VI SAB/Wa 170/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant ref. staż. Dominika Mańka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2014 r. sprawy ze skargi ze skargi I.M., na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ż. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Ż. do rozpoznania wniosku skarżącej I.M., z dnia [...] czerwca 2012 r. o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zezwoleń na sprzedaż alkoholu zakończonych decyzjami Prezydenta Miasta Ż. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr. [...], nr [...] i z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania akt sprawy z prawomocnym odpisem wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. p. I. M. (strona, skarżąca), po wcześniejszej ( głównie w 2011 r.) wymianie korespondencji z Prezydentem m. Z oraz Samorządowym Kolegium Odwoławczym (SKO) w [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorcy p. T. J., zawieszenia wykonania bądź stwierdzenia nieważności decyzji w tej sprawie, wznowienia postępowania lub nieważności wydanych decyzji dot. sprzedaży napojów alkoholowych, wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, o których niżej mowa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent m. Z pismem z dnia [...] lipca 2012 r. odpowiedział odmownie, kwestionując w ogóle prawo skarżącej do występowania jako strona w niniejszej sprawie. W związku z powyższym skarżąca wystąpiła ze skargą na przewlekłość postępowania w sprawie wznowienia przedmiotowego postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawomocnymi (7-15 maja 2013 r.) postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. odrzucono skargi strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Z w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o różnej zawartości alkoholu: do 4,5 % oraz piwa, od 4,5% do 18% zawartości alkoholu oraz powyżej 18% zawartości alkoholu, o sygn. – odpowiednio - VI SAB/Wa 37/12, VI SAB 13/13 oraz VI SAB 14/13), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Powodem odrzucenia powyższych skarg było, jak wskazano w uzasadnieniu w/w postanowień, nie wyczerpanie środków zaskarżenia, tzn. w rozpatrywanej sprawie - nie wniesienie zażalenia do SKO w [...] (art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. Dz. U z 2012, poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła do Urzędu Miasta Z zażalenie na przewlekłość postępowania w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności ostatecznych decyzji Prezydenta Miasta Z z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], Nr [...], i z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] zezwalających T. J. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa, od 4,5 do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. tj. sklepem spożywczym "C" położonym w Z przy ul. [...]. Wskazując, że organ do dnia dzisiejszego nie wydał w tej sprawie indywidualnego rozstrzygnięcia czym prowadzi do przewlekłości postępowania. Z kolei w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. (data wpływu [...] kwietnia 2013 r.) strona wyjaśniła, że odbiorcą powyższego zażalenia jest SKO w [...]. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydanym po rozpoznaniu zażalenia strony na przewlekłe prowadzenie postępowania organu I instancji - Prezydenta Miasta Z o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi Prezydenta Miasta Z z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], Nr [...], i z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] zezwalającymi T. J. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa, od 4,5 do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, tj. sklepem spożywczym "C" położonym w [...], na podstawie art. 37 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: K.p.a.) uznano zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Z za nieuzasadnione. W uzasadnieniu postanowienia stwierdziło m.in., że zgodnie z art. 35 § 1 — 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągi miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 4 i 5). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 37 K.p.a.). Analizując powyższe, organ wskazał, że przepis art. 37 k.p.a. wprowadza dwie instytucje prawne "przewlekłość postępowania" oraz "bezczynność organu". Przepisy prawa nie definiują jednak wprost na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jednak pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". "Przewlekłość" w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nic przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. W wyroku z dnia 17 kwietnia 2012r. sygn. akt II SAB/Bk 15/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał jednoznacznie, że ze stanem przewlekłości mamy do czynienia wówczas, gdy organ podejmuje czynności w toku postępowania w sposób nieefektywny lub pozorny, nie przekraczając jednocześnie terminu załatwienia sprawy (lex nr 1145969). Z kolei zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie, z "bezczynnością organu administracji publicznej", mamy do czynienia tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie". A zatem biorąc pod uwagę powyższe i analizując akta sprawy wskazać należy, że w niniejszej nie zachodzi stan przewlekłości postępowania, a stan bezczynności organu I instancji. Jak wynika z akt strona wnioskiem z dnia 5 czerwca 2012 r. domaga się wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznych Prezydenta Miasta Z. w drodze wznowienia postępowania i zakończenia postępowania wydaniem indywidualnego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia). Postępowanie wznowieniowe jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego służącym do wzruszania decyzji ostatecznych. Może