VI SAB/Wa 170/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. M. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta Z. postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą I. M. od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu [...] stycznia 2014 r.) skarżąca I. M. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc, że nie stać jej na pokrycie opłat, ponieważ koszty utrzymania pochłaniają w całości jej emeryturę. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 35-letnim synem. Jedynym dochodem dwuosobowej rodziny jest świadczenie emerytalne skarżącej w kwocie 1.439,51 zł netto (vide wyciąg z rachunku bankowego skarżącej za okres od [...] grudnia 2013 r. do [...] marca 2014 r. - karty [...] akt). Syn skarżącej aktualnie pozostaje bez pracy; uczy się i pozostaje na utrzymaniu matki (vide oświadczenie syna skarżącej P. M. - karta [...] akt). Jako składniki majątkowe skarżąca wskazała część (o powierzchni 55 m kw) nieruchomości budynkowej oraz ½ gruntu o powierzchni 544 m kw, na której posadowiony jest ww. budynek. W piśmie z dnia [...] marca 2014 r. skarżąca podała, że do jej miesięcznych (uśrednionych) wydatków należą: opłaty za energię elektryczną, gaz i wodę - 250 zł, wyżywienie - 900 zł, odzież - 100 zł oraz inne wydatki (w tym koszty zakupu leków) - 150 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09), udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym Mając na uwadze, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepracującym synem, a ich jedynym źródłem utrzymania jest emerytura skarżącej w kwocie 1.439,51 zł netto, stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.