przerwy w czynnościach organu miały miejsce na wszystkich etapach, od złożenia wniosku z dnia [...] maja 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2004 r. począwszy. Już na pierwszy rzut oka można dostrzec, że odległość czasowa pomiędzy złożeniem ww. wniosku do wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. o odmowie stwierdzenia nieważności wynosi aż ponad 3 lata. Podkreślenia wymaga, że tak długi okres prowadzenia sprawy nie był usprawiedliwiony jej zawiłością proceduralną. Sprawa dotyczy bowiem kwestii czysto prawnej – skontrolowania, czy nie doszło do zarzucanej przez skarżącego wady kwalifikowanej decyzji w postaci nieważności postępowania przy rejestracji znaku towarowego słownego [...] "HERITAGE FILMS", do którego prawa rościł sobie skarżący. Jeżeli nawet przyjąć zasadność procedury związanej z kwestionowaniem interesu prawnego skarżącego (początkowa odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. uchylona na mocy decyzji UP z [...] kwietnia 2011 r.) to należy wskazać, iż od decyzji uchylającej do wydania decyzji merytorycznej z dnia [...] sierpnia 2012 r. upłynęło ponad 16 miesięcy. W powyższej sprawie obowiązują terminy załatwienia sprawy przewidziane w k.p.a., należy przy tym podkreślić, iż, wbrew poglądowi organu, procedura z art. 156 k.p.a. nie należy do katalogu procedur przewidzianych w ustawie – Prawo własności przemysłowej, co do których nie stosuje się przepisów k.p.a. o terminach załatwienia spraw (art. 253 ust. 1 p.w.p.). Sąd stanął na stanowisku, iż skoro w sprawie należało przede wszystkim ocenić materię prawną, a nie faktyczną, co nie wymagało przeprowadzania postępowania dowodowego, to w zupełności wystarczającym dla jej zakończenia był termin wyznaczony przepisem art. 35 par. 3 k.p.k. Nawet uznając sprawę za "szczególnie skomplikowaną" organ winien był ją rozstrzygnąć nie później niż w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od daty otrzymania odwołania. Z uwagi jednak na fakt, iż procedura w okresie zwłoki opieszale, ale jednak toczyła się – bądź w postaci rozstrzygnięcia podjętego na nieprawidłowych podstawach (decyzja z dnia [...] lipca 2009 r. uchylona następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. – po niemal 21 miesiącach procedowania), bądź w postaci korygowania popełnionych w toku postępowania przez organ oczywistych omyłek (2 postanowienia UP z dnia [...] maja 2011 r. prostujące oczywiste omyłki w postanowieniach z dnia [...] września 2009 r.), ewentualnie - prowadzenia ze stroną korespondencji, w tym pism, których intencją było rozjaśnienie wątpliwości proceduralnych skarżącego oraz przesłanek, którymi kierował się organ – Sąd doszedł do wniosku o zwykłym, a nie rażącym charakterze przewlekłości, do jakiej doszło przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy. Tak więc, w myśl art. 149 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania na mocy art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).