być ono wszczęte z urzędu bądź na wniosek strony (art. 147 k.p.a.). W odróżnieniu od wszczynanego na wniosek strony postępowania zwykłego, żądanie wznowienia postępowania rodzi po stronie organu obowiązek wydania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. postanowienia o wznowieniu postępowania, ale tylko wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia odmawiającego jego wznowienia. Powyższe powoduje, że w ramach uruchamianego żądaniem strony postępowania wznowieniowego wyodrębnić można dwie jego fazy. W pierwszej fazie (wstępnej) organ administracji publicznej bada czy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od podmiotu będącego stroną w sprawie (art. 28 k.p.a.), czy osoba występująca z takim żądaniem posiada zdolność do czynności prawnych oraz czy podanie zostało wniesione z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Jedynie pozytywne ustalenie w powyższym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi dopiero podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Ustalenie na etapie poprzedzającym formalne wszczęcie postępowania, iż wniosek nie pochodzi od strony zakończonego ostatecznie postępowania bądź złożony został po upływie terminu wskazanego w art. 148 K.p.a. skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie z powodu jego niedopuszczalności. W tej sytuacji zażalenie na przewlekłość postępowania należało uznać za nieuzasadnione. Ponownie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania organu - Prezydenta Miasta Z w tej samej sprawie – wniosła dnia [...] września 2013 r. strona. W skardze strona wniosła o 1) zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, w terminie 14 dni, a także 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 K.p.a. W uzasadnieniu strona przypomniała, że w dniu [...] czerwca 2012 wystąpiła do Prezydenta Miasta Z jako organu I instancji o wznowienie postępowania. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r., które doręczono stronie [...] sierpnia 2012, organ odmówił wnioskodawczyni prawa udziału w postępowaniu uznając, że nie jest ona stroną postępowania Dnia [...] sierpnia 2012 strona złożyła skargę(i) na przewlekłość postępowania do WSA w Warszawie za pośrednictwem organu I instancji. Pismami (w ocenie strony) z dnia: [...].03.2013, VI SAB/WA 13/13; 22.03.2013, VI SAB/WA 14/13, 21.03.2013,VI SAB/WA 37/13 WSA poinformował stronę, że odrzuca jej skargi zawarte w piśmie wskazanym w pkt 3, bowiem nie wyczerpała ona środków zaskarżenia w toku instancji czyli nie złożyła ona zażalenia do organu nadrzędnego, czyli SKO Mimo iż organ I instancji miał już pełną wiedzę w niniejszej sprawie, to nie podejmował żadnych działań. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie w dniu [...].04.2013 strona złożyła za jego pośrednictwem zażalenie zgodnie z właściwością do SKO. SKO uznało zażalenie za nieuzasadnione, bowiem jego zdaniem w niniejszej sprawie doszło do bezczynności organu. Jest to rozstrzygnięcie, co najmniej kontrowersyjne, bowiem z jednej strony SKO uważa, że organ nic nie robi (por. str 3 akapit 4) a z drugiej strony wskazuje, że organ I instancji zbadał sprawę na tyle wnikliwie, że odmówił stronie przymiotu strony (por. str. 1 akapit 2 linia 5) W tym stanie rzeczy strona złożyła w dniu [...] września 2013 r. ponownie skargę na przewlekłość postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Z wniósł o odrzucenie skargi bądź jej oddalenie. W uzasadnieniu, po przypomnieniu stanu sprawy, organ w szczególności wskazał, iż pismem z dnia [...].07.2012 r. Urząd Miasta zajął stanowisko w sprawach poruszanych w pismach p. I. M, m.in. w zakresie objętym pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. Prezydent Miasta nie wznowił postępowania z tego powodu, że p. I. M. nie była stroną postępowania o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu przez p. T. J. Nadto organ zwrócił się do p. I. M. o wskazanie przyczyny żądanego wznowienia. Pani M. nie uzupełniła jednak swojego wniosku o wznowienie postępowania i nie wskazała przyczyny jego wznowienia. Pani I. M. wniosła kilka skarg do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Z. Wszystkie skargi zostały odrzucone. W sprawach tych WSA wydał postanowienie z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt VI SAB/Wa/13/13 odrzucające skargę i postanowienie z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt VI SAB/Wa/14/13 odrzucające skargę. Strona wniosła do SKO w [...] zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Z. W dniu [...] lipca 2013 r. SKO wydało postanowienie uznając powyższe zażalenie za nieuzasadnione. SKO w Warszawie w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia szczegółowo poddało analizie obowiązujące przepisy w zakresie przewlekłości postępowania organu. Na tej podstawie oraz w oparciu o materiał dowodowy - akta administracyjne w przedmiotowej sprawie, SKO nie znalazło podstaw do stwierdzenia, iż działaniom Prezydenta Miasta można postawić zarzut przewlekłości postępowania. Jednocześnie organ zaznaczył, że terminy ustawowe zostały w sprawie z wniosku p. I. M. dochowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2012 r., poz. 270, z późn. zm..; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona w części na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Z, dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi Prezydenta Miasta Z z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], Nr [...], i z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] zezwalającymi T. J. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa, od 4,5 do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, tj. sklepem spożywczym "C" położonym w Z. W powyższej sprawie postanowieniem SKO w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydanym na podstawie art. 37 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: K.p.a.) uznano zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Z za nieuzasadnione. W rozpatrywanej sprawie można w istocie mówić o dwóch kolejnych fazach niniejszego postępowania, a mianowicie o: - postępowaniu wszczętym wnioskiem skarżącej z dnia [...] czerwca 2012 r., skierowanym do Prezydenta m. Z o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tegoż organu, przyznającą przedsiębiorcy zezwolenie na sprzedaż alkoholu w miejscu wykonywania działalności gospodarczej, tj. w sklepie w Z przy ul. [...], a następnie o skierowanej do tut. Sądu w dniu [...] sierpnia 2012 r. skardze na przewlekłość postępowania w/w organu w przedmiotowej sprawie, zakończonej trzema prawomocnymi postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. (dot. napojów alkoholowych o różnej zawartości alkoholu: do 4,5 % oraz piwa, od 4,5% do 18% zawartości alkoholu oraz powyżej 18% zawartości alkoholu, o sygn. – odpowiednio - VI SAB/Wa 37/12, VI SAB 13/13 oraz VI SAB 14/13), którymi odrzucono powyższe skargi wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia; powyższe postanowienia stały się prawomocne z dniem 7-15 maja 2013 r. - postępowaniu wszczętym tym samym wnioskiem (tj. z dnia [...] czerwca 2012 r.), zakończonym tak samo pismem Prezydenta m. Z z dnia [...] lipca 2012 r., na które skarżąca w dniu [...] kwietnia 2013 r. wniosła do Urzędu Miasta Z zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta m. Z w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności ostatecznych decyzji Prezydenta m. Z w sprawach jw. adresowane do SKO w [...]; pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezydent m. Z przekazał powyższe zażalenie do SKO w [...], które postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. uznał zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta m. Z za nieuzasadnione. W dniu [...] września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga skarżącej na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie (tj. wznowienia przedmiotowego postępowania lub stwierdzenia nieważności wydanych w nim decyzji), prowadzonego przez Prezydenta m. Z. Jak już wyżej wskazano, do rozpatrywanej sprawy ma przede wszystkim zastosowanie art. 37 K.p.a. W myśl tego przepisu: "Art. 37. § 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. § 2. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa." Powołany przepis nie wyznacza terminu na wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., ani na przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym zakresie obecna redakcja tego przepisu nie różni się od poprzedniej. Nie ma zatem podstaw do uznania, że zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może być w sytuacji określonej w tym przepisie wniesione w każdym czasie, gdy organ pozostaje już w zwłoce w stosunku do pierwszego lub następnego terminu załatwienia sprawy. Taka też sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, w związku z czym Sąd uznał, że wniesieni w dniu [...] kwietnia 2013 r. zażalenia przez I M na przewlekłe prowadzenie postępowania organu I instancji - Prezydenta Miasta Z o wznowienie postępowania administracyjnego , zezwalającymi T. J. na sprzedaż napojów alkoholowych, było dopuszczalne i skuteczne. Świadczy o tym m.in. rozpatrzenie powyższego zażalenia przez SKO w [...] i jego załatwienie w drodze postanowienia. Podobnie przedstawia się kwestia wniesienia w takiej sytuacji skargi do sądu administracyjnego. W komentarzach jest prezentowane stanowisko, że "Wniesienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej nie jest ograniczone żadnym terminem. Skarżący, jeżeli uważa, że organ administracji publicznej nie załatwia sprawy w wyznaczonym przez prawo terminie, może w każdym czasie – po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia lub złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa – wnieść skargę na bezczynność tego organu."(J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu...Wyd. Prawnicze, Warszawa 2004, str.102). W rozpatrywanej sprawie, w której – jak wyżej wskazano – zapadły już trzy postanowienia WSA w Warszawie, przeszkodę może stanowić art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., chroniący przed naruszeniem powagi rzeczy osądzonej. Należy jednak pamiętać, że choć skarga dotyczy tych samych stron, to jednak w przypadku skargi późniejszej (tzn, z dnia [...] września 2013 r.) nie można mówić o tożsamości spraw, gdyż w przypadku tej ostatnie skargi nie można mówić o niewyczerpani środków zaskarżenia, a więc o odrzuceniu skargi z przyczyn wyłącznie formalnych. Niezależnie od powyższego Sąd – uwzględniając powołaną wyżej argumentację dotyczącą rozróżnienia stanów bezczynności, jak i przewlekłości postępowania – nie podziela zarówno w pełni podstaw do żądania skargi, jak i wniosku organu (SKO w [...]) o bezzasadności skargi. Sąd uznaje zatem, że o bezczynności organu w rozpatrywanej sprawie nie sposób mówić (nie żąda tego zresztą i skarżąca), zwłaszcza wobec podejmowanych przez ten organ czynności w sprawie, na które wpływ miały często inne podmioty (skarżąca, SKO i WSA w Warszawie). Można natomiast, biorąc pod uwagę choćby okres całego postępowania, dotyczącego w końcu relatywnie prostej sprawy, mówić o przewlekłości postępowania. Nie miało ono jednak, w ocenie Sądu, miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż już sama skarżąca, choćby poprzez mnożenie wątków postępowania i zarzutów w pewnym stopniu przyczyniła się do przewlekłości postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art.37 K.p.a oraz art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.